Zeilster grijpt naast goud, springruiters pakken zilver

Met de medaille van Marit Bouwmeester was rekening gehouden, die van de springruiters kwam als een verrassing. Het werd twee keer zilver, maar het bleek maandag een kleur van uitersten.

LONDEN - Zilvervloot heeft in Nederland een haast gouden betekenis. Het staat voor iets groots verrichten op zee en ervandoor gaan met de buit.

Marit Bouwmeester, in haar Laser Radial de topzeilster van de Nederlandse olympische ploeg, kon maandag het woord zilver niet uit haar mond krijgen. Ze was zodanig op het veroveren van goud gefocust, de Friezin leefde er vier jaar voor in Engeland, dat ze in haar commentaren over de tweede plaats in de olympische regatta niet één keer van zilver sprak.

Haar uitleg en die van coach Mark Littlejohn waren zo duidelijk en verklarend dat het veroveren van zilver een buitengewone uitkomst leek. Het had in de weer- en watercondities van Weymouth heel anders kunnen aflopen voor de vrouw die door Littlejohn werd geafficheerd als 'de Friese vrouw waar jullie trots op horen te zijn'.

Littlejohn weet hoe het werkt. Als een vrouw die haar wereld wenst te domineren en dat onverhuld uitspreekt naast het olympisch goud grijpt, dan is de zeis snel voor handen. Bouwmeester deed het alleruiterste om haar eerdere overwinningen in Weymouth, vorig jaar nog in de pre-olympische regatta, op het beslissende moment te herhalen.

Alleen haar gewicht liet zij niet toenemen. Dat offer bracht zij niet, maar dat had niets met schoonheidsideaal te maken. Bouwmeester (24) weegt 66 kilogram. De concurrenten in Weymouth waren zwaarder. De Chinese Xu, de uiteindelijke kampioene, was 6 kilo zwaarder. De winnares van het brons voor België, Evi van Acker, had aan haar zitvlees te zien fors aan de frieten gezeten. De grootste van het stel was de Ierse reuzin Annalise Murphy. Ze is 1.85 en tegen de 80 kilo.

Met vlak water en harde wind, zoals in de finale van maandag, zijn zij aan de wind in het voordeel. Ze hebben meer kilo's buiten de boot hangen. Voor de wind hebben ze het nadeel van meer ballast in de superlichte notendop die Laser Radial heet.

Bouwmeester zei dat ze vorig jaar nog had getwijfeld of ze niet moest meedoen in die strijd om de meeste kilo's. 'Maar toen won ik de WK in Perth. Daar waaide het best hard. Al die andere meiden waren al aangekomen, tot flink boven de 70 kilo. Maar ik werd wereldkampioen.'

In samenspraak met Littlejohn besloot ze haar natuurlijke lichaamsbouw, rank en slank, taai en vlug, niet te veranderen. Het moest zich uitbetalen in Weymouth waar allround condities werden verwacht. Het was een verkeerde inschatting. Vijf van de zes zeildagen was het harde wind en veelal vlak water, in het voordeel van de zwaargewichten.

'Voor mij is het alsof ik in die omstandigheden op een wilde stier zit die mij wil afwerpen', omschreef Bouwmeester haar gevecht met de wind als die boven de 13, 14 knopen komt (25 km/u). De weken voor de Spelen was het 'haar' weer geweest. Licht weer, golven. 'De week voor het begin van onze regatta was het ook ideaal. Dan neem je de beslissing. Licht blijven. Want neem nou Annalise, de Ierse. Die is 15 kilo zwaarder dan ik. Dan heb je vijftien flessen water op je rug. En daar ga je mee die golfjes in.'

Het pakte allemaal nadeliger uit dan ze zich vooraf had kunnen voorstellen. Het was vanaf dag één vechten om erbij te blijven. Na een 6, 3, 4, 5 en weer een 6 finishte ze in race 6 als eerste. In race 10 herhaalde ze dat, waarna ze zich opeens als gedeelde koploper terugvond op de ranglijst. Xu uit China was haar kompaan aan kop.

In race 11, de medaillerace met zijn dubbel tellende score, dacht Bouwmeester het met haar reputatie van winnares te gaan 'afmaken'. Om elf uur stak de wind op. Twee uur later, bij de start op de baan net voor de volgepakte kust, wist zij dat het geen lichtweerrace zou worden.

'Alleen God weet hoe het weer wordt. En ik ben God niet', schetste Littlejohn de frustratie dat deze olympische serie maar één dag het weer de Nederlandse kant opviel. 'Het is buitengewoon zilver voor mij, als je een finale moet varen in meer dan dertien knopen. Marit heeft het zilver echt uit het vuur gesleept in deze condities.'

Er komt een nieuwe olympische campagne, dat is duidelijk. Bouwmeester zei dat ze maar met één man verder wil tot en met de Spelen van Rio (2016). Littlejohn ('soms ben ik een ontzettende klootzak') beantwoordde die loyaliteitsverklaring volmondig. 'Als zij doorgaat, dan zal ik er bij zijn. Wij hebben een diepgaande verbinding met elkaar. Ik zou nooit met een andere vrouw dan Marit kunnen werken. Maar nu zes maanden rust. Ik moet mijn batterij opladen.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden