Zo werd Tom Dumoulin vandaag wereldkampioen tijdrijden

Tom Dumoulin werd vandaag met overmacht na 31 kilometer de eerste Nederlandse wereldkampioen tijdrijden bij de mannen. Een historische zege, op één van de mooiste dagen uit zijn carrière.

Tom Dumoulin tijdens zijn winnende tijdrit. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Tom Dumoulin tijdens zijn winnende tijdrit.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

18.21 uur. Liftstation Mount Fløyen

Een krap half uur is het geleden dat Tom Dumoulin wereldkampioen tijdrijden is geworden. Maar ook wereldkampioenen moeten wachten tot het treintje vanuit het dal weer naar de top komt. Om zijn nek bungelt de gouden medaille, vanuit de rij met wachtende toeschouwers klinkt applaus. Een tikkeltje verlegen steekt Dumoulin zijn hand op. Daarna stapt hij samen met Chris Froome (brons) en Primoz Roglic (zilver) in de voor hem gereserveerde wagon. Vierenhalve minuut duurt het ritje naar beneden. Eindelijk de tijd om heel eventjes tot bezinning te komen. Wat is dit voor dag geweest?

17.02 uur. Het startpodium

Heel gek, maar vanaf het moment dat hij vrijdag in Noorwegen landde, voelde hij de stress van zijn schouders glijden. Eindelijk was hij op de plek waar het moest gebeuren, waar hij al sinds zijn Giro-winst naartoe had geleefd. Door zijn brillenglazen ziet hij drommen mensen langs de kant staan die met Noorse vlaggetjes zwaaien.

Wat een verademing in vergelijking met vorig jaar, toen hij in Qatar bij de start verweesd in de woestijn stond op het startpodium. Geen hond die wat om wielrennen gaf daar. In Qatar was hij vermoeid door de Spelen in Rio. Nu is hij topfit. Klaar om pijn te lijden. Het jurylid telt af. 'Five, four, three, two, one...' En weg is hij, 31 kilometer verwijderd van de trui waar hij al jaren van droomt: de regenboogtrui.

In de woestijn van Qatar vorig jaar. Beeld anp
In de woestijn van Qatar vorig jaar.Beeld anp

17.27 uur. Solheim

Het speciaal voor hem ontwikkelde speedsuit knelt om zijn lichaam. Maar hé, wat is dat? Het begint te regenen. Eerst zachtjes, daarna hard. Het betekent uitkijken in de bochten. Vol erin, maar toch met beleid. Tussentijden wil hij niet horen, dat heeft hij afgesproken met bondscoach Thorwald Veneberg, die achter hem rijdt. Het leidt alleen maar af, en harder dan dit kan hij toch niet. Aan de stem van de bondscoach hoort hij dat het goed zit. 'Geen onnodige risico's nemen. Je hebt genoeg voorsprong'. Voor hem rijdt Chris Froome, anderhalve minuut eerder gestart. Het is het eerste rechtstreekse duel tussen de winnaar van de Giro en de winnaar van de Tour en de Vuelta, maar dat is alleen interessant voor de buitenwereld. Hij rijdt nu tegen zichzelf, niet tegen anderen. Zijn longen branden, maar de cadans is goed.

null Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

17.36 uur. Vetrlidsallmenningen, wisselzone

In zijn ooghoeken ziet hij de rode mat liggen. Maandagnacht heeft hij liggen woelen. Wel of niet van tijdritfiets naar wegfiets overstappen, om minder gewicht mee te zeulen naar de top? Tegen journalisten zei hij voor 99 procent zeker te gaan wisselen, maar daarna sloeg te twijfel toe. Uit testen mocht dan blijken dat hij beter kon wisselen, hij voelde zich er niet goed bij. De laatste verkenning over de smalle bochtige wegen, op zijn tijdritfiets, gaf de doorslag. De rode mat laat hij daarom links liggen. Voor hem ligt Mount Floyen. Nog 3,5 kilometer!

17.42 uur, Mount Fløyen

Helder denken lukt niet meer, maar hij voelt dat de sfeer langs de kant geweldig is. Soms hoort hij een Nederlandse aanmoediging en op het asfalt is zijn afbeelding geschilderd. Huh? Is dat Froome daar? Dat moest haast wel betekenen dat hij aan een monsterlijke tijdrit bezig is. Toch is hij er nog niet helemaal gerust op. In de bochten is hij een paar keer weggeslipt. Eén foutje is fataal; het is de eeuwige twijfel van een topsporter. De laatste paar honderd meter gaan in een flits voorbij. 44.41.00 staat er op de klok als hij de finishlijn passeert. Daarna wil hij maar één ding weten: 'Did I win?' Als zijn verzorgers hun handen triomfantelijk in de lucht steken, komt uit ergens uit het diepste van zijn lichaam een oerkreet: 'What. The. Fuck!'

Dumoulin (midden, (Rogliz links) en Froome (rechts) Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Dumoulin (midden, (Rogliz links) en Froome (rechts)Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

19.03 uur. Conferentiecentrum Bergen.

Applaus van journalisten, dat hij heeft hij nog niet eerder gehad. Maar nu, met een kakelverse regenboogtrui om zijn schouders, klinkt het toch echt. De eerste opwinding is verdwenen, hij is nu vooral trots. Trots op het feit dat hij in één seizoen de Giro d'Italia heeft gewonnen en de wereldtitel tijdrijden. Wie had dat gedacht toen hij begon met fietsen bij Camping De Bosrand in Sint Geertruid? Natuurlijk willen de journalisten weten of hij nu ook voor de Tour de France-zege gaat, maar daarvoor is het nog te vroeg. Eerst het parcours in Frankrijk afwachten. Bovendien wacht zondag nog de allerlaatste klus van het seizoen: de wegwedstrijd op het WK. Niet dat hij nu uitgesproken favoriet is, maar kansen heeft hij zeker. In zijn koffer is best nog ruimte voor nóg een regenboogtrui.

null Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Lees over de kampioensrit van Van Vleuten en de voorbereiding op de wissel

Gisteren werd Annemiek van Vleuten al wereldkampioen. Lees hier het wedstrijdverslag terug.

Wel of niet van fiets wisselen woensdag voor de laatste, steile 3,5 kilometer van de tijdrit bij het WK wielrennen? Met 99 procent zekerheid zou Dumoulin wisselen, zei hij eerder.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden