Zo'n meisje met een ballon in Manchester, daar blijf je de hele dag aan denken

Beeld de Volkskrant

Waarom bekijk je foto's van een aanslag? Geen idee. Maar je doet het toch. Op de foto's van Manchester stond een meisje in een Harry Pottertrui. Ze liep met haar moeder en een groepje andere ouders en kinderen weg uit het stadion. Ze liepen snel, dat kon je zien. In haar hand had het meisje een grote roze ballon.

Het was natuurlijk de ballon die het hem deed, al deed de Harry Pottertrui het hem ook wel. Hoe gehecht kinderen kunnen zijn aan een ballon. Zelfs pre-pubers, want dat was dit meisje, van een jaar of 12. Ze krijgen ergens een ballon en die laten ze niet meer los, ook niet als er een aanslag is. Haar moeder dacht misschien: laat die ballon toch gaan, we hebben nu haast. Maar erover onderhandelen zou veel meer tijd in beslag nemen dan gewoon doorlopen, dus de ballon ging mee.

Tekst gaat verder onder de foto.

Beeld Hollandse Hoogte

Ze nemen die ballon helemaal mee naar huis, hij neemt ruimte in op de slaapkamer van dat meisje, hij wordt steeds leger en flubberiger en zakt langzaam van het plafond naar beneden. Een paar dagen hangt hij rond op de grond en dan steekt die moeder er stiekem een schaar in en gooit hem weg. Althans, dat doe ik altijd.

De ballon is een lastig object. In huis, maar ook als symbool. Eigenlijk haat ik hem als symbool. De ballon is een totaal cliché in zware tijden, en dat komt voor een groot deel door dat kunstwerk van Banksy, Girl With a Balloon. Klein zwartwitmeisje met rode ballon die uit haar hand glipt. Voor wie niet begrijpt hoe lief, teder en breekbaar dit is, is de ballon ook nog eens hartvormig. En voor wie het dan nog niet begrijpt, is er een andere versie waarbij er in bibberige letters HOPE naast de rode Banksyballon is geschreven. En een versie met een hartjesballon met pleisters erop. En een jongen en een meisje boven op een stapel wapens. Met hartjesballon.

Maar dat meisje met de ballon in Manchester was niet gestileerd en zwart-wit, ze was een beetje dik en een beetje ordinair, en haar moeder ook, en die foto was niet goed, want onscherp en vrij donker, ze liepen gewoon snel het stadion uit na de aanslag en na, misschien, het eerste grote popconcert van dat meisje.

Op de foto stond nog een meisje, iets kleiner, met een zwart jurkje en rode schoenen en een te grote handtas. Misschien de handtas van haar moeder, misschien van zichzelf, omdat meisjes op die leeftijd al een handtas willen waar ze zelf nog niet bij passen.

Zo'n meisje met een ballon en zo'n meisje met een te grote handtas, daar kun je de hele dag aan blijven denken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden