Zo dichtbij en toch zo ver weg: zege ontglipt Bauer

De Nieuw-Zeelander Jack Bauer reed zondag 221,95 kilometer op kop, maar op het einde won een Noor. 'Dit is een ongelofelijk verhaal.'

NÎMES - Als Jack Bauer over vijftig jaar tegen zijn kleinkinderen begint over de Tour de France, wat zal hij dan vertellen? Zou er spijt of trots doorklinken in zijn stem als hij herinneringen ophaalt aan de vijftiende etappe in de 101ste Tour de France, die hij zou gaan winnen?


Het verhaal komt er in het kort op neer dat Jack Bauer tussen Tallard en Nîmes 221,95 kilometer op kop reed in de wedstrijd en dat op het einde een Noor won. Voor de Arena van Nîmes was Alexander Kristoff de snelste van het peloton. Dat had tot op de meter goed geteld om de vluchters in te rekenen. Bauer werd tiende; zijn kompaan van de dag, Martin Elmiger, zestiende.


De Nieuw-Zeelander was in tranen. Hij viel na het overschrijden van de lijn van zijn fiets, ging vlak voor de fotografen op de grond zitten en verborg zijn hoofd in zijn handen. 'Zo dichtbij en toch zo ver weg', stamelde hij. Ploegmaats moesten hem overeind helpen.


Bauer verdient zijn geld als knecht bij Garmin. Hoeveel kansen als deze zou hij nog krijgen, vroeg de 29-jarige renner. Zouden die zich überhaupt nog eens aandienen? Bauer: 'Een etappe winnen in de Tour de France, dat is een kinderdroom.'


De verslagenheid op zijn gezicht is wat wielrennen de hardste en ook een van de mooiste sporten maakt. Het op hol geslagen peloton toonde in de laatste kilometer zijn meedogenloosheid. 'Ik dacht in de laatste kilometer niet dat we nog voor de zege zouden sprinten', zei Kristoff. 'Pas 100 meter voor de streep besefte ik dat we de vluchters gingen grijpen. Dit is een ongelofelijk verhaal.'


Eigenlijk werd er de hele dag rekening gehouden met een massasprint. Genoeg ploegen die daar nog interesse in hadden en met twee vluchters vooraan, Bauer en Elmiger, moest het een makkie zijn de wens van snelle mannen als Marcel Kittel, André Greipel, Kristoff en Sagan uit te laten komen.


Het terrein was nagenoeg vlak en de wind speelde een kleinere rol dan gehoopt. Te zwak, oordeelden de meeste ploegen uiteindelijk. 'Wij reden met een paar man op kop, waaronder Bauke (Mollema, red.) en Laurens (ten Dam, red.), en het was ons plan om de boel in gang te trekken en voorin te zitten', zei Lars Boom. 'Het was jammer dat het niet lukte.'


Er gingen zondag wel meer plannen de mist in. Zo kreeg Giant de sprinttrein met Marcel Kittel nooit op de rails. 'Vanwege de omstandigheden', oordeelde Koen de Kort. Door de gutsende regen waren de wegen naar Tallard spekglad geworden. 'Ik ben drie keer bijna onderuit gegaan, het was zo gevaarlijk. Het leek of we op ijs reden.'


Om dezelfde reden verliep de achtervolging op de koplopers zo chaotisch. De vluchters waren volgens De Kort in het voordeel geweest. Niet alleen door de regen en de vallende wind. 'Met zoveel rotondes is het moeilijk achtervolgen. Het drukt de snelheid. Je kunt er ook niet sneller langs dan de koplopers. '


'We kwamen mannen tekort voorin', oordeelde Giant-ploegleider Rudi Kemna. Zaterdag verliet de Belgische knecht Dries Devenyns de wedstrijd na een zware valpartij. Kittel werd uiteindelijk pas elfde in de sprint. Achter Kristoff werd Heinrich Haussler tweede, Peter Sagan derde. Voor de laatste twee zullen de rit en de uitslag van de Tour in de vergetelheid raken. Met uitzondering van Kristoff, die zijn tweede etappezege boekte, en Bauer natuurlijk.


Zal hij zijn kleinkinderen eigenlijk wel willen vertellen over die vijftiende rit in de 101ste Tour de France, of zal hij die dan uit zijn geheugen hebben gewist? Hadden Elmiger en hij er wel alles aan gedaan om uit de greep van het peloton te blijven?


De Zwitser vond van niet. 'We hebben een beetje 'gespeeld' in de finale, we hebben allebei niet voluit gereden tot het einde.'


Ook Bauer gaf toe dat hij een beetje geacteerd had op de fiets. De renner van Garmin trachtte zijn medevluchter de indruk te geven dat hij geen kracht meer had. 'Ik deed alsof ik moe was. Ik wilde wat bewaren voor de laatste sprint', zei Bauer.


Hij slaagde in die opzet. Voor een knecht wiens grootste wapenfeiten plaats hadden in de Japan Cup en het nationale kampioenschap van Nieuw-Zeeland, speelde hij het uitgekookt.


Bauer zei het zondag al, maar over vijftig jaar zal hij het zijn kleinkinderen nog eens vertellen, met spijt in zijn stem: '400 meter voor de streep zette ik aan. Ik dacht dat ik ging winnen, tot ik me realiseerde dat ik niets had.'


Jack Bauer renner die zondag op het laatste moment werd ingehaald


Ronde van Frankrijk

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden