Zieke vrouwen en priesters met messen

V oor een bezoeker van een andere planeet moet het eruitzien als een scène uit een gruwelfilm: een eindeloos uitdijend gebouw met zieke vrouwen en mannen met messen....

In B orstendraagster beschrijft de arts en schrijver Th. van Os het dagelijks leven op de afdeling kanker-vrouwengeneeskunde van een groot academisch ziekenhuis. Sinds in de jaren negentig het gen werd ontdekt dat verantwoordelijk wordt gehouden voor borstkanker, zijn duizenden vrouwen getest en geopereerd. Vrouwen die het erfelijke gen droegen, hebben soms uit voorzorg hun borsten laten verwijderen: 'Je blijft toch niet rondlopen met een tijdbom', zegt een van de artsen in het boek behulpzaam. Aan de hand van het leven, lijden en sterven van Aggie van der Meer-Twiskens ('ze was graag eerder uitgestapt') wordt de gang van vrouwen door de borstkankermachine beschreven.

De artsen in B orstendraagster hebben in het in principe goed voor met hun patiënten, maar ze zijn toch vooral geïnteresseerd in hun carrière. Ze proberen hun patiënten in onderzoek onder te brengen en dat onderzoek te publiceren in een vooraanstaand tijdschrift. Zo en niet anders kunnen ze professor worden. Tussen de carrièreperikelen door proberen zij hun patiënten te woord te staan, wadend door een vloed van papieren in een ziekenhuis dat permanent wordt verbouwd.

De vrouwen worden gemangeld in een angstwekkende machinerie die haar eigen leven is gaan leiden. Van Os beschrijft tot in detail de vergaderingen, de gesprekken van artsen ('de keuze is aan ú') met onthutste patiënten ('maar wat moet ik nu doen, dokter?'), de vloed van onderzoeken, de bureaucratie. Het blijft de vraag wie zo'n boek moet lezen. B orstendraagster is vaardig en hyperrealistisch geschreven, maar veel verder gaat het niet. Het lijkt op een antropologisch onderzoek in romanvorm over een uit de hand gelopen medisch circus, waarin artsen als priesters met messen proberen het onvermijdelijke einde op afstand te houden.

Want hoe je het ook wendt of keert: leven, daar ga je dood aan. Na lezing van B orstendraagster hoop je alleen maar dat zoiets niet in een ziekenhuis hoeft te gebeuren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden