'Zonder regen kun je blijven blussen'

Aan de westkant van Sydney is het doemscenario uitgebleven, maar het blijft heet en voorlopig wordt nauwelijks neerslag verwacht. 'Dat kan onmogelijk lang goed gaan.'

SYDNEY - Achter Penrith, aan de westkant van Sydney, golven de bossen zo ver het oog reikt. Donderdag is een mooie dag, de deken van rook is weggetrokken, iedereen komt op adem, het doemscenario is uitgebleven. Anders was de groene vlakte nu zwart geweest en hadden honderdduizenden moeten vluchten voor de bosbranden.


Nu is de evacuatie beperkt gebleven tot de inwoners van plaatsen in de Blue Mountains. Woensdagochtend volgden ze het advies van de hulpdiensten op, al aan het eind van de middag kregen ze te horen dat ze eigenlijk wel weer naar huis mochten. Huisdieren konden ze in de tussentijd kwijt bij het dierenevacuatiecentrum, ingericht naast het rugbystadion van de Penrith Panthers.


Een paar medewerksters staan er een dag later kooien en hokken schoon te spuiten, lodderig gadegeslagen door een paar honden. 'Gisterochtend begonnen ze binnen te druppelen', zegt een van de verzorgsters. 'Het was even druk, maar de meeste zijn nu wel weer weg. Gelukkig was het niet lang nodig.' Ze gebaart naar de overgebleven dieren, een stuk of twintig, waaronder een handvol ruim bemeten honden. 'We zeiden nog tegen elkaar: misschien zien ze dit als een handige manier om ervan af te komen.' Lachend: 'Dat is een grap, hè.'


'Lekker bezig'

Drie mannen en een vrouw van de Rural Fire Service lopen langs, gehuld in grauwe T-shirts en vuilgele broeken. Even iets te drinken halen bij de supermarkt verderop. 'Lekker bezig, jongens', wordt er geroepen. De duimen gaan omhoog. Dat horen de brandweerlieden vaker, deze dagen. Op sommige viaducten boven de kronkelende vierbaansweg naar Springwood, de plaats die vorige week het zwaarst werd getroffen, hangen spandoeken waarop de 'Firies' uitbundig worden bedankt.


Dan dient zich, even ten noorden van Springwood, ineens de eerste bosbrand aan. Eerder dan je de rook en het vuur kunt zien, kun je ruiken wat er aan de hand is, en eerder dan je het kunt ruiken, zijn er de gillende sirenes, de zwaailichten en het onophoudelijke geronk van helikopters in de lucht. Hier gingen tweehonderd woningen in vlammen op en nog is het vuur niet onder controle.


In Macquarie Road, de hoofdstraat, is het druk. Twee vrouwen in fluorescerende hesjes dragen dienbladen vol sandwiches naar de kerk, waar een hulpcentrum is ingericht dat voornamelijk lijkt te worden bevolkt door mensen in fluorescerende hesjes. Hulpverleners onder elkaar: het Rode Kruis maakt met een standje tactisch van de gelegenheid gebruik om vrijwilligers te werven. Terwijl amper een kilometer verderop de rook opstijgt en de blushelikopters cirkelen als wespen om een glas lauwe Fanta, stromen rond lunchtijd de terrasjes vol.


Niets aan de hand, alles weer in orde? Jake Elders, een tanige, oudere man in korte broek die net een bankfiliaal komt uitgelopen, zegt dat de mensen er hooguit van profiteren dat de temperatuur iets is gedaald en de wind de goede kant op staat. 'We moeten ook gewoon boodschappen doen, dat kan nu even.'


Kurkdroog

Hij vindt dat de brandweer de afgelopen dagen fantastisch werk heeft geleverd, maar is somber over de vooruitzichten. 'Het is pas oktober. Vanochtend zeiden ze op tv dat we zeker tot in januari niet op veel regen hoeven te rekenen. Komt er geen regen, dan kunnen ze wel aan het blussen blijven. Je ziet hoe kurkdroog alles hier is. Je hoeft er maar naar te kijken of het staat in brand.'


Dat zegt ook Mark Smith uit het even verderop gelegen Lawson. 'Ik werk in Sydney, heb er jarenlang gewoond. Als het daar straks 42 graden wordt, en dat is in de zomer niet ongebruikelijk, dan zitten we hier ook achter in de 30. Structureel die hoge temperaturen, plus dat gebrek aan neerslag, dan weet je: dat kan onmogelijk lang goed gaan.'


Zijn woonplaats was de afgelopen dagen omringd door drie grote branden. 'Ze bevonden zich allemaal 15 tot 20 kilometer bij ons vandaan', zegt Smith, 'maar wel aan alle kanten. Als de wind woensdag was gaan waaien zoals voorspeld, had dat vuur die afstand in een mum van tijd overbrugd.'


De afgelopen week heeft hij de dakgoten schoongemaakt, de tuin aangeharkt en alles om het huis wat maar kon branden zo veel mogelijk weggewerkt. 'Ik heb gedaan wat ik kon. Nu is het afwachten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden