Ziedend

De politici in de Verenigde Staten blijven het moeilijk hebben met het gebruik van embryonale stamcellen in de wetenschap. Vorig jaar augustus verscheen de Amerikaanse president zelfs speciaal tijdens prime time op de televisie om toestemming te geven voor het gebruik van overheidsgeld voor onderzoek aan deze cellen....

Enige voorwaarde is de beperking tot al beschikbare embryonale cellen. Nieuwe embryo's mogen niet worden gebruikt. Een logisch standpunt voor een president die ook tegen abortus is en vindt dat ook een zeer vroeg embryo een vorm van beschermwaardig leven is.

Het Huis van Afgevaardigden heeft er echter een schepje bovenop gedaan en een wet aangenomen waar al het onderzoek met embryonale stamcellen wordt verboden en ook medische behandelingenvan die cellen afkomstig. De wet heeft zelfs de woede opgewekt van de hoofdredacteur van het New England Journal of Medicine, het meest vooraanstaande medische tijdschrift ter wereld en normaal een toonbeeld van bedachtzaamheid en nuance.

Maar het tijdschrift maakt het in een ziedend commentaar wel heel erg bont. Zo wordt een vergelijking gemaakt met de jaren zeventig toen de recombinant DNA technologie ook tot grote zorg leidde en sommige vreesden dat het gesleutel met genen tot rampen zou voeren. Ook toen volgde geen verbod, maar kwam de politiek met goede regels waaronder kon worden gewerkt.

Onvermeld blijft in het commentaar dat toen de wetenschap zelf de ontwikkeling had stopgezet.De biomedische wetenschap heeft echter al lang niet meer het imago dat ze haar eigen grenzen kan stellen. Daarvoor is de verwevenheid tussen wetenschap en commercie te groot geworden.

Bovendien is door allerlei overdreven claims het beeld geschapen van de almachtige biomedische wetenschapper die als een tovenaarsleerling het leven beheerst. En tovenaarsleerlingen maken er een potje als de meester ze niet controleert.

Het New England Journal of Medicine versterkt dat beeld door in een tweetal begeleidende artikelen breed uit te meten dat straks hele organen op bestelling kunnen worden nagemaakt. Hoe, wordt niet vermeld. Zelfs het namaken van een relatief simpel eiwit is al een hele klus die vaak mislukt ondanks alle nieuwe technologie. Hele organen zijn daarom nog heel erg ver weg.

Het tijdschrift kondigt aan dat het, ondanks de ban, wetenschappelijke resultaten op dit gebied zal blijven publiceren. De hoofdredacteur ziet dat als zijn plicht omdat hij als arts mensen aan ongeneeslijke ziekten heeft zien doodgaan. Ook niet een sterk argument. Want dat betekent dat alles mag zolang er maar dodelijke ziekten mee kunnen worden behandeld.

Maar echt ongeloofwaardig is het argument dat zonder dit onderzoek patiënten in de Verenigde Staten straks tweede klas medische zorg gaan ontvangen. Hoe durf je, terwijl een kwart van de Amerikanen onverzekerd rondloopt en verstoken is van iedere vorm van medische zorg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.