Zelfs binnenshuis vriest het dat het kraakt

Norwich, 1 februari 1799.

Ontbijt, diner etcetera als gebruikelijk thuis. Bijzonder strenge vorst, met veel sneeuw en sterke oostenwind. Verreweg de bitterste kou die we deze winter beleefden, een grote beproeving voor een arme zieke.

Diner: gekookt varkensvlees en geroosterde eend.

Binnenshuis vroor het dat het kraakte. De koolrapen zijn allemaal stijf bevroren, we moesten ze met hamers en keggen aan stukken slaan, met grote moeite in verband met de sneeuw.

De sneeuw heeft de weg op veel plaatsen onbegaanbaar gemaakt. 's Ochtends extreme vorst en stormwind. De ergste ochtend van deze winter. 's Middags veel sneeuw en nog erger. Zelden zo'n bittere dag meegemaakt. De huidige strenge kou doet me haast de das om.

2 februari

Onverminderd bar weer, veel sneeuw en strenge vorst. De koolrapen hebben al hun groen verloren en liggen er bij als voetballen. Ik was erg ziek gisteravond, kreeg een flauwte bij het naar bed gaan, maar Nancy hoorde me vallen en schoot me samen met Betty te hulp.

De koude was me te veel geworden, nadat ik uit een warme kamer naar boven was gegaan, waar geen haard brandde, en toen ik naar beneden ging om te zien of alles veilig was, had de kou me overweldigd. Zelden de afgelopen veertig jaar zoiets meegemaakt, en het einde lijkt niet in zicht.

James Woodforde (1740-1803), Anglicaanse geestelijke. Ingekort fragment uit The Diary of a Country Parson, 1758-1802.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden