Lezersbijdrage

Zijlstra moet zich rot schamen

Dit zijn de ingezonden brieven uit de Volkskrant van zaterdag 4 april

Bezoekers van de Matthäus-Passion bij de Grote Kerk in Naarden op Goede Vrijdag. Ook deze cultuuruitingen krijgen subsidie.Beeld anp

Goed nieuws

Naast alle ellende in Kenia, Jemen en Syrië, was er ook goed nieuws! Een oorlog tussen Iran en de VS is voorkomen door een deal, paddenrapers helpen padden veilig oversteken en de eerste tekenen van Hazes-moeheid vielen te bespeuren in de brief van de dag. Er is nog hoop voor een deel van de mensheid.

Len Koetsier, Groningen

Belasting op zijn Grieks

Peter de Waard vraagt zich af of de Grieken te weinig belasting betalen. Griekenland zou tot zondebok worden gemaakt voor alle problemen die ons land teisteren. Maar tegenvallende belastinginkomsten voor de Griekse staat werden slechts deels aangepakt door fraude te bestrijden, het verhogen van de belastingen was een veel makkelijker middel.

De collectieve lastendruk is in Griekenland hierdoor officieel misschien best hoog, maar zolang belastingontduiking in alle lagen van de bevolking nog steeds als normaal wordt gezien zegt dat getal weinig. De hoge lastendruk geldt dus slechts voor dat deel van de bevolking dat er niet onderuit kan.

Als iedereen eerlijk zou betalen zou Griekenland deze druk waarschijnlijk makkelijk kunnen terugbrengen naar het niveau van voor de crisis. De nieuwe regering onder leiding van Tispras' Siryza heeft weliswaar de mond vol over het bestrijden van fraude, maar heeft nog niets laten zien dat wijst op een plan van aanpak. Om de fraude echt aan te pakken moet het totaal vastgelopen justitieel apparaat worden hervormd en hervorming is nou juist wat de vakbonden en een groot deel van Siryza niet willen. Nederland kan vast een steentje bijdragen om belastingontwijking te voorkomen, maar dat is niet de oplossing voor de Griekse problemen.

C. Stemerdink, Athene

Een paar misrekeningen

Natuurlijk hebben vluchtelingen recht op een passende woning, maar de makke is dat onze overheid er kennelijk van uitgaat dat de gemeenten en de woningcorporaties dit kunnen opvangen zonder enige wijziging van beleid. We hebben het hier over een behoefte aan sociale huurwoningen, waarvan er in mijn regio 2.500 moeten komen. Uitgangspunt voor dit aantal zijn de eigen inwoners, met mondiale rampen en vluchtelingen tot gevolg is geen rekening gehouden. Dit is de eerste misrekening.

Daarnaast zuchten de corporaties onder de lang niet geringe heffing van de huurtoeslag waardoor hun werkvermogen wordt afgeroomd. En tot slot staat de bestaande voorraad sociale huurwoningen onder druk omdat bij het leeg komen van een huurwoning deze ofwel verkocht wordt, ofwel in een veel hogere huurklasse (boven de sociale grens) terechtkomt. Kortom, het lijkt me dat wijzigingen in deze reeks de enige mogelijkheid zijn om de zo broodnodige ruimte te maken.

Henk Schell, Bennebroek

Waarom nou zo onheus?

Waarom haalt senator Kees de Lange in zijn ingezonden stuk van zo onheus en onjuist uit naar zijn eigen partij, de OSF? Concreet: de OSF zal de regering op inhoud beoordelen. Wetgeving waar wij ons in kunnen vinden zullen we steunen, wetgeving waar wij bezwaar tegen hebben, daar zullen we tegen stemmen. Er is geen sprake van dat de OSF optreedt als 'gedoogpartij' die de coalitie ongezien steunt.

Maar de OSF gaat natuurlijk niet alleen naar de senaat om 'voor' of 'tegen' te zijn. Er zijn belangrijke dingen die wij anders willen en waar wij dus ons best voor zullen doen. Ik noemde eerder als voorbeeld daarvan de gaswinning, die doorgaat in een tempo dat nog altijd grote risico's oplevert en waarbij gedupeerden nota bene zelf de bewijslast hebben dat de schade door de gaswinning komt.

Natuurlijk wil de OSF hierover en over meer dingen in gesprek met de regering: als gesprekspartner met belangrijke vragen. Dat is geen opportunisme maar een eerlijke poging om dingen gerealiseerd te krijgen. En verder: de OSF is niet te koop, zoekt geen contacten met de landelijke partijen en gaat er van uit zelf met de eigen achterban een Kamerzetel te halen. Kees de Lange schiet echt mis, in feiten en in beoordelingen.

Waarom doet een scheidend senator dat, vraag je je af...

Hendrik ten Hoeve, OSF kandidaat voor de Eerste Kamer, Stiens

Zo voedt je ezels

De discussie over de bonuscultuur blijft verbazen. Je zou zeggen dat een bonussysteem alleen te rechtvaardigen is als er ook een malus is: doe je het beter dan de gestelde doelen, krijg je een bonus. Doe je het slechter, dan wordt er een malus ingehouden.

Ten tweede zijn de doelen doorgaans veel te bescheiden, zodat de bonussen zowat volautomatisch bij het salaris kunnen worden opgeteld. Bij ABN Amro bijvoorbeeld lijkt mij maar één doel van belang: zorgen dat de bank evenveel waard wordt als de redding kostte.

Daar zitten de bankiers tot nu toe nog ver onder. Bonussen zijn dus voorlopig niet aan de orde, laat staan de notie dat die ingeleverd zijn of gecompenseerd zouden moeten worden.

De bij topbestuurders populaire uitspraak 'if you pay peanuts, you get monkeys', kan beter vervangen worden door 'if you pay cartloads, you get donkeys'. Gezien de hoogte van de salarissen en de prestaties.

Dolf Hartveldt, Den Haag

Cultuursector niet crimineel

In antwoord op vragen over het wankele integriteitsgehalte van de VVD en de mogelijke samenhang met de bijzondere gerichtheid van diezelfde VVD op het bedrijfsleven, beroept Halbe Zijlstra zich verongelijkt op zijn periode als staatssecretaris van Cultuur.

Nee, wat hij daar had meegemaakt aan verwevenheid van politici en cultuurinstellingen en hoe daar potjes belastinggeld ondoorzichtig tussen vriendjes heen en weer werden geschoven, ongekend, maar daar hoorde je nooit iemand iets over zeggen en dan zou dat met betrekking tot contacten tussen politiek en bedrijfsleven niet mogen? Schandelijk, toch?

Opnieuw nagelt Zijlstra met het grootste gemak een heel segment van de samenleving aan de schandpaal van de semicriminaliteit. Dat gedrag moet weersproken worden en moet ook een halt worden toegeroepen. De cultuursector is daarvoor veel te belangrijk binnen het kader van de Nederlandse samenleving.

Persoonlijk ben ik er klaar mee om continu van deze cultuurbarbaar - die bijvoorbeeld openlijk trots is dat hij geen boeken leest - te moeten aanhoren hoe crimineel wij cultuurwerkers wel niet zijn.

Ik wil, moet en zal weerbaar zijn. Daarvoor is de Nederlandse cultuur te belangrijk, te mooi, te inspirerend, te verbindend. Alles wat politiek Den Haag allang niet meer is. Zijlstra moet zich rot schamen om bij voortduring de culturele sector in Nederland - die transparant is, gecontroleerd wordt, rekenschap aflegt en kwalitatief op een hoog niveau presteert - in een kwaad daglicht te stellen.

Bart Römer, directeur Nederlandse Filmacademie, Amsterdam

Kijk een pad!

Het lezenswaardige en relevante artikel van Margreet Vermeulen over de paddentrek begint in mijn ogen jammer genoeg met een uitglijer. Margreet laat een peloton racefietsers voorbij scheuren waarvan er eentje plagerig ''Kijk een pad' schreeuwt. Daarop tilt deze al fietsend zijn voorwiel op en laat dit met een harde dreun op de denkbeeldige pad neerkomen. Als racefietsers tijdens het fietsen hun voorwiel optillen doen ze juist om iets te ontwijken. Dit kan een steen, een tak of in dit specifieke geval een pad zijn.

Om te voorkomen dat hij of zij valt en in het geval van een pad, wegslipt, uitglijdt. Een plagerig overkomende opmerking hoeft niet per se kwaadaardig te zijn. Zelfs niet vanuit een peloton racefietsers.

Fabio Farelli, Deurne

PvdA is oostindisch doof

Een uitstekend artikel van Luc Holleman over de houding van de PvdA-elite tegenover de gewone man. Hier spreekt iemand die zich tussen de mensen durft te begeven om aan te horen wat er zoal schort aan het gedachtegoed van de partij.

De leiding is oostindisch doof voor wat er werkelijk leeft in de samenleving en door het hoofd maar steeds af te wenden van de dagelijkse problemen: banen, betaalbare woningen en goede scholen voor de kinderen. De kloof tussen werkelijkheid en fictie wordt steeds dieper met alle gevaren van dien. Deze problematiek doet zich echter al jaren voor en het is dan ook een illusie om te denken dat coryfeeën als Spekman, Samsom en Cohen zich hier op korte termijn om zullen bekommeren. Maar niets doen betekent wel medeplichtig worden.

R.L. van Hasselt, Gieten

School is geen aardappelveld

Wat mij al jaren verbaasd in de discussies over de bureaucratisering van het onderwijs is het makke-schapengehalte van de mensen die het werk doen. Ik bedoel al die juffen die zich 's middags en 's avonds suf zitten te werken om de administratie bij te houden. De leerlijnen, de groeps- en handelingsplannen en niet te vergeten de eindeloze interpretatie van de nog eindelozer toetsbagger die de laatste jaren over het basisonderwijs is uitgestort.

De vraag hoe dat zo gekomen is, wordt beantwoord door oud inspecteur Henk van der Weijden in het boek Overleef de onderwijsinspectie! Volgens hem is het onderwijs helaas in de ban geraakt van een Angelsaksisch model van denken dat gekenmerkt wordt door een sterke top-down structuur en controle. Scholen worden door de inspectie afgerekend op de zogenaamde leeropbrengsten. Dat kan helemaal niet. Een school is geen aardappelveld. Die leerresultaten hangen namelijk in de eerste plaats af van de populatie en niet van de school.

Jammer genoeg brengt dit alles onze schoolkinderen niet verder. Integendeel. Kostbare tijd wordt verprutst aan zinloos werk. Het is niet voor niets dat veel jonge enthousiaste onderwijsgevenden er de brui aan geven omdat ze geen zin hebben als klerk te werken. Van de omliggende laag die het eigenlijke werk niet hoeft te doen, is niets te verwachten. Juffen, sta op en laat je niet knechten.

Pier Bergsma, oud-directeur van en basisschool, Hurdegaryp

Ik mis Asimov

Over die robotfilms): hebben de recensenten eigenlijk wel-eens van Asimov gehoord? Die naam miste ik al bij de eerste globale blik op beide pagina's. Dus nog eens grondig kijken. Niet dus. Jammer, die naam had beslist minstens een keer moeten voorkomen, meen ik. Verder wel met plezier gelezen hoor; als Asimov-lezer en als (SF-) filmfan.

Jan Veuskens, Heeswijk-Dinther

De kop eraf, NS

Een moeder uit Nieuw-Zeeland bezoekt haar in Groningen studerende dochter. Voordat ze terugvliegt, willen ze samen een paar dagen naar Rome. Omdat ze de trein van 06.46 uur naar Schiphol moeten halen lijkt het haar verstandig alvast een e-ticket te kopen.

Maar hoewel de site van de NS keurig de mogelijkheid biedt in het Engels te worden gelezen is het onmogelijk een kaartje te kopen.

Dat is voorbehouden aan Nederlanders met een rekening bij een Nederlandse bank. Van een credit card of PayPal heeft de NS nog nooit gehoord.

Over de Nationale Toeristenpas zegt een NS-woordvoerder dat er niets overhaast moet worden gedaan, dat zaken verder moeten worden uitgewerkt en dat er eerst pilots moeten worden uitgevoerd. Ik zou zeggen: maak het vanaf vandaag mogelijk voor toeristen online een kaartje te kopen. Dan is de kop er alvast af.

Luuk Verpaalen, Groningen

Zo voorkom je zetelroof

Laura Menenti doet een sympathiek maar ook ingewikkeld voorstel voor het beter legitimeren van de 150 zetels in de Tweede Kamer. In haar voorstel is de band tussen kiezer en gekozene inderdaad nauwer. De partij blijft echter de kandidatenlijst samenstellen en de gekozen leden blijven lid van een fractie en dus partijpolitiek stemvee. De winst is dat ze 'gelegitimeerder' zijn als ze ruzie krijgen en afhaken.

Voor het opvullen van opengevallen plekken verandert echter weinig: dat worden kandidaten die in de eerste ronde toch al (te) weinig stemmen hadden geworven. Waarom het wiel uitvinden? Nederland had tot 1918 een districtenstelsel.

Het Verenigd Koninkrijk nog steeds. De kandidaat moet zorgen dat hij of zij in een kiesdistrict de meeste stemmen krijgt. Het stelsel garandeert dat de meeste stemmen gelden, precies wat Menenti wil, en zorgt ook voor de door haar gewenste nauwere band tussen kiezer en gekozene.

Dit systeem was ooit een kroonjuweel van D66 maar leidt nu een slapend bestaan.

Henk Slechte, Schiedam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden