Zigzaggen tussen rotjes en strijkers

Gemma venhuizen (18) studeert Aardwetenschappen. 'Mijn dagboek is tamelijk leeg gebleven.'..

Op mijn zestiende had ik mijn eerste oudjaarsfeest. Kort na middernacht werd ik opgehaald door een vriend en samen fietsten we naar de stad. Met mijn capuchon op zigzagde ik tussen de rotjes en de strijkers door. Ik heb nog nooit zo hard gefietst.

Vorig jaar vierde ik oudjaar aan zee, met mijn vriendje, sterretjes en champagne. En het geluid van de golven.

Vannacht ga ik weer naar een feest. Met een appelflap in mijn hand sta ik voor de kledingkast. Jurkje? Rokje?

Ik ben een twijfelaar. In een kledingwinkel trek ik drie keer een broek aan en uit. In de rij voor de kassa verander ik vaak van gedachten en hang de broek weer terug. Nu is het kopen van een broek geen riskante onderneming. Hooguit zit de broek thuis toch te strak en verdwijnt hij achter in mijn kledingkast.

Op andere gebieden is twijfel een groter probleem. 'Vind ik het nog leuk met mijn vriendje?' 'Wat wil ik studeren?' Lastige vragen. En niemand die ze voor me kan beantwoorden. Het ergste vind ik de 'achteraftwijfel'. Had ik dat sms-je wel moeten versturen? Zulke vragen veranderen bij mij snel in spijt. 'Ik heb mezelf weer voor schut gezet.' Spijt is zo overheersend dat ik niet kan genieten van de dingen die wel goed gaan.

Ik bewonder de moed van mensen die na een ongeluk in een rolstoel belanden. Zij hebben opeens een ander toekomstbeeld. Toch hoor je hen niet zeggen 'Was ik die dag maar geen boodschappen gaan doen'.

Eind december maak ik mijn eigen jaaroverzicht. Heb ik gedaan wat ik wilde doen? Vanmiddag bekeek ik mijn dagboek. 1 januari 2002: 'Dit jaar wil ik mijn eerste zoen en vriendje krijgen.' Gelukt. Ondanks liefdesblunders en concurrentie.

3 januari 2003: 'Ik ga minder piekeren en meer schrijven'. Mijn dagboek is tamelijk leeg gebleven. Maar ook zonder dagboek herinner ik me de hoogte- en dieptepunten van 2003.

Ik heb in het ziekenhuis gelegen en ben met tien schoolvrienden naar Spanje geweest - ver bij Salou vandaan. En ik ben Aardwetenschappen gaan studeren. Als ik voor Nederlands had gekozen of naar Nieuw-Zeeland was gegaan, zag mijn leven er nu heel anders uit. Ik heb geen spijt van mijn keuze. Want ik heb leuke mensen leren kennen en veel beleefd.

In plaats van mijn nieuwe jurk trek ik een spijkerbroek uit de kast. Spijtig maar warm.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden