Zelfde kwaliteit, andere precisie

Frank de Boer denkt dat een concurrent voor de titel nu echt is uitgeschakeld, terwijl het kampioenschap voor collega Cocu al helemaal niet meer reëel was.

AMSTERDAM - Ajax 1 PSV 0

Het verschil tussen Ajax en PSV op de ranglijst neemt groteske vormen aan, terwijl PSV gemeten naar individuele kwaliteit zeker zoveel te bieden heeft als de kampioen. Ajax is een hecht elftal dat groeit richting volwassenheid, PSV een talentvolle schoolklas die al spint van een applausje.


Kijk ze liggen, na de 1-0 in de Arena, die Ajax op 1 houdt in de hitlijst van de nationale voetbalparade en PSV van 7 naar 8 doet zakken. PSV'ers met kramp of mentale pijn. Ze slaan hun handen voor de ogen. Weer verloren, opnieuw op knullige wijze, weer nauwelijks in staat adequaat te reageren na een achterstand. PSV is de perpetuum mobile van knulligheid. Letterlijk dus: knulligheid.


Even later zeggen PSV'ers in koor dat ze goed hebben gevoetbald. Voetbal als demonstratiesport. Op hun manier hebben ze alles gegeven, maar het is de manier van jongelingen die helemaal nog niet weten wat 'alles' is in voetbal.


Ajax is bijna een machine, gelauwerd met succes, vol vastheid, geluk afdwingend. Trainer Frank de Boer heeft zijn jongelingen ruim drie jaar bij de hand en is allang bevorderd tot de bovenbouw van het nationale voetbal.


PSV blijft maar hangen in de brugklas en is op zoek naar het gevoel van topvoetbal. De mannen van Phillip Cocu weten inmiddels dat het vak van voetballer meer behelst dan lekker tegen een balletje trappen, maar de transitie naar het behalen van resultaten duurt veel langer dan verwacht.


Ajax is dus favoriet voor weer een landstitel, PSV een middenmoter waarvoor het kampioenschap een schim is uit het verleden. En toch is het verschil zondag in de meeslepende wedstrijd veel kleiner dan de veertien punten op de ranglijst. PSV had zelfs kunnen winnen. PSV had een gelijkspel verdiend.


PSV voetbalde namelijk uitstekend tot de rust. Met lef, technisch en tactisch vermogen. Maar de ploeg scoort gewoon te weinig. Neem Locadia, de spits. Hij hoeft de hoek maar uit te zoeken na bepaald niet de enige fout van Veltman. Hij schiet naast.


Ajax doet dus één keer voor hoe dat werkt: scoren, op weergaloze wijze. De geweldige crosspass van Moisander, het verlengen in één keer door Schöne, de diagonale kopbal van Sigthorsson. Een tien met een griffel.


'Ik denk dat we een directe concurrent hebben uitgeschakeld voor de titel', constateert De Boer. Collega en vriend Cocu: 'Ik heb het woord kampioenschap na de winterstop nooit in de mond genomen. Het is veel belangrijker wat komen gaat. Ondanks het verlies ben ik tevreden over de wijze waarop we ons hebben gepresenteerd.'


Dat zegt alles: ze hebben zich aardig gepresenteerd, die van PSV. Het zo veelbelovend begonnen seizoen is ruim halverwege verworden tot louter een leerjaar, een showproces als het ware. De vroegere winnaar Cocu is noodgedwongen bouwer van een nieuw elftal. De Boer is die status allang voorbij. Bij Ajax duurde het ook veel korter, dat proces van leren winnen.


Wat komen gaat zijn vijftien wedstrijden waarin PSV mag proberen pakweg vierde te worden, waarbij de duur gehuurde Bryan Ruiz een beetje meer vorm mag opdoen dan hij zondag toonde. Want de Costa-Ricaan liet weinig zien, hangend op rechts, op een paar goede acties in de beginfase na. Een passje hier, een passje daar, dat was het wel.


Voetbal is ook opportunisme. PSV huurt dus Ruiz van Fulham, in de stiekeme hoop dat hij beslissend is in het duel met Ajax. Niet dus. Bij Ajax raakt beoogd spits Siem de Jong kort voor het duel geblesseerd. De Boer twijfelt over zijn vervanger: Hoesen of Sigthorsson. Hij kiest de IJslander 'op gevoel.' Die scoort schitterend.


Qua spel mag PSV tevreden zijn over de eerste helft. Het veelgeprezen middenveld van Ajax, met Klaassen, Blind en Serero, legt het dan af tegen Park, Schaars en Maher. Depay, Bruma, Rekik en Willems zijn spelers met flair. Met te veel flair soms. Met name Daley Blind herstelt zich geweldig. De wat fragiele, verlegen verdediger van voorheen is uitgegroeid tot drager van het elftal, spelend vol vuur en met inzicht als controleur.


PSV heeft 35 doelpunten gemaakt in 19 duels, een gemiddelde van nog geen twee goals per wedstrijd, terwijl dat moyenne een jaar geleden op het eind van het seizoen ruim drie betrof. Locadia krijgt twee kansen, Depay is dicht bij succes. Ajax kijkt in die fase vooral naar PSV. Cocu vertelt dat hij veel tijd en energie steekt in het oefenen van wedstrijdsituaties waarin spelers tot scoren komen. Maar scoren is vooral een talent.


PSV toont ook weinig veerkracht. Bij een achterstand is daar niet het gevoel dat het nog goedkomt. Kortom: Ajax ontvangt woensdag Feyenoord in de KNVB-beker, in weer een mooie wedstrijd. PSV mag tot in mei verder met leren winnen.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden