Column

Zijn de Fransen de ideale vijanden?

'De Britten hebben in Europa veel vijanden gehad - de Duitsers, de Spanjaarden, de Nederlanders, maar de Fransen zijn als vijanden altijd een klasse apart', zo schreef de bekende BBC-journalist Jeremy Paxman.

null Beeld null

Dat blijkt ook nu. De Fransen proberen na de Brexit de bankiers in de Londense City te verleiden naar Parijs te komen door hun een plafond voor de inkomstenbelasting te bieden en een vrijstelling van de vermogensbelasting voor acht jaar.

Het lijkt op revanche. Toen de socialist François Hollande in 2012 tot president werd gekozen met de belofte het toptarief voor de inkomstenbelasting naar 75 procent te brengen, zei premier Cameron 'de rode loper uit te rollen' voor rijke Franse expats. Boris Johnson, toen burgemeester van Londen, riep: 'Venez à Londres, mes amis' ('Kom naar Londen, mijn vrienden').

In 2010 publiceerde de auteur Stephen Clarke zijn bestseller 1000 Years of Annoying the French, een 700 pagina's tellend boek over hoe de Britten al duizend jaar de Fransen het bloed onder de nagels vandaan halen. Willem de Veroveraar, de laatste leider van een geslaagde invasie van het eiland, was geen Fransman maar een Normandiër die de Fransen haatte. Guillotine, baguette en champagne zijn Britse uitvindingen, geen Franse. En de honderdjarige oorlog, die overigens van 1337 tot 1453 duurde, was uitsluitend de schuld van de Fransen die gelukkig verloren omdat daar de builenpest uitbrak.

Dat de Fransen de Britten opriepen na de uitslag van het Brexitreferendum als de wiedeweerga de EU te verlaten was begrijpelijk. Dat de Britten aankondigden daar zo lang mogelijk over te gaan doen, is ook verklaarbaar. Zij willen nog wel even doorgaan met het irriteren van de buren.

Groot-Brittannië is voor de Fransen binnen de EU altijd een buitenbeentje geweest: een lastige bemoeial die de as Parijs-Berlijn veel ergernis bezorgt. President De Gaulle wilde de Britten als pottenkijkers van de VS niet in de EU. En ook nadat De Gaulle was verdwenen en de Britten EU-lid werden, hoorde het land er nooit echt bij. Na De Gaulle/Adenauer vormden Giscard d'Estaing/ Schmidt, Mitterrand/Kohl en Sarkozy/Merkel de koppeltjes die de dienst uitmaakten.

De Britten verraadden op hun beurt de Fransen door eerst niet mee te doen aan de euro die de Frans/Duitse suprematie over Europa zou bevestigen. En toen Tony Blair ook nog eens met de Amerikanen besloot een oorlog in Irak te beginnen, merkte president Chirac op 'dat je mensen die niet kunnen koken, ook niet kunt vertrouwen'.

De Britten hebben de as Parijs-Berlijn nu in de tang. Zij zijn uit noch in de EU. En daar kunnen ze nog lange tijd veel plezier aan beleven. Tot de EU helemaal uit elkaar valt, Europa weer een kruidvat wordt en de Britten de Fransen moeten helpen in hun strijd tegen een Duitse dictator.

Dan kunnen ze nog eens hun finest hour beleven.

Reageren? Mail naar: p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden