Zoektocht zwarte doos MH370 is race tegen de klok

Het duurde zeventien dagen voordat bevestigd kon worden dat vlucht MH370 van Malaysia Airlines in de Indische Oceaan is gestort. De zoektocht wordt een race tegen de klok; de batterij van de zwarte doos in de Boeing 777 gaat dertig dagen mee, dat betekent nu nog krap twee weken. Hoe gaat de zoektocht naar het toestel nu verder?

Wat er precies met de vermiste Boeing 777 is gebeurd, is nog steeds een grote vraag. Eén ding is zeker: het toestel is in zee gestort. Beeld afp

Het vliegtuig is meer dan twee weken na de crash nog steeds niet gevonden. Het Britse satellietbedrijf Inmarsat - dat nog steeds 'pings' van de vermiste Boeing ontving nadat het toestel 8 maart van de radar verdween - heeft de signalen opnieuw geanalyseerd en kon daaruit een min of meer exacte locatie vaststellen.

Op basis van deze nieuwe analyse werd geconcludeerd dat de Boeing vanaf de start tussen de 7,5 en 8,5 uur heeft gevlogen, ongeveer de tijd waarvoor het toestel brandstof aan boord had. Aan de hand hiervan zijn autoriteiten ervan overtuigd dat het vliegtuig in het zuiden van de Indische Oceaan is gestort.

De afgelopen dagen werd de zoektocht al toegespitst op het gebied in de zuidelijke Indische Oceaan, bijna 2400 kilometer van de Australische stad Perth. Meerdere landen hadden daar mogelijke wrakstukken van de Boeing gesignaleerd.

Slechts speculaties
Deskundigen moeten nu aan de hand van zeestromingen en weerpatronen inschatten waar het vliegtuig daadwerkelijk in zee is gestort, en waar de zwarte doos van het toestel dus te vinden is. Zo lang de zwarte doos niet is gevonden, kan alleen gespeculeerd worden over de oorzaak van het ongeluk.

De 'zwarte' doos - in werkelijkheid is hij fel oranje - bestaat uit twee aparte delen. De voice recorder neemt alle geluiden op uit de cockpit, inclusief de stemmen van de piloten. De flight data recorder registreert tot 25 uur lang honderden gegevens van het vliegtuig, van temperatuur tot snelheid. Hiermee is de vlucht te reconstrueren.

Foto's van een gezin dat aan boord van vlucht MH370 zat. Beeld ap

'We moeten geluk hebben', zegt John Goglia, voormalig werknemer van de Amerikaanse Nationale vervoersveiligheidsraad. 'Het is een race tegen de klok om bij het gebied te komen en een signaal van de zwarte doos op te pikken.' Om dit signaal op te vangen, gebruikt het onderzoeksteam geavanceerde luisterapparatuur van de Amerikaanse marine.

Deze zogenoemde Towed Pinger Locators (een soort microfoon) kunnen tot ruim zes kilometer onder de zeespiegel signalen van de zwarte dozen opvangen. Een van deze apparaten is inmiddels onderweg naar het zoekgebied. De hydrofoon zakt vanaf een schip langzaam het water in en kan tot een afstand van ongeveer drie kilometer en een maximale diepte van zes kilometer een 'ping' van de zwarte doos detecteren. Het apparaat stuurt iedere halve seconde een ultrasoon signaal naar het schip dat door deskundigen en computers geanalyseerd wordt.

'Kleine kans'
Of de zwarte doos ooit gevonden zal worden is de vraag. Het gebied waar gezocht wordt staat bekend als het onstuimige 'Roaring Forties'. De zee is ruw en kilometers diep. Tegen de tijd dat de speciale apparatuur bij het zoekgebied aankomt, zijn we bijna weer een week verder, vertelt oud-verkeersvlieger Benno Baksteen. 'De zwarte doos geeft dan nog maar een week signalen af.'

'Ik acht de kans vrij klein dat de zwarte doos gevonden wordt. De hydrofoon moet maar net op de goed plek in het water zijn gelaten', aldus Baksteen. 'Daarnaast weten ze nog steeds niet erg precies waar ze moeten zoeken, het is een vrij groot zoekgebied (550.000 vierkante kilometer, red.).'

Wanneer de 'pings' van de zwarte doos niet worden gesignaleerd, kunnen de onderzoekers overgaan tot sonarapparatuur, waarmee onder water gezocht kan worden naar afwijkingen op de zeebodem. Sonarapparatuur kan tot twintig uur het zoekgebied afspeuren. 'Lastig, want de zeebodem is daar zeer bergachtig', zegt Baksteen.

Op de manier waarop gezocht wordt naar vlucht MH370 zijn ook de wrakstukken van het neergestorte vliegtuig van Air France teruggevonden. Het toestel verongelukte in 2009 en belandde in de Atlantische Oceaan, alle 228 inzittenden van vlucht AF447 kwamen om. De zoektocht kostte bij elkaar bijna 30 miljoen euro en het duurde bijna twee jaar voordat het wrak van de Airbus en zijn zwarte dozen werden gevonden en geborgen. De lichamen van 74 inzittenden zijn nooit meer teruggevonden. Baksteen: 'Autoriteiten wisten toen, vergeleken met deze situatie, veel preciezer waar ze moesten zoeken. Even goed duurde het nog twee jaar'.

Beeld De Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.