Zoet en commercieel cliché

Kooijman had zijn bekendheid kunnen inzetten om nieuw publiek te verrassen.

dans


Twools 15 door Scapino Ballet Rotterdam. 5/6, Rotterdamse Schouwburg.


T/m 8/6. scapinoballet.nl


Ze openen en sluiten de voorstelling, domineren het beeldmateriaal, hebben op televisie hun optreden aangekondigd: de 'bekende Nederlander' Jan Kooijman (Danny in GTST, jurylid van So You Think You Can Dance) en zijn vriendin Henna Lee, beiden tot een aantal jaren geleden danser bij Scapino Ballet Rotterdam en nu even in die functie terug op het oude nest. Prima zet van artistiek directeur Ed Wubbe; de vijftiende editie van het 'korte stukken-programma' Twools is al voor aanvang uitverkocht.


Maar: wat ontzettend jammer dat de choreografieën van het tweetal - snippers zijn het eigenlijk, zo kort - het niveau van 'romantiek = een roos' niet overstijgen. Cliché, zoet, commercieel. Terwijl Kooijman juist zijn bekendheid goed had kunnen inzetten om nieuw danspubliek te verrassen. In drie duetten op muziek van dj Don Diablo, met ook het duet over afscheid dat ze dansten tijdens het Sta op tegen Kankergala, zien we onder een glimmende discobal vooral een macho in blote bast die een meisjesachtige vrouw in doorschijnend jurkje teder kan omhelzen en beschermen.


Wubbe zelf komt met een ongevaarlijk showy, jazzy voorproefje van zijn volgende productie en laat dansstudenten van Codarts zich bewijzen met een fragment uit een van zijn klassiekers, Nico. Vooral een paar mannen lukt dat. De rest van de avond is aan choreografische talenten, die opvallend genoeg bijna allemaal vrij ernstig werk afleveren.


Mischa van Leeuwen en Min Li dansen bij Scapino en deden ook eerder aan Twools mee. Hun ideeën zijn helder en goed uitgewerkt. Bij Van Leeuwen ontwikkelen drie dansers zich vloeiend van een soort machine naar drie mensen; individuen die de ruimte zelfstandig exploreren. Een mooie verbeelding van de track IBM 1403 Printer van Johan Johannsson. Min Li heeft het op een komische manier over macht, manipulatie en betekenisgeving. Een vrouw op een stoel commandeert een danseres op de vloer - je bent in een bloemenveld, wordt een harige beer, niet te letterlijk!, et cetera. De formule is niet origineel, maar de uitvoering door de karaktervolle, eigenzinnige Bryndis Brynjolfsdottir wel.


Nieuw voor Scapino zijn Fang-Yu Shen (sinds januari huischoreograaf) en Gentian Doda, een winnaar van het Internationale Choreografenconcours in Hannover, waarvan Wubbe eveneens directeur is. Het melancholische Countless in Reversing Gear van Fang-Yu Shen lijkt een ode aan de dansers van het stuk: de subtiele, maar ook zeer krachtige Bonnie Doets, Jozefien Debaillie en Maxim Lachaume. Mensen die elke dag opnieuw tot het uiterste gaan met hun lichaam.


Uitersten zoekt ook de uitbundige Doda, een echte storyteller en de verrassing van deze Twools. In Kha zit een gestage evolutie, net als bij Van Leeuwen. De dansers gaan van laag bij de grond bewegende beesten naar rechtopstaande wezens. En wat doet de mens? Hij zoekt de geborgenheid van de groep, bidt, danst en omhelst die ene ander. Telkens weer. Daar is geen roos voor nodig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden