Column

'Zodra een Rotterdammer ergens aanschuift, gaat het accentniveau op tien'

Je ziet ze niet zo vaak, en als je ze ziet zul je het weten ook, schrijft Martijn Simons. 'Dat ze Rotterdammer zijn, bedoel ik.'

Portret van leadzanger Dave von Raven van de band The Kik op de 31ste verdieping van het Havenbedrijf Rotterdam. Beeld null
Portret van leadzanger Dave von Raven van de band The Kik op de 31ste verdieping van het Havenbedrijf Rotterdam.

Rotterdammers op televisie. Je ziet ze niet zo vaak, en als je ze ziet zul je het weten ook. Dat ze Rotterdammer zijn, bedoel ik. Dat is meestal een beetje ongemakkelijk, dat kijken naar andermans minderwaardigheidscomplex, heel af en toe grappig, maar vaak ronduit vervelend. En dat komt natuurlijk omdat het zo zielig is voor ze, omdat ze het, als je er even over nadenkt, helemaal niet nodig hebben. Maar wees niet boos op de Rotterdammer, want het is niet hun schuld dat ze zo doen zodra ze op televisie verschijnen. Nee, het is de schuld van al die andere mensen op televisie. De Amsterdammers, inderdaad.

Je weet wel, al die lui die er maar van uit gaan dat de hele wereld en in Amsterdam woont en je verbaasd aankijken als dat niet zo blijkt te zijn. Woensdag nog, in 'De wereld draait door', een gesprek met zangeres Giovanca over The Supremes. Mart Smeets die vanaf de bank antwoord gaf op de vraag of het echt een happening was, zo'n nieuw singletje van de meidengroep. 'Ja, nou, dan stond je op de Ceintuurbaan en dan wilde je hem als eerste hebben.' Nog afgezien van het feit dat ik me De Mart moeilijk kan voorstellen met een singletje van, ik noem maar wat, 'Baby Love' of 'You can't hurry love' in zin knuistje: de Ceintuurbaan!? Kom op.

Accentniveau
Dat soort opmerkingen is de reden dat, zodra er een Rotterdammer ergens mag aanschuiven, het accentniveau op tien gaat en ze nooit zullen nalaten je op het hart te drukken dat 010 en 020 water en vuur zijn, en dat de echt leuke mensen uit Rotterdam komen. De ergste is Dave von Raven (een echte Rotterdamse naam inderdaad), zanger van The Kik. Zodra hij ergens zit, vliegen de 'weet-je-wels' en de 'ja-tochs' je om de oren, en zit er in elke derde zin een sneer naar de hoofdstad of een ophemeling van Rotterdam. Ik zie 'm graag hoor, daar niet van, leuke pakken draagt-ie en die liedjes zijn vaak heel aardig. Maar allejezus, nou weten we wel waar je vandaan komt.

Maar nu is er een leukerd bijgekomen. Patrick Laureij heet-ie. Hij won tijdens cabaretfestival Camaretten zowel de jury- als de publieksprijs en is geboren en getogen Rotterdammer. Maandag schoof hij aan bij Pauw en Witteman. Hij had niet bepaald kapsones, en je hoorde dat hij uit Rotterdam kwam, maar meer zoals je hoort dat iemand uit Amerika komt, of Duitsland. Onnadrukkelijk. Wat een verademing.

Fijn, dacht ik. Welkom. Je bent ook nog een grappig, Patrick, dus helemaal welkom. En dat je inmiddels in Amsterdam blijkt te wonen, ach, dat snap ik dan ook wel weer.

Martijn Simons is schrijver en columnist voor Volkskrant.nl.
Twitter: @MartijnSimons

Cabaretier Patrick Laureij wint in het Nieuwe Luxor Theater de finale van het cabaretfestival Cameretten. Beeld null
Cabaretier Patrick Laureij wint in het Nieuwe Luxor Theater de finale van het cabaretfestival Cameretten.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden