Zonder handhaven blijft de boel niet gemakkelijk bij elkaar

Amsterdam De boel bij elkaar houden werkt. De ‘gebiedsgebonden aanpak’, zoals Otto Adang, onderzoeker van de Politieacademie de aanpak noemt, is een van de redenen dat Nederland nauwelijks grootschalige rassenrellen kent....

Van onze verslaggever Gerard Reijn

‘Maar de boel bij elkaar houden is niet genoeg’, waarschuwt hij. ‘Het gaat er ook om dat je moet handhaven’, ofwel hard moet aanpakken.

Ook in Nederland waren wel problemen tussen etnische groepen. Rond de jaarwisseling bleken Molukkers en Marokkanen in de Culemborgse wijk Terweijde niet met elkaar overweg te kunnen. Het conflict had trekjes van een rassenrel, maar bleef beperkt tot een probleem tussen enkele families in enkele straten. In Amsterdam kwam het in oktober 2007 nog het dichtst bij een rassenrel, nadat een verwarde Marokkaan met een mes enkele politiemensen verwondde en daarop werd neergeschoten.

Dan Frankrijk. Toen daar in de banlieue een rel uitbrak en de auto’s in brand vlogen, was dat het startsein voor een weken durende kettingreactie. Ook in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië zijn met enige regelmaat grote rassenrellen.

Wezenlijk anders
Het uitblijven van rellen in Nederland is niet alleen te danken aan de politie, erkent Adang. In vergelijking met veel buitenlanden is Nederland op een groot aantal punten wezenlijk anders. In Frankrijk eist de overheid assimilatie waarbij de eigen identiteit van etnische groepen moet verdwijnen. In de VS zijn de sociale tegenstellingen veel groter en in Engeland is het de sterke extreem-rechtse beweging die de zaak vaak op scherp zet.

Niets van dat al in Nederland. De Nederlandse overheid, stelt Adang in het maandag gepresenteerde rapport Zijn wij anders?, spant zich juist in om met betrokkenen contact te houden en relaties op te bouwen die zijn gericht op samenwerken.

Adang ziet overeenkomsten met Duitsland. Hij wijst erop dat de Duitse politie een soort rondetafelconferenties belegt zodra in een buurt spanningen hoog oplopen. Die aanpak lijkt op de Nederlandse, en het resultaat ook: nauwelijks rassenrellen.

Niet altijd is de politieaanpak goed. In het onderzoek beschrijft Adang een incident in Purmerend, waarbij de politie steeds achter de feiten aanloopt. In 2005 wordt een Somaliër neergestoken door een Lonsdale-jongere. De politie blijkt onvoldoende van beide groepen te weten en nauwelijks contacten met ze te hebben. Desondanks loopt ook daar de kwestie niet uit op een etnisch conflict.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden