Zondagmiddagtroost

Dat kon meneer Wim Kok goed: zichzelf spelen in Sesamstraat. Met Paula arm in arm; een verhaaltje lezen voor Hakim, Tommy en de anderen voordat ze gingen slapen: meneer Kok trof de goede toon, hield zich bescheiden, zei niet te veel, was geduldig....

Zoals, voorafgaand aan Sesamstraat, Paul Haenen in HH Zondag, het nieuwe praatprogramma van hem en Hanneke Groenteman op de zondagmiddag.

'Zondagmiddagtroost' noemde hij het op z'n Haenens. En dat zou het kunnen worden. Want in theorie is zo'n talkshow-tweetal veelbelovend. Immers, Hanneke Groenteman als de meer journalistieke en zakelijke vragensteller, Paul Haenen voor de mens en de gevoelens. En beiden hebben het goede voor met hun gasten.

Zondagmiddagtroost was het nog niet. En dat lag hem misschien een beetje aan de aard en het onderwerp van hun gasten, maar veel meer aan de onzekerheid bij het duo talkshowmasters omtrent hun rolverdeling. Of beter gezegd: gebrek aan rolverdeling. Kennelijk moeten beiden de voortgang van het gesprek in de gaten houden en struikelen dan over elkaar heen. Paul Haenen kijkt evenveel op zijn spiekpapier als Hanneke Groenteman op het hare. Een paar keer begonnen ze beiden tegelijkertijd aan een vraag of opmerking.

Het programma zit nog niet lekker om hen als duo heen. Met als gevolg dat ook de gesprekken met de gasten niet of maar matig uit de verf komen. Monic Hendrickx, Nynke uit de gelijknamige film van Pieter Verhoeff, kreeg wat voor de hand liggende vragen over het spelen op de set en kon, niet de regisseur zijnde, natuurlijk helemaal niks beginnen met de kritiek van Paul Haenen dat de film in aankleding te netjes en daardoor onnatuurlijk was. Mathilde Santing zong en vertelde over de gebeurtenis in New York, 'showbizz capital of the world', hoe die haar zingen zou veranderen, iets onbegrijpelijks.

Wel tekende zich iets van een patroon af de paar keren dat Paul Haenen de scepticus vertolkte. 'Nou ja, showbizz capital of the world', vermaande hij Mathilde Santing, 'wat zegt dat nou?' En professor David Pinto, die ook al lijsttrekker van Leefbaar Nederland wil worden, kreeg een prachtige uitval te verduren. Met een stem als een oordeel - een mengsel van dominee Gremdaat, Bert en Grover uit Sesamstraat en Haenen zonder vermomming - hekelde hij de stijl van politici in het algemeen en die van Henk Westbroek in het bijzonder. 'Als Jezus Christus naar beneden komt, mag hij ook lijsttrekker worden. Het gaat me zo vervelen. Al dat heen en weer gepraat. Niemand luistert. Moet ik daarop gaan stemmen?'

Hij eindigde de monoloog met een grap, maar hij meende het bloedserieus volgens mij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden