Zelfs mijn oude buurt buiten de Ring wordt straks te prijzig

Als ik uit mijn raam kijk - columnist, immers, ik hoef de deur niet uit - dan zie ik beneden op het plein voor mijn deur tot welke scherpe tweedeling het proces van gentrificatie leidt.

Rechts zit het terras van het nieuwe, hippe café, waar ze moeilijke bieren en Fritz Kola serveren en hamburgers bakken die klauwen vol geld kosten. Links zit het terras van de Turkse grillroom, waar je terecht kunt voor je blikjes Fernandes en de met sauzen overladen shoarmaschotels. Op het terras rechts zit wit, jong, hip volk dat tot een paar jaar geleden nog niet eens dood aangetroffen wilde worden in deze buurt. Op het terras links zitten de jongens en meisjes - zeg maar de Al Hannouchi's en de Akdögans - die in deze buurt geboren en getogen zijn en met grote gezinnen de krappe appartementjes bewonen.

Opmerkelijk: nooit zie je iemand van het rechterterras op het linkerterras zitten, en vice versa. Ieder zijn eigen culinaire en dorstlessende voorkeuren natuurlijk, maar een tikkeltje ongemakkelijk van die strikt gescheiden werelden word ik wel. Ook omdat beide terrassen op niet meer dan een paar meter afstand van elkaar staan.

Ooit zat ik op het hippe terras rechts toen iemand - duidelijk een linkerterrasbezoeker - aan een tafel naast mij ging zitten. Het ongemak kletterde van zijn gezicht. Dit terrasje was fundamenteel niet zijn wereld. Hij slurpte zijn cappuccino in een paar teugen weg, rekende af, en schoot ervandoor als een voortvluchtige.

Elke nieuwe zomer wordt het hippe volk op het rechterterras iets talrijker en slinkt het volk op linkerterras een beetje. Linkerterraszitters vertrekken om dure woonruimte beschikbaar te maken voor rechterterraszitters.

Een 'opgeklopt grachtengordelprobleem', zou mijn collega-columnist Özcan Akyol deze randstedelijke muizenissen over gentrificatie wellicht noemen. Mogelijk waar. Maar in een land dat in een acute kramp raakt over genderneutrale aanspreekvormen is een grachtengordelprobleem voor sommigen - lees: moi - vaak een existentieel probleem.

Ik zat niet zo lang geleden met een vriend op een ander hip terras in de buurt en hij vertelde hoe de kapitaalkrachtige en prijsopdrijvende dertigers hem uit deze wijk hebben weggeconcurreerd. Hij leefde mijn nachtmerrie: buiten de Ring gedreven worden omdat je binnen de Ring geen ruim huis meer kunt betalen voor je uitbreidend gezin. De vriend begreep mij want ook buiten de Ring opgegroeid.

Gisteren nam ik een kijkje op de site Hoodmaps waarop je de voortwoekerende gentrificatie van steden kunt volgen. Mijn buurtje is volledig verhipt, dus schier onbetaalbaar aan het worden. Het buurtje waar ik opgroeide, net buiten de Ring, wordt aangeduid als 'next hipster area'. Zuur: als zelfs dat buurtje straks te prijzig voor mij wordt.

Soms laat mijn vriendin mij foto's van ruime en redelijk betaalbare woningen zien van buiten de Ring en dan weet ik weer waarom ik voor mijzelf het binnen de Ring wonen tot een mensenrecht heb verklaard. Nooit meer wil ik terug naar die naargeestige leegte van Nieuw-West. Eerlijk is eerlijk. In Haarlem of waar dan ook buiten Amsterdam wil ik ook niet zitten. Binnen de Ring, daar wil ik blijven en uitbreiden.

Want binnen de Ring wonen helpt het aloude verheffingsideaal een handje. Een woning in de Amsterdamse Schoolstijl, een pluriformiteit aan buurtbewoners die gezellige buurtcomités oprichten, een boekwinkel om de hoek, een filmhuis op loopafstand - het helpt een mens vooruit, ik ben er het levende bewijs van, en het is iets wat ik ook voor mijn naasten wil. Maar door gentrificatie - codewoord voor economische zuivering van wijken - raakt dat ideaal steeds verder uit zicht.

Lees ook:

Waar zitten de hipsters? Interactieve buurtkaart geeft uitsluitsel
Stadsgidsen genoeg, zowel op papier als online. Maar een kaart waar je in één oogopslag kunt zien waar de toeristen uithangen, waar de mannen in pakken zijn, de rijken en de hipsters? Die was er nog niet. Tot een Nederlandse ondernemer de voorpagina van Reddit haalde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden