Zilver niet het cadeau waar Kirsten Wild op had gehoopt

Ze was zaterdag 34 jaar geworden. Er werd 'sochtends lang-zal-ze-leven gezongen in het hotel, haar kamer was met slingers versierd en haar teamgenotes hadden in één van de shoppingmalls in Doha een cadeautje voor haar gekocht: een fles badschuim. Het scenario voor de mooiste dag uit het wielerleven van Kirsten Wild lag klaar. Zaterdag zou ze wereldkampioen worden.

Kirsten Wild met zilver op het WK-podium Beeld ANP

Een renster met bovenbenen als ballonnen, dat is Kirsten Wild uit Almelo. Een krachtpatser die al eens wereldkampioen werd op de baan en op de weg het beste uit de verf komt als het parcours zo vlak als een biljartlaken is. Precies zoals in Qatar, waar het hoogste punt op slechts 103 meter ligt.

Niet voor niets won ze al vier keer het eindklassement van de Ronde van Qatar. Ze behaalde er tien dagzeges, dit jaar zelfs eentje op The Pearl, het opgespoten eiland voor de kust van Doha, waar nu ook weer de finish lag. Van haar teamgenotes kreeg ze de bijnaam 'Miss Qatar'.

En dan was ze ook nog eens de enige renner op de WK die géén last had van de hitte,sterker nog: het was in Doha zelfs iets kouder dan ze had verwacht. In de klimaatkamer, waarin ze zich in aanloop naar de WK had getraind, had geen wind gestaan en die stond er in het echt wel. Een meevaller. Ze wist het daarom bijna zeker toen ze zaterdagochtend wakker werd en van binnen gloeide van opwinding: vandaag zou het gaan gebeuren.

Een verrassende winnares

Maar het gebeurde zaterdag niet voor Kirsten Wild. Niet zij, Miss Qatar en de gedoodverfde favoriet, maar Amalie Dideriksen, een 20-jarige Deense over wie je niemand van tevoren had gehoord, ging er met de regenboogtrui vandoor. 'Geen pannenkoek, die Dideriksen', wist Annemiek Van Vleuten na afloop uit te brengen: de Deense was in 2013 en 2014 wereldkampioen junioren. Maar ook geen Kirsten Wild.

Alles was volgens plan gegaan. Nederland had de koers hard gemaakt, maar tot een ontsnapping had het niet geleid. De enige uitbraak die kans van slagen leek te hebben was die van de Amerikaanse wereldkampioen tijdrijden Amber Neben, maar ook zij was uiteindelijk kansloos gebleken tegen het jagende peloton. Haast als vanzelf schakelde Nederland over op planB: Kirsten Wild in stelling brengen.

Kirsten Wild (M) en Amalie Dideriksen (R) uit Denemarken in actie op de wegwedstrijd voor vrouwen tijdens het WK wielrennen in Qatar. Beeld ANP

Geen verwijten

In de slotkilometers was het op kop alleen oranje geweest, de vrouwen domineerden de koers. Het deed bondscoach Johan Lammerts na afloop zelfs afvragen waarom die andere landen eigenlijk meededen als ze toch geen kopwerk verrichtten.

Maar in de laatste bocht haperde het alsnog. Niet vier renners in een oranje- shirt kwamen door de laatste bocht, maar drie: Amy Pieters, Marianne Vos en Kirsten Wild. Eén poppetje tekort, zoals ze later zou zeggen. Daardoor kwam ze te vroeg op kop. Ze werd prooi in plaats van jager en voelde Dideriksen langszij komen.

Er was niets dat Wild zich naderhand kon verwijten. Het scheelde maar weinig met Dideriksen. Zo weinig zelfs dat de Deense na de finish verbaasd opzij keek en aan Wild vroeg: jij of ik? 'Jíj', gebaarde Wild met haar armen. Waarna de Almelose misnoegd haar hoofd schudde. Droom voorbij, scenario in de prullenbak. Géén regenboogtrui.

Zo vlak als in Qatar wordt de strijd om de wereldtitel de komende jaren niet meer. De eerstvolgende kans voor Wild komt misschien pas in 2020, als Drenthe de WK wil organiseren. 'Dat is wel erg ver weg', besefte ze na afloop. Geen idee of ze dan nog fietst.

Aan het einde van de middag zag ze vanaf het erepodium hoe de teamgenoten van Dideriksen huilend naar de ceremonie protocollaire stonden te kijken. Ze had het zich allemaal heel anders voorgesteld toen ze wakker was geworden in haar versierde hotelkamer in Doha. 'Als er nou iemand was ontsnapt en je bent dan de snelste in de eindsprint, dan win je tenminste nog zilver', zei ze. 'Nu heb ik goud verloren. Dit is echt een rotgevoel.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden