Zijn speelparadijzen de hemel of de hel op aarde?

Zijn speelparadijzen, hier vastgelegd door fotograaf Lars van den Brink, de hemel of de hel op aarde? Columnist Aaf Brandt Corstius weet het wel.

Plopsaland, Coevorden Beeld Lars van den Brink

Er zijn maar weinig plekken op aarde waarvan je aanvankelijk stellig denkt: dit is de hel, om er een paar jaar later terug te komen en lijfelijk te ervaren: nee, dit is de hemel!

Maar zo'n plek is de binnenspeeltuin. Of het kinderparadijs, de speelstad, de pretfabriek - hoe je het maar wilt noemen, zo'n hal vol speeltoestellen, klimwanden, glijbanen, trampolines, luchtkussens en ballenbakken.

Als kinderloze volwassene kom je er niet zo gauw, maar misschien moet je een keer mee met het partijtje van je neefje, en dan zit je op zaterdagochtend ineens in een zuurstofluwe, bacterierijke ruimte, waar iedereen gilt, alles galmt, waar het wellicht een beetje naar plas ruikt en zeker naar kinderzweet, en waar qua consumptie een opgewarmde oude pannekoek het hoogst haalbare is. O, en er zijn al heel vroeg op de ochtend tienduizend wild spelende kinderen en twintigduizend afgepeigerde ouders die stoïcijns op hun iPhones kijken.

Ja, dan denk je: dit is de hel.

Maar krijg je kinderen, dan verandert alles. Sowieso. Dan juich je voor een drol, kijk je ineens wantrouwig naar stopcontacten en hoeken van tafels en betreed je een binnenspeeltuin en denk je: het is hier fantastisch!

Hop, je zet je kind neer in de ballenbak. Het maakt vriendjes, het gooit ballen, het likt aan ballen, het probeert ballen op te eten, maar wat maakt het uit: het vermaakt zichzelf. En jij kunt naar je iPhone kijken. En een opgewarmde pannekoek eten. Man, ze hebben er zelfs een soort van cappuccino en er ligt een oude krant! En het regent er niet. Paradijs.

Tekst gaat verder onder de foto.

Planet Jump, Den Haag Beeld Lars van den Brink

Ik herinner me, toen we eenmaal kinderen hadden, dat een vriend me naar zijn nieuwe woonplaats probeerde te lokken met de verleidelijke woorden: 'We hebben hier een heel grote Monkey Town.'

Ik heb mijn kinderen twee keer naar Ameland weten te krijgen met het vooruitzicht dat we daar in hun favoriete piratenspeelkrocht gingen spelen. En ik sprak de wervende woorden: 'Ze hebben daar ook zo'n BOLLOLAND', toen ik mijn vriend een tijdje geleden in een midweek Landal probeerde te praten.

Dus ja, de afgelopen zeven jaar heb ik een hoop indoorspeeltuinen bezocht. Tot groot geluk van mijn kinderen. En van mijzelf. Want als zij gelukkig zijn, etcetera. Dan neem ik maar wat bacteriën op de koop toe.

Boulderhal Sterk, Utrecht Beeld Lars van den Brink

Het raarste kinderparadijs waar ik in al die tijd ben geweest, was Speelstad Oranje, brainchild van zakenman Hennie van der Most, die niet alleen in het sloopwezen maar ook in het speelwezen zit. Hij is ook het genie achter het Duitse Wunderland Kalkar, een indoorparadijs in, jawel, een oude kernreactor.

Speelstad Oranje was gevestigd in een oude Drentse aardappelzetmeelfabriek. Binnen was het gigantisch en galmend, vol speeltoestellen en oude werktuigen die ooit iets met aardappelzetmeel hadden gedaan. Er was ook een bioscoop en je kon er onbeperkt gratis friet, frikandellen en ijs eten. Dit, dacht ik toen ik er verwonderd rondliep, was hoe Pleziereiland er ongeveer uit moest zien, dat eiland waar Pinokkio mee naartoe gelokt wordt, waar kinderen zich mogen volstoppen met snoep en waar alle kinderen uiteindelijk in zielig balkende ezels veranderen.

Tekst gaat verder onder de foto.

Schateiland, Zeumeren Beeld Lars van den Brink

Speelstad Oranje ging ter ziele en in het aanpalende, inmiddels leegstaande vakantiepark werden asielzoekers gevestigd. Ik heb me nog vaak afgevraagd of de asielzoekerskinderen dan ook naar de Speelstad gingen. En wat voor indruk dat ze van Nederland gaf. Een land vol overdekte speeltoestellen waar je onbeperkt kon eten.Niet zo'n heel onrealistisch beeld, eigenlijk.

Bekijk hier alle speelparadijzen die fotograaf Lars van den Brink bezocht.

Asielzoekers in Vakantiepark Oranje, oorspronkelijk Pipodorp. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden