Ze siste 'Seikerd', maar hij hoorde het niet

Bij de HEMA stond een jonge verkoopster met een bejaarde man te discussiëren over een schaar. De man droeg een bruine djellaba, een baard, en een klein, wit, gehaakt mutsje. Hij praatte opgewonden in het Arabisch tegen de verkoopster en tikte daarbij, om zijn betoog te onderstrepen, telkens even met een boze wijsvinger op die schaar.

'Red velvet-taart', zei de oudere verkoopster trots, terwijl ze me een stuk toestak, keurig in een servetje.

Het meisje had grote, bruine hertenogen en droeg een hoofddoek. Die was achter haar hoofd dichtgeknoopt, zodat hij haar hals vrij liet, en ook een deel van haar oren, waarin grote ringen hingen. Ze luisterde met vermoeide blik naar de man, die maar blééf ratelen over die schaar.

Toen hij even stil viel zei ze, in glashelder Amsterdams: 'Nee, maar dit is dus, zeg maar, een huishoudschaar. U moet een textielschaar hebben?' Ze praatte hard, als tegen een dove, en keek hem recht aan. De man wendde zijn blik af, met een geërgerde ruk van zijn hoofd. Weer foeterde hij op hoge toon in het Arabisch voort. Hij vroeg blijkbaar iets, want het meisje antwoordde kalm: 'Omdat ik beter Nederlands praat. Dáárom.'

Vlakbij stond een verkoopster op leeftijd stukjes taart uit te delen. De HEMA is 90 jaar, net als trouwens Marilyn Monroe nu zou zijn geweest, als ze niet al 54 jaar dood was. Ik moest aan haar denken door die taart. Die was wuft, dieprood, met een roomwit laagje erop.

'Red velvet-taart', zei de oudere verkoopster trots, terwijl ze me een stuk toestak, keurig in een servetje. Er stond een heel groepje bij haar tafel; een jonge, dikke Surinaamse moeder met een warm ingepakt peuterzoontje, een bleek tienermeisje met een deerniswekkende koortslip, een klassiek beverige oude dame achter een rollator en een Aziatische jongen met een slordig opgevouwen kaart van Amsterdam in zijn kontzak.

Iedereen at met duidelijke goedkeuring van de taart, alleen de Aziaat keek aarzelend naar die bloedrode versnapering in zijn hand. De gebakmevrouw maakte aansporend het wuifgebaar van 'lekker' langs haar oor, maar dat begrijpen, geloof ik, alleen Nederlanders.

De man met het mutsje stond nog steeds te tieren, tot de taartmevrouw hem onderbrak. 'Komt u nou toch eens even lekker proeven, meneer!', zei ze op een toon die geen tegenspraak duldde, en duwde hem meteen een stuk taart in de hand. Toen hij mokkend een hapje had genomen tastte ook de Aziaat eindelijk toe, waarna zijn gezicht aanzienlijk opklaarde. 'Very good!', riep hij tegen de man met het mutsje.

Terwijl de oude, nog steeds chagrijnig, stond te kauwen, kwakte het hoofddoekmeisje met een bruusk gebaar de schaar terug tussen de kantoorbehoeften.

'Seikerd...', siste ze.

Maar dat hoorde hij gelukkig niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden