Zet de zintuigen op scherp bij het walvisspotten

Martine Wagenaar woont en werkt in het Schotse gehucht Arisaig. Elke week doet ze verslag van haar belevenissen. Aflevering 11: Walvissen....

Dit wordt een lesje walvisspotten. Mijn man heeft er jarenlange ervaring mee: hij spot de walvis als eerste, met het blote oog. Wij leken grijpen de verrekijker en hebben dan nog mazzel als we het dier zien.

Soms komt een walvis ons begroeten, ze zijn vriendelijk nieuwsgierig en zien geen harpoen op de voorplecht. Dan zetten we de motor uit, want je kunt een walvis niet alleen zien, maar ook horen. Een vriendelijke splash als hij bovenkomt en een vriendelijke splash als hij weer duikt. Na een diepe duik blaast hij vol kracht de adem uit. En dat produceert zoals bekend niet alleen geluid.

Tijdens mijn eerste walvisjaar stond ik alleen op de voorplecht. Een flatcalm day, zeggen ze hier, geen rimpeltje op het water. Blauwe lucht, warme zon. Totdat een lucht van doorgekookte spruitjes de idylle overnam. Neusziek werd ik. En geen mens in mijn omgeving die er de oorzaak van zou kunnen zijn.

Terug in de stuurhut vertelde ik mijn kapitein van de spruitjes en die gaf meteen een enorme draai aan het stuur en voer terug. Waarom? 'Ik was dat nog vergeten te vertellen', zei mijn man. 'Je ziet de walvissen en je hoort ze. . . maar je kunt ze ook ruiken. Waar was het?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden