Column

Zelfs het mooiste meisje blijft niet gespaard in het leven

We zien graag mensen lijden, maar nemen dan wel graag meteen wraak

Het nieuws haalde alle mediapagina's: er komt een mannelijke tegenhanger van Het mooiste meisje van de klas! De titel, De stoutste jongen van de klas, lijkt nogal seksistisch - waarom moeten interessante jongens stout zijn en interessante meisjes mooi? De gretigheid waarmee het persbericht werd opgepikt zegt vooral iets over de populariteit van het oorspronkelijke format. Het mooiste meisje trekt donderdagavond zo'n miljoen kijkers; niet gek voor een formule die al zeven jaar ongewijzigd bleef.

Steeds staat één vrouw centraal (gisteravond Angelika) die, volgens haar omgeving, het knapste meisje van haar klas was. Schoolvriendinnen vertellen hoe bijzonder dit meisje als tiener was, ondertussen horen we muziek van Bee Gees of Bananarama, al naar gelang het tijdperk waarin het meisje op school zat.

We zien nog wat foto's van het meisje in badpak op een Franse camping, dan staat presentator Jaap Jongbloed plots voor een brug/ branding/ berg in New York/ Brazilië/ Zuid-Afrika. Het meisje blijkt geëmigreerd en zie: ze is iets dikker en wat zonnebrandbruiner, maar nog altijd knap. Op haar veranda vertelt ze vervolgens haar levensverhaal. Vijf van de tien keer heeft het meisje modellenwerk gedaan; een jetsetbestaan waarin ze ooit met Mick Jagger op een feestje stond. Maar - en hier gaat het om - het meisje heeft ook veel naars meegemaakt. Vooral haar liefdesleven was vaak ronduit tragisch: haar grote liefde verliet haar of kwam om in een crash. Daarnaast blijkt het meisje mishandeld door haar stiefvader; ze kan geen kinderen krijgen of verloor meerdere baby's, haar man ging failliet, het meisje werd erg ziek of kent iemand die erg ziek geworden is.

Met Jaap reist ze even naar Nederland om oude vrienden te zien. Die staan met hun rug naar haar toe op het schoolplein wanneer zij hen aantikt: ze draaien zich om en het is ongemakkelijk; de schoolvrienden weten dat ze hier alleen staan omdat ze twintig jaar geleden iemand kende die een stuk knapper dan zij was.

Dan zit het meisje plots in een bioscoop. Ze bekijkt haar eigen aflevering, soms huilt ze, we horen de slepende soundtrack van The Hours: 'Toch had ik niks willen missen', zegt ze - en wij ook niet.

Er valt nogal wat aan te merken op het programma. Zo wordt het ontbreken van man en kinderen steevast als groots drama voorgesteld: alsof familie het enige is wat telt in een vrouwenleven. Daarbij zijn de meisjes bijna altijd wit en heteroseksueel. Tegelijkertijd is Het mooiste meisje heerlijk amoreel. Wat zegt de show nu eigenlijk: 'schoonheid zit van binnen'? Nope. Niet ieder meisje is even interessant en uiterlijke schoonheid heeft hen vaak wel degelijk ver gebracht. Het programma vertelt ons hooguit dat zelfs mooie mensen niet gespaard blijven: ook voor hen is ouder worden niets anders dan het incasseren van een tegenslagen. Dat maakt het format wat sadistisch. Het meisje een bokszak die met elke tegenslag geraakt wordt; onze blik doet de klap extra hard aankomen. Misschien verklaart ook dat de opwinding over de manneneditie. We zien mooie mensen graag lijden, maar nemen graag gelijkwaardig wraak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden