Zo uitgekleed als het was, zo vurig rocken dat het deed

De spanning in het uitverkochte Paradiso woensdag deed sterk denken aan die herfstdag in 1991. Ook dit bandje debuteerde al eerder en toerde al eens door Nederland....

Zo was het op 25 november 1991, toen Nirvana naar Paradiso kwam, en zo was het nu weer, voor The White Stripes uit Detroit. Nirvana brak grootschaliger door, maar ook voor Jack White en zijn zogenaamde zusje Meg is de tournee die ze naar Paradiso voerde een breekpunt.

Je kunt rock-'n-roll nauwelijks verder uitkleden dan The White Stripes doen. Zanger Jack speelt op een knerpend hard afgestemde gitaar. Meg zit achter de drums, om het geheel met genadeloze klappen te voorzien van een simpel locomotiefritme: boem-tjak, boem-tjak, deed het kleine meisje met de lange zwarte haren. En waar ze het ook wel met één arm afkon, plantte ze de andere eigenwijs in haar zij.

Zo werkten ze zich zonder veel praatjes door hun set heen: van de felle riffs in Dead Leaves And The Dirty Ground tot de woeste bluespolka van Hotel Yorba, en van het huidige hitje Seven Nation Army tot een stuk of wat covers, zoals Lovesick (Dylan) en Jolene (Dolly Parton). En rocken dat het deed, in al zijn kaalgeplukte eenvoud. Soms speelde Jack een liedje op de piano en kwam Meg naar voren om even onvast als sexy In The Cold, Cold Night te zingen.

Elementair, jazeker, maar tegelijkertijd is Jack White een poseur en een theatermaker van jewelste, die 'e optredens een strak design meegeeft: de kledingcode van de band (alleen rood, wit en zwart) kenden we al langer. Nieuw waren de podiumtechnici in driedelig zwart, compleet met bolhoed. Als Jansen en Janssen uit de Kuifje-strips zaten ze aan weerszijden van het podium, in volmaakte symmetrie.

Vuige rock-'n-roll, maar dan vormgegeven met een vette knipoog naar Jack White's favoriete kunstenaars: Mondriaan en Rietveld. Het zag er geweldig uit en de nieuwe liedjes ontstijgen het garagerockgeluid waarmee het begon.

Hulde, maar nu komt het erop aan. Nu moeten Jack en Meg ruggengraat tonen en de volgende keer niet voor Vredenburg of de Music Hall kiezen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden