Zesjarig meisje zit twee dagen thuis bij aan overdosis overleden vader 'Buurvrouw, ik geloof dat pappa dood is'

Huub (37) sliep wel vaker een gat in de dag. Maar dit had zijn dochtertje van 6, niet eerder meegemaakt....

Van onze verslaggever

Rob Gollin

AMSTERDAM

Door buurtgenoten gewaarschuwde agenten stelden de dood vast. Huub was overleden aan een overdosis drugs. Hij lag al twee dagen in de kleine woning op de bovenste verdieping.

Huub leefde teruggetrokken. Thuis was het rommelig en bepaald niet schoon, dat wisten omwonenden wel. Maar weinigen wisten van zijn verslaving. Een buurman: 'Je zag het aan zijn ogen en zijn mond. Maar we hebben hem nooit zien gebruiken.' Hij woonde al acht jaar naast hem. 'Soms kwam hij geld lenen. Veel had hij niet. Maar hij betaalde altijd terug.' Twee jaar geleden overleed de Duitse moeder van zijn dochter, Rita, ook aan een overdosis. Huub heeft dat nooit verwerkt, denkt de buurman.

Eigenlijk, vertellen bewoners, ontfermde de buurt zich over het meisje. 'Ze kende iedereen, iedereen kende haar.' De donkerharige spring-in-'t-veld at geregeld mee bij anderen. Af en toe bracht Huub haar naar school, maar vaker liep ze met andere kinderen en hun ouders mee.

Ze wisten wel dat het soms niet goed ging. Het meisje liep soms al vroeg in het plantsoen voor de flat, zonder schoentjes aan de voeten, de haren nog in de war. Of ze was 's avonds laat nog buiten, op een tijdstip dat haar leeftijdgenootjes al lang op bed lagen. De buurman zag het meisje een keer met een blauw oog. Ze was gevallen, had Huub uitgelegd. Een bewoonster zegt dat ze een keer de school heeft gewaarschuwd, en een keer het bureau vertrouwensartsen.

Van de school is niemand bereikbaar. Het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling, waarin het bureau vertrouwensartsen is opgegaan, is bekend met Huub en zijn dochter. Hoofd M. ter Meulen: 'We hebben maatregelen genomen. Er is een netwerk van professionele begeleiding om ze heen gebouwd. Je kunt niet zomaar een kind uit huis halen. Bovendien: er waren geen signalen dat de situatie onhoudbaar was. Ook achteraf, na die afschuwelijke gebeurtenis, ben ik ervan overtuigd dat we juist hebben gehandeld. Hoe had je dit nu kunnen voorkomen?'

Wie het gezin begeleidden, wil Ter Meulen niet kwijt. 'Degenen die zich daarvoor inzetten, moeten dat in alle vrijheid kunnen doen. We willen ook in de toekomst met ze kunnen blijven werken.'

Bij de Raad voor de Kinderbescherming in Amsterdam komt de naam niet voor in het bestand. Toch wil plaatsvervangend directeur G. Zuur een onderzoek. 'We willen weten of meldingen misschien ten onrechte achterwege zijn gebleven. Of was de situatie gewoon nog redelijk?' Intussen zoekt de raad ook naar een nieuw gezin voor het meisje. Ze verblijft nu bij buren.

Verslaving van ouders is op zichzelf geen reden kinderen weg te halen, zegt Zuur, ook niet als er sprake is van één ouder. Dat verslaafden opvoeden is niet uitzonderlijk. 'Pas als een kind niet meer naar school komt, of wordt verwaarloosd of mishandeld, treden we op.'

Bij de Geneeskundige en Gezondheidsdienst (GGD) in Amsterdam staan achthonderd kinderen van verslaafden geregistreerd. De ouders krijgen steun en begeleiding van een gespecialiseerd bureau. Medewerkers houden in de gaten of de kinderen wel 'basiszorg' krijgen: gaan ze op tijd naar het consultatiebureau, gaan ze naar school.

Coördinator A. Baller: 'Het zou jammer zijn als naar aanleiding van dit tragische verhaal het idee postvat dat verslaafden hun kinderen niet kunnen opvoeden. Het gaat meestal goed, en soms niet; net zoals bij niet-verslaafden. Natuurlijk, er is een zeker risico. Als een verslaafde vaak de hort op gaat, bijvoorbeeld. Daarom is die begeleiding nodig. Maar er zijn er genoeg die onder meer dankzij methadon als opvoeder goed functioneren.'

Het meisje kenden ze ook bij de GGD. Maar ze raakte twee jaar geleden uit beeld, nadat moeder Rita haar fatale shot had genomen. Dat vader Huub ook verslaafd was, wist niemand.

Er waren meer sores. Beneden in de portiek hangt een mededeling van de deurwaarder. Juist donderdag, een dag na zijn overlijden, zouden op last van de gemeentelijke belasting 'meubilair en andere roerende goederen' worden geveild. Een medewerker van de woningbouwvereniging heeft inmiddels een blik op de inventaris geworpen. 'Er moet geld bij om dat op te ruimen.'

Op de huisdeur, te midden van afbeeldingen met Sneeuwwitjes zeven dwergen, kleeft een sticker. Shit happens.

N.B.: Dit verhaal is op verzoek van een betrokkene geanonimiseerd in oktober 2019.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden