'Zonder zicht ben ik beter in balans'

Maggie Boogaart (33), choreografe en danseres, brengt donderdag in Amsterdam het stuk Seeing is Believing op de planken. Het programma is bestemd voor blinden en zienden....

Heb je blinden in de familie?

'Helemaal niet.'

Hoe bedenk je zoiets dan?

'Ik wilde een project doen met de Amerikaanse violiste Lisa Gitkin. Toen zij mij in de studio zag dansen met mijn ogen dicht, vertelde ze over haar visueel gehandicapte huisgenoten en ontstond het idee.'

Waarom dans je met gesloten ogen?

'Ik vind dat heel spannend. Ik heb in New York de Martha Graham-opleiding gevolgd. Martha is de grondlegster van de moderne dans en de eerste die werkte vanuit chakra's. Haar uitgangspunt is niet de dans, maar het diepere voelen.'

Hoe voelt 't om op je gezicht te gaan?

'Ik dans tijdens deze voorstelling voor het eerst geblinddoekt en ik ben tijdens een repetitie een keer op Lisa terechtgekomen, maar doorgaans ben ik zonder zicht beter in balans, zelfs bij grote sprongen.'

Eerst zien dan geloven.

'Zo denken we in de huidige beeldcultuur, ja. Mensen zijn altijd zo op zicht gericht.'

Is daar iets mis mee?

'Nee, maar als je niet alleen maar kijkt, voel je meer. Ik krijg na afloop van een voorstelling weleens de vraag van een toeschouwer: wat bedoel je met die dans? Vraag ik wat diegene voelde, dan bleek dat hij de dans perfect begreep. Met de ratio wordt het meeste geld verdiend, maar ik wil beroeren zonder dat plaatje.'

't Wordt een spirituele sessie daar?

'Er zit ook veel humor in. Ik heb Vincent Bijlo gevraagd teksten te maken over hoe hij de dans ervaart en acteur Stipo Jelec reciteert zijn prikkelende teksten.'

Dat is de lol voor het blinde publiek?

'Er was op het gebied van dans helemaal geen lol aan voor blinden. Er is nooit eerder een dansvoorstelling gemaakt.'

Je hebt een wereldprimeur?

'In elk geval de Nederlandse primeur. In New York zijn ze iets verder, hoewel blinden daar alleen via koptelefoons een verslag van de voorstelling krijgen.'

Een soort Langs de lijn-ervaring.

'Zoiets, maar dat vind ik niks. Wij hebben zestien blindeninstellingen benaderd, alle mogelijkheden bestudeerd en zijn uitgekomen op een wisselwerking tussen vioolmuziek, teksten, licht en donker en mijn bewegingen en ademhaling.'

Het blinde publiek hoort de dans vooral?

'En voelt. De achterliggende emotie van dans is doorgaans ondergeschikt aan de technische hoogstandjes, nu is het anders om. Ik draai evengoed 24 fo-tes en gooi mijn been heel hoog in de lucht, alleen...'

Voor de kat z'n snavel.

'Vincent Bijlo reageerde hetzelfde. Hij zei: ”Je kunt toch ook gewoon mooi ritmisch met je voeten op de grond stampen, word je ook niet zo moe.” Maar dat is qua gevoel anders, dat is leeg. De energie die ik in een sprong gooi, komt wel over.'

Hoe weet je dat?

'We hebben een try-out gehouden en het blinde publiek was enorm enthousiast. Ze hadden het gevoel dat ze zweefden.'

Is Seeing is Believing ook buiten het Cosmic Theater in Amsterdam te zien, uh, te ondergaan?

'Ja, we treden door het hele land op tot eind 2004. Op de website van dragonproductions.nl staat de speellijst.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden