Zo ontstaat langzaam maar zeker het nieuwe, oude Dwingelderveld

Caspar loopt

Aflevering 146: nieuwe heide maken, zoals op het Dwingelderveld, is dat onzin of niet?

Foto Foto Studio V, met dank aan Reisboekhandel Pied à Terre, Amsterdam

Lopen door grijs gebied. Ergens onder Lhee het Dwingelderveld op. Nationaal Park, in 1929 van ontginning gered door Natuurmonumenten van Jac. P. Thijsse. Nota bene in de crisisjaren brachten mensen geld bijeen om dit stuk heide veilig te stellen, sindsdien is het gebied gestaag uitgebreid. Ik noem het grijs gebied, maar dat komt omdat de woorden van Rob Bijlsma, en reacties daarop, nog nagalmen. Ik beschouw wat Bijlsma zegt als een radicaal filosofisch uitgangspunt: doe niet aan natuurbeheer. Je krijgt dan misschien niet het plaatje dat je voor ogen staat, maar wel het plaatje dat natuurlijkerwijs ontstaat.

Aan het andere uiterste van het spectrum is het verhaal: de Nederlandse cultuurnatuur is gevormd door mensenhand, vernield door mensenhand, en we moeten herstellen wat we maar kunnen. Dat kan, door het verwijderen van exoten, door het inbrengen van grazers, door plaggen, hakken, afgraven, maaien, waterstanden reguleren et cetera. Zo kun je planten- en diersoorten behouden die anders zouden verdwijnen.

Goed, het grijze gebied. Dat is waar de dilemma's komen als je afwijkt van een van de uitersten. Zelfs Rob Bijlsma wilde wel een uitzondering maken voor het behoud van bestaande heide. Dan moet je plaggen, en heb je schapen nodig. Heide maken, het herstellen van een oud plaatje, zoals hier op het Dwingelderveld, dat vond hij dan weer onzin.

Wat doe je wel, wat niet? Ik loop langs imposante douglassparren die gekapt gaan worden. Jammer, vinden paddestoelenliefhebbers, want onder douglassparren groeien bijzondere paddestoelen. Ik passeer een grote zitbank, gemaakt van een gekapte Amerikaanse eik, ook een exoot, maar een mooie boom.

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Bank van Amerikaanse eik

Op zijn deel van de heide gebruikt Staatsbosbeheer plagmachines. Langs een voormalig weggetje zijn rijen inlandse eiken gekapt om zichtlijnen uit de Jac. P. Thijssetijd te herstellen. Sinds een laatste oude landbouwenclave in het gebied is verdwenen, kan overal de waterstand omhoog en kan de heide natter worden. Zo ontstaat langzaam maar zeker het nieuwe, oude Dwingelderveld. Met bijbehorende, gewenste dier- en plantensoorten.

Een park, dat wel.

Wat doe je wel of niet? In mijn hoofd is het inmiddels mistig. Een groot grijs gebied.

Powered by Wikiloc