Zo veel voldoening als het akkertje vol is

Volkstuinen die gevaarlijk dicht bij spoorwegen liggen, worden aangepakt door spoorbeheerder ProRail. In Sliedrecht hopen ze op schadevergoeding. ‘Het zijn niet de volkstuinders die hier langs het spoor lopen.’..

Van onze verslaggever Paul de Kuyper

Ruim 33 jaar was Huib Kraaijeveld (62) vrijwel elke middag te vinden in zijn volkstuintje in Sliedrecht. Drie maanden geleden hoorde hij dat hij moet vertrekken. Spoorbeheerder ProRail wil af van de tuinen langs het spoor, omdat ze tot onveilige situaties leiden.

‘Ze hebben in de nacht van 15 juni een plakkaat op mijn schuur gespijkerd, waarop stond dat mijn tuintje moest verdwijnen. De volgende dag was ik andijvie aan het zaaien toen een buurman kwam vragen of ik ook weg moest. Ik had een huurcontract met ProRail voor de grond en wist nergens van. Pas toen we rondliepen zagen we die onheilstijding op het schuurtje hangen.’

Kraaijeveld was met stomheid geslagen en vroeg direct opheldering bij ProRail. Snel begreep hij dat het onomkeerbaar was. ‘Het gaat me echt aan het hart, het geeft elk jaar weer zo veel voldoening als het akkertje vol is.’ Hij verbouwt van alles: van spruiten tot peren en van pepers tot prei.

Nu komen vrienden hem van zijn spullen afhelpen. Hij zit voor zijn houten schuurtje met wat gereedschap, werkkleding en een kratje bier. Vrijdag is het afgelopen. Een bevriende volkstuinder neemt een paar stronken boerenkool mee, een aantal planken gaat naar de tennisclub aan de overkant, en een andere vriend komt vragen of hij het hekwerk al kwijt is.

‘Al het bruikbare gereedschap neem ik zelf mee en ik kijk welke groenten nog uit de grond gehaald kunnen worden.’ Het schuurtje, de tegels en de wintergroenten die nog niet volgroeid zijn, blijven staan. ‘Dat wordt straks allemaal meegenomen door de bulldozer. Daarna maakt ProRail er een natuurlijke wildernis van.’

Hij begrijpt wel dat het veiligheid langs het spoor belangrijk is, maar Kraaijeveld vindt niet dat de goeden onder de kwaden moeten lijden. ‘Het zijn niet de volkstuinders die hier langs het spoor lopen. Alle tuintjes hebben een eigen opgang vanaf de weg, we hebben bij de rails niks te zoeken. Er is daar veel wildgroei en het zijn vooral de mensen die bramen plukken die te dicht bij het spoor komen.’ Hij wijst naar een hek aan de andere kant van het spoor. ‘Kijk, als we ook zo’n hek aan deze kant neerzetten, kunnen we hier gewoon blijven zitten. Maar dat wil ProRail niet.’

Kraaijeveld rekent erop dat hij schadevergoeding krijgt. Voor Gosen Verhoef (71), beter bekend als ‘Gosie de boef’, zit dat er niet in. Hij helpt Kraaijeveld dagelijks in de tuin en bewerkt zelf ook een stukje grond langs de spoorlijn. Maar illegaal. Het lag al jaren braak, maar hij kreeg geen huurcontract van ProRail. ‘Je doet er niets tegen’, reageert hij onverschillig. ‘Ik heb straks wel weer wat anders om handen.’

Ook Kraaijeveld zal zich niet vervelen. Hij is bestuurslid van de historische vereniging en de zangvereniging en daarnaast nog scheidsrechter voor de voetbalclub.

Of hij zonder zijn tuintje kan? ‘Ik heb besloten een jaar te stoppen, maar als het gaat kriebelen, begin ik misschien wel ergens opnieuw. Nu zit de vrieskist nog vol, maar straks gaan we de wintergroenten wel missen.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden