Column

Zoektocht naar bestuurlijk lef

Met europarlementariër Annie Schreijer-Pierik van keukentafel naar jaardiner.

Alles begon met Hanneke (die de taart aansnijdt).

Het is negen uur 's morgens en in de keuken van Annie Schreijer-Pierik komt Nutbush City Limits uit de radio; op het hertenleren kleed liggen vijf sneetjes krentewegge in een boerenbontschaaltje. 'Ik heb geen jagersbloed', zegt ze, alsof het onderwerp op de agenda stond. 'Mijn Jan heeft dat wel. Het is zulk lekker vlees. De kinderen eten het graag. Maar soms wordt gedaan alsof de jacht mijn enige onderwerp is.'

Pig Farm

Schreijer-Pierik woont op een boerderij met drieduizend varkens in Hengevelde, Overijssel. Aan de schuurgevel hangt een vrolijk biggetje bij de tekst Pig Farm. Haar ouderlijke boerderij is aan de overkant van de weg. Dit is Annies hoekje van de wereld. Een mooi hoekje, met hoeves die opgaan in een landschap van houtwallen en weiden. Voordat we vertrekken had ze me graag de jachthut van haar Jan laten zien. Helaas, de deur zit op slot en Jan is op pad.

'Wil jij lijstduwer worden voor de Europese verkiezingen', vroeg het CDA haar op een onbewaakt moment. Annie Schreijer-Pierik (62) was na twaalf jaar Kamerlidmaatschap even in de luwte beland en oma geworden. Ze kwam op plek 25 en liet het er niet bij zitten. De mensen opzoeken, zo had ze het altijd gedaan. Het resultaat: 113.123 stemmen, ongekend veel. Nu is ze een tevreden europarlementariër. 'De status en erkenning die ik in Brussel krijg, zijn veel groter dan ooit in Den Haag.'

Vier dagen per week is ze in Brussel. Maar vandaag niet. Vandaag gaat ze doen wat ze het beste kan: luisteren, tegenspreken, regelen, vertellen hoe het moet. Eerste stop: de boerderij van Blokland in de Engbertdijksvenen. Annie maakt er haar entree met een grote taart waarop staat: Hanneke bedankt!

Met medewerkers aan de keukentafel: geen jagersbloed.

Boerin

Hanneke is de boerin. De grond waarop haar boerderij staat, moet volgens het Europese netwerk van natuurgebieden Natura 2000 weer gaan vervenen. Goede landbouwgrond waar het boeren onmogelijk wordt gemaakt. 'Ik zou willen dat mijn kinderen boer kunnen blijven', had Hanneke jaren geleden tegen Annie gezegd.

'Hanneke, met jou is het allemaal begonnen', zegt Schreijer-Pierik tegen haar. 'Als dit zo doorgaat, zitten de boeren straks achter de ramen met de pet op en een pijp in de mond, te kijken naar de toeristen. Dan zijn er gigantisch veel kraanvogels en is de boerengrond geen cent waard.'

Land in de knel, zo heet de studie die ze naar dergelijke gevallen heeft laten doen. Ze wrijft de lokale bestuurders aan de keukentafel het rapport onder de neus. 'We zoeken bestuurlijke lef', zegt ze streng. 'Dan kijk ik naar u, burgemeester. En naar u, statenleden.' Ik heb op natuur nooit een rooie cent bezuinigd, verzekert ze. 'Maar nu wordt er te weinig naar de mensen gekeken.' Straks, als Nederland eurovoorzitter is, wil ze dit onderwerp op de agenda krijgen.

Monument Enschede: 'Dit laat ik aan de burgemeester'.

Garderobekast op wielen

Enschede is de volgende bestemming. Daar wordt ze verwacht bij de onthulling van een kunstwerk voor achthonderd slachtoffers van het naziregime. Ze verwisselt haar lichte winterjas voor een geklede zwarte en trekt hoge zwarte schoentjes aan - haar Mercedes is behalve kantoor ook garderobekast op wielen. Verder houdt ze zich op de achtergrond. 'Dit laat ik aan de burgemeester', zegt ze al in de auto erheen. 'Die is nieuw.'

Dan crossen we naar de Van der Valk van Ridderkerk, voor het jaardiner van het Centraal Bureau voor de Rijn- en Binnenvaart. Ze is er gastspreker. 'Wie ben jij eigenlijk', vraagt de havenmeester. Ook de binnenvaartmensen aan mijn tafel hebben nog nooit van haar gehoord. Maar bij haar eerste met Twentse tongval uitgesproken woorden zijn ze om. 'De zus van Herman Finkers', constateren ze tevreden. Met een soepele zwaai stopt Schreijer-Pierik de toekomst van Volkswagen en de binnenvaart in hetzelfde mandje: 'Waarom wel souplesse voor VW en strenge eisen voor scheepsmotoren', zegt ze. En ook: 'Ik ben best voor natuur, maar van natuur kun je niet leven.' Instemmend gebrom van de binnenvaart.

Annie Schreijer-Pierik is een vrouw met een missie: het veilig stellen van de toekomst van familiebedrijven. Daar komt ze vandaan, daar moet alles voor wijken: kraanvogel, Brussel, partijdiscipline, gezinsleven desnoods. Om tien uur stapt ze in de wagen, nog twee uur te gaan naar Hengevelde. 'Actie en reactie', legt ze uit: 'Daar draait alles om. Zo werkt het ook in de natuur.'

Nieuw! Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden