Zinderende hitte

De op 30 april 1989 aan de gevolgen van een hartaanval gestorven Italiaanse regisseur Sergio Leone is weliswaar niet de uitvinder van de spaghettiwestern, maar hij ontdeed het genre van zijn beroerde imago. Tot 1964 was de spaghettiwestern een snel in elkaar geflanste Italiaanse cowboyfilm. In dat jaar verscheen A Fistful of Dollars van Sergio Leone, waarin het geweld voor het eerst was ingebed in een pakkend verhaal, en voorzien van een aansprekend gezicht: dat van televisiecowboy Clint Eastwood. Leone wilde eigenlijk Henry Ford of Charles Bronson voor die hoofdrol, maar kon hen niet betalen. Beide acteurs zijn wel te zien in Leones magnum opus Once Upon a Time in the West, een cinematografische woestijnopera (mede geschreven door Bernardo Bertolucci) waarin een jonge Claudia Cardinale, die in het verre westen van de Verenigde Staten een nieuw leven wil beginnen, drie kerels op haar weg vindt. Henry Fonda's kille ogen, de lippen van Charles Bronson om zijn mondharmonica, de zinderende hitte en, vooral, de orkestrale begeleiding door Ennio Morricone maken Once Upon a Time in the West zelfs voor fervente westernhaters een onvergetelijk meesterwerk.


The First Wives Club

(Hugh Wilson, 1996) Tijdens de opnamen van The First Wives Club vierden hoofdrolspeelsters Goldie Hawn, Bette Midler en Diane Keaton gezamenlijk hun 50ste verjaardag, want de actrices werden toevallig allemaal rond de jaarwisseling '45-'46 geboren. In deze onderhoudende film besluiten ze wraak te nemen op hun echtgenoten nadat ze stuk voor stuk zijn gedumpt. Het een en ander verloopt behoorlijk voorspelbaar, maar de puntige dialogen en het uitstekende combinatiespel tussen de drie dames maken veel goed.


, 18.25-20.30 uur.


The Shawshank Redemption

(Frank Darabont, 1994) Toen het werd uitgebracht, in 1994, was het ingetogen gevangenisdrama The Shawshank Redemption niet wat je noemt een kassakraker. Bij nader inzien verschaften cinefreaks de film de cultstatus en tegenwoordig staat hij op vele favorietenlijstjes in de hoogste regionen - en dus is hij elk jaar wel een keer op televisie te zien. Die merkwaardige levensloop is niet zo verwonderlijk, want op het eerste gezicht betreft het hier een vrij eendimensionaal verhaaltje (van Stephen King) over een bankier (de fenomenale Tim Robbins) die, in de jaren veertig van de vorige eeuw, in de bajes belandt na te zijn veroordeeld tot twee keer levenslang wegens de moord op zijn echtgenote en haar minnaar. Het leven achter de tralies blijkt - hoe verrassend - geen lolletje, maar al snel sluit de van zijn voetstuk gevallen geldhandelaar een verbond met de regelneef van de gevangenis: de ijzersterke Morgan Freeman. Het is de chemie tussen de twee hoofdrolspelers die de film cachet geeft, maar het zijn ook de bedwelmende beelden van cameraman Roger Deakins en de terughoudende regie van Frank Darabont die van The Shawshank Redemption een bijzondere kijkervaring maken.


Mystery Train

(Jim Jarmusch, 1989) Aangenaam dwaze Jarmusch-komedie over een hotel in Memphis waar Elvis-fans zich verzamelen en The King zelf als geestverschijning zijn opwachting maakt. Met Tom Waits als verteller.


Film


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden