Zo verzin je de perfecte binnenkomer

Cameretten is het oudste cabaretfestival van Nederland. Volgende week is de finale. Cabaretier en tekstschrijver Hans Dorrestijn weet hoe je het publiek meteen inpakt.

Rob Gollin
Hans Dorrestijn Beeld Jerome Schlomoff
Hans DorrestijnBeeld Jerome Schlomoff

'Maak je bij het schrijven toch vooral niet meteen al druk over het begin. Bij mij zijn er eerst liedjes, gedichten, tekstflarden. Daaruit ontstaat als vanzelf een thema. Dat biedt weer stof voor de opening.

'Het hoeft niet meteen een geweldige grap te zijn. Het gevaar is dat je daar niet meer overheen komt, en dan moet je nog de hele avond. Er zijn voorbeelden die wel goed aflopen.

Najib Amhali opende een voorstelling met: 'Als Marokkaan kom ik graag bij de mensen thuis.' Ontzettend komisch. Hij speelt met het vooroordeel, dat kan hij als geen ander. Maar het is nog zo subtiel dat je daar later nog wel een keer wat grover op terug kan komen.

Hans Dorrestijn

Hans Dorrestijn (Ede, 1940) is cabaretier en tekstschrijver. In 2003 ontving hij een Gouden Harp voor zijn oeuvre, vorig jaar kreeg hij de Tollensprijs, die eens in de vijf jaar aan letterkundigen wordt toegekend. In het tv-programma Baardmannetjes bezocht hij met vogelkenner Nico de Haan natuurgebieden in Nederland. Tot en met maart staat Dorrestijn in het theater met Het einde is zoek.

'Geef het publiek even de gelegenheid aan je geluid te wennen. In mijn laatste voorstelling, Het einde is zoek, zeg ik: 'Lieve mensen, laten we maar meteen beginnen, want we moeten nog een heel eind.' Zo probeer ik de zaal duidelijk te maken dat we met z'n allen in hetzelfde schuitje zitten. Dat schept vertrouwen. Het zet de toon. Elke voorstelling moet natuurlijk autonoom zijn, maar voor de toeschouwers is het wel prettig te weten wat hun zo'n beetje te wachten staat.

'Dit is ook belangrijk: de opening moet bij je passen. Zoals Hans Teeuwen zijn show Hard & Zielig begon, dat was geweldig. Hortend en stotend, stervend van de zenuwen komt het eruit: 'Nou dames en heren, ga er allemaal maar lekker voor zitten want, eh jongen! ... nou wordt het lachen geblazen.'

'Ik zou dat niet kunnen, het zou bij mij ongeloofwaardig overkomen. Ik kan geen rol spelen.

Hans Dorrestijn: 'Geef het publiek even de gelegenheid aan je geluid te wennen' Beeld Jerome Schlomoff
Hans Dorrestijn: 'Geef het publiek even de gelegenheid aan je geluid te wennen'Beeld Jerome Schlomoff

'Een verkeerde opening? Ik herinner me een programma van Jack Spijkerman. Die kwam op en zei: 'Ik heb vannacht mijn vrouw vermoord.' Dat werkt misschien in de literatuur, maar in de zaal denk je: waarom sta je hier dan? Waarom zit je niet vast? Waar zit het bloed aan je kleren? Zo'n opmerking roept alleen maar vragen op.

'Laten we het belang toch ook relativeren. Ik ben een bewonderaar van Toon Hermans. Ik heb hem weleens gezien, hij liep het toneel op en het applaus was meteen daar. Minutenlang. Wat hij daarna zei, kan ik me met de beste wil van de wereld niet meer herinneren. Dat zegt ook wel iets.

'Het is daarom goed denkbaar dat ik een nieuw programma begin met de mededeling: 'Sorry beste mensen, ik heb er lang over nagedacht, maar het zit er even niet in, een pakkende binnenkomer.''

Hans Dorrestijn: 'Laten we het belang toch ook relativeren' Beeld Jerome Schlomoff
Hans Dorrestijn: 'Laten we het belang toch ook relativeren'Beeld Jerome Schlomoff

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden