Zien wat je zelf graag wilt zien

Jaha, dat willen we allemaal wel. Zien wat we horen, voelen wat we zien. Ons laten verrassen door onze eigen waarneming, zomaar verbanden leggen - onverwacht, ongestuurd....

De film, afgelopen donderdag in Theater Bellevue in Amsterdam, is zo'n multimedia-voorstelling waar alles kan wat je zelf maar bedenkt. 'Bij De film gaat het om de beleving', schrijven de makers, onder wie Paul Koek (muziek, regie en slagwerk), Joost Rekveld (film), Florentijn Boddendijk (muziek, installaties) en acteur Benjamin Verdonck.

Wat valt er dan precies te beleven? Er is muziek: flitsen Morricone en Procol Harum, maar ook improvisatie van drumstel en computergestuurde elektronica. En er is film. Een ouderwets reutelende filmprojector draait modern-abstracte beelden. Je ziet precies wat je wilt. Dansende rode bloedplasma's die langzaam blauw kleuren, vlammen worden, in ruitjes veranderen als een veel te ver uitvergroot lapje tweedstof. Er klinkt gejuich, het lijken wel mensen met wuivende witte doekjes. Dan verschijnt Benjamin Verdonck voor het doek. Hé joh, je staat voor het beeld! Maar nee, Verdonck wordt er deel van, als in een bewegend biologieplaatje.

Het is leuk voor even, maar niet al te lang. De film van Rekveld is knap gemaakt, de geluiden zijn dat ook. Daar blijft het dan bij, een half uur lang. Meer van hetzelfde leidt niet vanzelf tot meer beleving, daarvoor is het aanbod te vrijblijvend. Het klinkt natuurlijk wel filosofisch dat de toeschouwer zelf de verbanden legt, maar het wijst ook op pretentieuze luiheid van de theatermakers om zelf de hindernis van zingeving te nemen.

Dat blijkt vooral wanneer de voorstelling wél gaat boeien, op het moment dat Verdonck met zijn zangerige Vlaamse accent gedichten van Lucebert en Cortazár voordraagt, begeleid door de musici. 'Er is een grote norse neger in mij neergedaald', zingzegt hij. Of hij declameert een verhaal in het Cortazárs, een niet na te vertellen fantasietaal.

Ook deze teksten zijn allesbehalve eenduidig, maar Verdonck brengt ze zo beeldend dat ze je meesleuren in een draaikolk van associaties, waarin horen en zien werkelijk de meest onverwachte allianties aangaan en het waarnemen een avontuur op zich is geworden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden