Zonder baby is er geen beschaving

Als u volgende week de geboorte van een kind gaat vieren, geniet er dan van. Over een jaar of twee zal de klimaatgekte het verbieden, betoogt Mark Steyn....

Dit is de tijd van het jaar waarop, zoals Hillary Clinton ooit zei, christenen ‘de geboorte van een dakloos kind’ vieren of, in de woorden van Al Gore, ‘een dakloze vrouw een dakloos kind baarde’. Even voor de duidelijkheid, Jezus was niet ‘dakloos’. Hij had een heel prettig huis in Nazareth, maar werd toevallig geboren in Bethlehem. Er werd een volkstelling gehouden en Jozef moest het halve land doorreizen om zich in de stad waar hij geboren was te laten registreren. Daar konden ze geen hotelkamer vinden, dat is alles. Op 25 december vieren we niet de geboorte van ‘een dakloos kind’, maar van een kind, punt.

Laten we even aannemen, zoals al die bestsellers schrijvende atheïsten beweren, dat wat er tweeduizend jaar geleden in Bethlehem gebeurde één grote poppenkast was. Zie het dan als een verhaal: als je een nieuwe, wereldwijde beweging van de grond wilt tillen, waar maak je dan gebruik van? Van de geboorte van een kind. Aan de ene kant: wat kan er machtelozer zijn dan een pasgeboren baby? Aan de andere kant: zonder een pasgeboren baby is de mens totaal machteloos. Want zonder nieuw leven bestaat er geen beschaving, geen maatschappij, niets.

Zelfs al is het bijgelovige onzin, dan nog spreekt uit de beslissing om de goddelijkheid van Christus te laten wortelen in het wonder van Zijn geboorte een diepe – en rationele – waarheid over het ‘eeuwige leven’ hier op aarde.

Het is verleidelijk bij het opmaken van de jaarlijkse balans te schrijven over de demografische zwakte van wat wij vroeger het christendom noemden. Tegenwoordig heeft de paus uitzicht op een stad waar hoe langer hoe minder kinderstemmen klinken. Italië heeft een van de laagste geboortecijfers in Europa. Ga naar een grote bruiloft op het platteland: een heleboel tantes, ooms, opa’s, oma’s, maar steeds minder bambino’s.

Ik hoor vaak dat mijn redenering dat demografie onze bestemming bepaalt ouderwets is: landen hadden mankracht nodig in het industriële tijdperk, toen we nog in fabrieken werkten. Maar de huidige ‘kenniseconomieën’ vereisen minder werklui. De European Human Capital Index denkt daar echter anders over: de rampzalige bevolkingsafname zal Oost- en Centraal-Europa beletten als ‘vernieuwende economieën’ te functioneren. Een ‘kenniseconomie’ is precies zo slim als de hersens waarop ze een beroep kan doen.

In 2007 is een radicaal anti-humanisme respectabel geworden. Milieuorganisatie Optimum Population Trust heeft gezegd dat ‘de grootste oorzaak van klimaatverandering de klimaatveranderaars zijn – mensen dus’, en prof. John Guillebaud deed een beroep op de Britten het aantal kinderen dat ze nemen vrijwillig te beperken. Vorige week ging Barry Walters in The Medical Journal Of Australia nog verder: rot op met dat slappe mietjesgedoe van ‘kinderbeperking’. Walters eist een ‘CO2-belasting’ op baby’s en een ‘CO2-krediet’ voor degenen die zich laten steriliseren.

Dat is geweldig nieuws voor de vrouwelijke eco-activisten die onlangs in de Daily Mail pochten dat ze zich hadden laten aborteren of steriliseren om de aarde te redden. ‘Elk mens dat geboren wordt’, zegt Toni Vernelli, ‘zorgt voor meer afval, meer vervuiling, meer broeikasgassen’. Wij zijn de vervuiling, en sterilisatie is de oplossing. De beste manier om onze kinderen een duurzamer milieu na te laten, is ze niet te krijgen.

In zijn boek Better Never To Have Been: The Harm Of Coming Into Existence breekt David Benatar een lans voor het ‘anti-kerst’-standpunt – het is altijd verkeerd kinderen te nemen. Anti-kerstsisme houdt ook in dat het beter zou zijn als de mensheid zou uitsterven. Wat de boodschap is van The World Without Us van Alan Weisman, dat door Publishers Weekly geprezen wordt als ‘een boeiende reis om de wereld, waarin op vaak poëtische wijze vooruit wordt geblikt op hoe een planeet zonder ons eruit zou zien’.

Het is maar goed dat er ‘poëtisch vooruit wordt geblikt’, want als die planeet werkelijkheid is geworden, bestaat er geen poëzie meer. Mocht u vinden dat deze auteurs ‘extremisten’ zijn, bedenk dan eens hoezeer de heersende mening al beïnvloed is door totale fictie. Tijdens de recente klimaatconferentie op Bali zei de Eerwaarde Al Gore tegen de verzamelde gelovigen: ‘Mijn eigen land, de VS, is vooral verantwoordelijk voor het feit dat er geen vooruitgang wordt geboekt.’ Is dat zo? De website van The American Thinker trok de cijfers na. In de zeven jaar tussen de ondertekening van Kyoto in 1997 en 2004 is de wereldwijde uitstoot van CO2 vermeerderd met 18 procent, de uitstoot in landen die het verdrag ondertekenden met 21,1 procent, de uitstoot van niet-ondertekenaars met 10 procent en de uitstoot in de VS met 6,6 procent.

Je kunt moeilijk anders dan concluderen dat de elites van de wereld in de ban zijn van een vorm van krankzinnigheid. Als u een van die slinkende groep westerlingen bent die volgende week de geboorte van een kind gaat vieren, ‘dakloos’ of niet, geniet er dan van. Over een jaar of twee zullen de eco-professoren voorstellen kerststallen te verbieden omdat ze het slechte voorbeeld geven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden