zomerboek

& bullet; Polleke werd geboren in 1999, in Guus Kuijers eerste boek over deze heldin, Voor altijd samen, amen....

& bullet; Toen Jakob Hein achttien was, viel de Muur. In Mijn eerste T-shirt (De Arbeiderspers; euro 14,95) beschrijft hij op een speelse, soms humoristische manier zijn leven als peuter, kleuter, puber en jongvolwassene, kortom het leven van zijn generatie die alles voor het eerst meemaakt als het DDR-regime op zijn laatste benen loopt. Hein is kinderpsychiater en lid van het populaire Berlijnse literaire gezelschap Reformbühne Heim und Welt, dat elke zondag voorleest.

& bullet; Fazio is de tragikomische hoofdfiguur in de nieuwe roman De droogte van Herman Brusselmans (Prometheus; euro 18,-). Hij is gescheiden, zonder werk, lijdt aan geldgebrek, kan zijn psychiater niet meer betalen, is stevig aan de drank, gaat bij zijn verbitterde moeder wonen, maar zoekt wel naar mogelijkheden om weer aan geld te komen. Hij mist kansen, ontloopt het geluk, maar versaagt niet. Want ooit komt de dag dat zelfs hij . . ., et cetera.

& bullet; Samen met haar hond reisde de Duitse juriste en schrijfster Juli Zeh door Bosnië, langs een met mijnen bezaaid landschap en door de oorlog aangeslagen plaatsen als Sarajevo, Mostar, Tuzla en Srebrenica. Ze ontdekte er 'een magische schoonheid', luisterde naar de verhalen van Bosniërs en leerde hun geschiedenis kennen. Het alledaagse leven wordt er nog steeds sterk door de oorlog beïnvloed. In De stilte is een geluid (Van Gennep; euro 18,-) doet Zeh verslag. Zeh debuteerde in 2001 met haar roman Adler und Engel, die alom - ook in Cicero - werd geprezen.

& bullet; In 1942 dwingt het Keizerlijke Leger van Japan een kwart miljoen krijgsgevangenen en koelies naar de oerwouden tussen Thailand en Birma om daar de 415 kilometer lange Birmaspoorweg aan te leggen. Tweehonderdduizend mensen vinden er de dood, in ruim veertien maanden. In Dansen op de Kwai (L. J. Veen; euro 14,95) reconstrueert Tony van der Meulen, hoofdredacteur van het Brabants Dagblad, de aanleg van de spoorweg en schrijft hij over hoe het de dwangarbeiders verging. In 2002 bleek het oerwoud grotendeels te zijn gekapt; er ligt nu een golfterrein, en op de River Kwai varen discoboten, alsof de tragedie van de Birma-spoorweg er nooit is geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden