INTERVIEWIC’S

Zo worden coronapatiënten van ic naar ic vervoerd

Acht rijdende ic’s brengen patiënten van zwaarbelaste Brabantse ic’s naar ic’s elders in het land. Uli Strauch is intensivist in het Maastricht UMC+ en coördineert deze Mobile Intensive Care Units (MICU). Een mega-operatie.

Met deze Mobile Intensive Care Unit in Maastricht kan een patiënt vervoerd worden naar een ander ziekenhuis, met alle zorg van de ic aan boord. Nederland telt acht van deze rijdende ic's.  Beeld null
Met deze Mobile Intensive Care Unit in Maastricht kan een patiënt vervoerd worden naar een ander ziekenhuis, met alle zorg van de ic aan boord. Nederland telt acht van deze rijdende ic's.

Kunt u uitleggen wat er nu gebeurt?
Sinds gisteren rijdt er een achttal MICU’s door Noord-Brabant om patiënten op te halen uit ziekenhuizen waarvan de ic-capaciteit in zicht komt. Ook vandaag hebben we alweer een verzoek gehad, het is nu echt op gang gekomen.

‘Normaal gesproken bellen ziekenhuizen het MICU-centrum in hun eigen regio als ze een rit nodig hebben, voor ons is dat Limburg en Zuidoost-Brabant. Dat alle MICU’s ook buiten hun eigen regio patiënten moeten vervoeren, hebben we nog nooit meegemaakt.’

Waarom kan dat vervoer niet in een gewone ambulance?

‘Een MICU heet niet voor niets een mobile intensive care unit. Het is een volledige, volwaardige ic-werkplaats. Alles wat wij hier op de ic aan het bed kunnen, kunnen wij ook in de auto. Al die apparatuur en mensen moeten bovendien zo zijn bevestigd en ingegespt dat niemand gewond kan raken door een noodstop. Bij het vervoer zitten altijd een intensivist en een ic-verpleegkundige bij de patiënt in de auto.

‘Dat past allemaal niet in een gewone ambulance. Alle normale transportapparatuur in een ambulance voldoet niet aan wat wij nodig hebben voor een zieke ic-patiënt. Voor hen hebben we speciale trolleys gebouwd, waar alle apparatuur opzit. Die wegen meer dan 200 kilo. Een MICU is dan ook een vrachtwagen met een laadklep. We rijden de patiënt de laadklep op, en dan rol je ‘m zo de auto in.’

En dan met een slakkengangetje de weg op?

‘In theorie kan een vrachtwagen tot 100 kilometer per uur rijden, maar veel belangrijker is dat de chauffeur heel geleidelijk rijdt. Idealiter remt ie één keer: als we bij het ontvangstziekenhuis aankomen. Een ‘stop-en-go’-verhaal is verschrikkelijk vervelend, zowel voor de hulpverleners als voor de patiënt. Daar zijn de chauffeurs voor opgeleid.’

Kan elke patiënt in een MICU vervoerd worden?

‘In principe zeg ik altijd: er is geen patiënt die niet vervoerd kan worden, maar is er altijd een maar. Bij elke patiënt maken intensivisten een afweging tussen de voordelen en het risico van schade door het transport. Hoe hoger de nood is, hoe meer risico je kan nemen.

‘Als iemand niet geholpen kan worden in een perifeer ziekenhuis, omdat hij bijvoorbeeld cardiochirurgie nodig heeft, dan gaan we ook iedereen met een hoog risico transporteren. Kun je ook prima behandeld worden in het ziekenhuis waar je al ligt, dan stellen we je niet bloot aan de risico’s.’

Hoe zit dat met corona-patiënten?

‘Die afwegingen blijven. Gisteren kregen wij bericht dat de ic van het Jeroen Bosch ziekenhuis in Den Bosch zo goed als vol was. Er was geen plek meer voor een patiënt die zich had gemeld op spoedeisende hulp. Dan is er dus transport nodig, omdat hij in dat ziekenhuis niet de optimale zorg kan krijgen.

‘Gisteren is er spoedoverleg geweest over het transport. Er was al heel veel transport tussen Brabantse ziekenhuizen, nu werden alle MICU-teams naar Brabant gestuurd.’

Hoe is de situatie nu in Maastricht?

Bij ons is het nog overzichtelijk. Wij zitten nog ver weg van de grenzen van onze capaciteit. Maar de geluiden die ik hoor van ziekenhuizen uit onze regio zijn dat het aantal patiënten nu flink aan het oplopen is.’

Oproep: zet speciale ambulances in om ic-patiënten over het land te verspreiden

Iedereen moet door sluis naar het kloppend hart van het ziekenhuis
De sfeer op de intensive care van het Amphia is anders dan in de rest van het ziekenhuis. Daar lachen mensen soms en is de artsenhumor nog niet verdwenen. Hier staan de gezichten gespannen. Lees hier onze reportage.

‘Je geeft niet per se een doodvonnis, maar voor die mensen voelt het wel zo’
Michiel van der Geest tekent dagelijks de ervaringen op van spoedeisendehulparts Susanne van Zoggel in Uden. Donderdag 19 maart: ‘Toen ik na 17 uur werken thuiskwam hing er een spandoek: Mama is een held’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden