Ziyech raakt op toeren: 'Ik heb mijn kans gepakt'

Aantallen wil hij niet noemen, maar Hakim Ziyech knikt op de vraag of hij zijn recordaantal assists en doelpunten wil verbeteren. 29 keer was de nieuwbakken Ajacied in competitieverband direct betrokken bij een doelpunt in zijn eerste seizoen bij vorige club FC Twente. Bij Ajax moet dat beter. 'Ik moet me verbeteren. Dat lijkt me logisch.'

Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Hij komt op toeren in Amsterdam en in zijn slipstream anderen: dribbelaars Traoré en Younes, tienerspits Dolberg die steeds meer Van Basten en steeds minder Kieft wordt. En wat te denken van verdediger Sanchez, een slager voor beide doelen. Maar Ziyech spant de kroon. Tien doelpunten maakte Ajax de voorbije week in twee thuisduels, de technicus was bij zeven ervan direct betrokken.

De tegenstand was op papier uit de C- en D-categorie; woensdag Willem II (5-0) voor de beker en zaterdag PEC Zwolle (5-1) voor de competitie. Maar Willem II won een maand eerder nog in de Arena. En hekkensluiter PEC speelde zaterdagavond de sterkste eerste helft van het seizoen.

Ongemakkelijk

Niet heel verwonderlijk, dat laatste. In zijn missie naar sprankelend voetbal greep Ajax-coach Peter Bosz weer naar de cocktailblender ondanks een reeks van vier zeges met hetzelfde elftal. Er kwam een spannende mix uit zonder stevige bestanddelen als Dijks, Riedewald en Gudelj, maar met drie aanvallende denkers in het hart van de ploeg - Ziyech, Klaassen, Schöne - en ook nog eentje, Sinkgraven, als linksback. Wordt sowieso lachen, was de inschatting vooraf.

Want wie pakt na vier minuten de brutaal penetrerende PEC-middenvelder Brama op? Niemand dus. Brama's schot in de hoek leek overigens houdbaar voor doelman Onana, meer Menzo dan Van der Sar trouwens.

Daarna was het cabaret saai, wat ongemakkelijk zelfs. Ajax zocht naar de juiste afstemming, ondanks dat Ziyech en Sanchez vertrouwen in grote glazen schonken. Twee perfect aangesneden hoekschoppen van de Marokkaanse voetballer van het jaar belandden op het hoofd van de Colombiaanse Copa Libertadores-winnaar. De eerste keer via een doorkopbal van Klaassen.

'Als jij de bal hebt en je laat hem snel rondgaan, dan maakt fysiek niet uit.' Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

De brille kwam tien minuten na rust. Ziyech dreef na een aanval van PEC de middencirkel in, zag Traoré op rechts vertrekken, maar koos voor de centraal wegsprintende Dolberg die tussen twee tegenstanders in doortastend afwerkte met een harde buitenkant voet. Het aardige aan Ziyechs afgemeten pass: hij ging door de benen van PEC-schlemiel Marcellis. Ziyech schouderophalend: 'Kon niet anders. De lijn naar Traoré was dicht, die jongen dacht dat ik Dolberg niet zag. Maar op zo'n moment zie ik alles.'

Zijn winkelmandje met assists raakte nog voller doordat hij de bal aan Traoré meegaf op weg naar diens 4-1 na een indrukwekkende solo. Alleen in het spectaculaire slotstuk van Dolberg, die met een vloeiende lichaamsbeweging verdediger Van de Pavert richting Leidseplein stuurde en daarna via de onderkant van de lat scoorde, had hij geen aandeel.

Kort voor tijd zeeg Ziyech ineen op het gras met de handen ten hemel gericht toen PEC-keeper Van der Hart kort voor tijd zijn harde inzet keerde. Voor de beker scoorde Ziyech al wel in het Ajax-shirt. Streng: 'In de competitie moet dat nu ook eens gebeuren.'

Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Cruijffiaans

Doch de tevredenheid overheerste, want in die tweede helft combineerde Ajax af en toe zoals het grote voorbeeld FC Barcelona dat kan. Lang moest Ziyech nadenken op de vraag hoe lang het geleden was dat hij voetbal op die manier speelde. 'Echt niet bij Heerenveen en Twente. Ik denk bij Jong Heerenveen. Dat was gewoon genieten.'

Hij stak de loftrompet over Dolberg ('geweldig aanspeelpunt'), Younes ('uitstekende dribbelaar'), Schöne ('kun je heerlijk mee tikken') en Sanchez ('een leider, een winnaar zelfs zonder de taal te spreken') en de kracht van aanvallend voetbal. De nog geen 70 kilo wegende spelmaker: 'Als jij de bal hebt en je laat hem snel rondgaan, dan maakt fysiek niet uit. Dan raakt de tegenstander altijd vermoeider.

'Klinkt dat Cruijffiaans? Oké. Dat is mooi. Dat is wat ze hier willen. Dat is wat de trainer wil. Wat ik wil. Daar hebben we de kwaliteiten voor. Ook de jongens die vandaag op de bank zaten, kunnen uitstekend voetballen.'

Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Toch verwacht hij verlost te zijn van de rechterkant waar hij de eerste vier duels met afnemend rendement en plezier speelde. 'Eerst had ik daar een vrije rol, maar ik moest steeds verder aan de zijkant blijven en dat is gewoon niet mijn ding. Ik wil naar de bal toe, ik wil de bal hebben. De trainer wist dat ik op het middenveld wil spelen. Ik heb mijn kans gepakt.'

Nooit heeft hij zich druk gemaakt, zegt hij. Ook niet nadat gemeld werd dat Bosz in de rust tegen Heracles flink tegen hem tekeer zou zijn gegaan ('dat is enórme onzin, de journalist die dat zei, wilde een puntje scoren') of na zijn matige optreden en domme rode kaart tegen Panathinaikos.

'Welnee. Bij Ajax hoor je na een paar verkeerde ballen meteen kritische geluiden vanuit pers en publiek. Daarom ben ik hier naartoe gekomen, dat is goed voor mij. Druk is gewoon heerlijk. Soms hoor je: het is pas sinds zijn eerste seizoen, hè. Dan denk ik: donder op, ik wil helemaal geen excuses. Bij Twente liet ik het ook meteen zien, toch? Nou dan.'

'Ik wil naar de bal toe, ik wil de bal hebben. De trainer wist dat ik op het middenveld wil spelen.' Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden