Zomaar een gast is een gedurfd en ontroerend programma dat uitblinkt in spontaniteit

'Zomaar een gast', een programma met 'gegarandeerd onbekende' Nederlanders - veel spontaner krijg je het niet.

Frank Heinen Beeld RV

Veel televisiemakers hebben een nogal dubbele relatie met spontaniteit. Ze zijn er dol op, maar ze zijn er ook bang voor. Het vervelende aan spontaniteit is namelijk dat het onregisseerbaar is. Daar hebben tv-makers een hekel aan. Daarom suggereren ze spontaniteit. Zelfs het meest terloopse babbelarijtje wordt uitentreuren gerepeteerd. (Niet alleen op tv trouwens: ik werd eens geïnterviewd op een regionale radiozender en ik merkte dat de presentator me geen moment aankeek. Hoefde niet: vanaf zijn scherm las hij het transcript van het voorgesprek dat ik eerder met zijn redacteur had gevoerd. Ook mijn antwoorden stonden al woordelijk uitgeschreven.)

Die vrees voor spontaniteit is trouwens niet uit de lucht gegrepen. Voor je het weet begint Jan Smit spontaan jouw kritische noten over een plan van Jetta Klijnsma te kraken. Dat overkwam Eva Jinek maandag. Hele interviewopbouw om zeep en Smit kreeg de volgende ochtend de volle laag van half Nederland. Je zou hem kunnen verwijten dat hij zijn politieke erupties niet binnenhield, maar ja: als steeds de suggestie van een gezellig kringgesprek wordt gewekt, moet je niet vreemd opkijken als iemand zich gedraagt alsof hij deelneemt aan een gezellig kringgesprek.

Bij RTL, waar sinds deze week een zomerse Late Night-versie loopt (met Beau van Erven Dorens als bijzonder prettige inval-Humberto), gebeurde iets soortgelijks. In de eerste aflevering was het homohuwelijk de taaie politieke kluif tussen de lichte zomerkost. Anton de Wit van het Katholiek Nieuwsblad vertegenwoordigde het volksdeel dat niet bij die verworvenheid staat te juichen. Het werd een ingewikkeld gesprek, vol felle bijdrages van de andere gasten (actrice Monic Hendrickx en rappers Ali 'Spontani' B, Ronnie Flex en Boef), en Van Erven Dorens moest direct aan het improviseren slaan. Voor en na het wanhopig uitroepen van de zin 'Eva Jinek zou nu precies weten wat ze moest doen!' slaagde hij daar glansrijk in.

Maar het meest spontane (en ook het fijnste) deze week op tv is de start van Zomaar een gast. Een interviewprogramma met 'gegarandeerd onbekende gasten' in een festivallerig zomersfeertje. Opzet: Bekende Nederlander interviewt in een tent vol festivalbezoekers schijnbaar willekeurige mensen. Presentatoren en bedenkers Oscar Kocken en Patrick Nederkoorn zitten gedurende de show aan de rand van het podium te glunderen als trotse vaders naast hun pasgeboren kind. De gesprekken worden geleid door BN'ers als Rifka Lodeizen, Tex de Wit en Imanuelle Grives.

En hoe uiteenlopend ook hun stijlen, hoe ongemakkelijk ook sommige stiltes ('En de liefde, Kick?' viste Lodeizen. 'Ja,' antwoordde haar gesprekspartner, 'de liefde, ja.'), het is een ontroerend, gedurfd, lief, goed bedacht en grondig voorbereid programma, zonder dat de spontaniteit er uitgeknuppeld is. Meer, veel meer van dit! Alleen: wat doen die Bekende Mensen (leuke Bekende Mensen, maar toch) erbij? Is dat een eis van de Bekende Mensenvakbond? Of is het omdat hun spontaniteit nog enigszins te regisseren valt?

V's televisierecensententeam bestaat uit Julien Althuisius, Hanna Bervoets, Gidi Heesakkers, Haro Kraak en, deze week, Frank Heinen.

BN'er Imanuelle Grives interviewt een onbekend persoon in Zomaar een gast. Beeld ntr
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden