'Ze nemen drugs, ze spioneren, ze stelen'

Twintig miljoen Bengalese illegalen vormen een bedreiging voor de nationale veiligheid, meent de regering van India. New Delhi is begonnen met het uitzetten van de vluchtelingen....

Iedereen in New Delhi weet dat het tussen de vuilnishopen van Yamuna Pushta stikt van de illegale buitenlanders, maar je haalt ze er niet zo gemakkelijk uit. De Bengalezen hebben hetzelfde gezicht en dezelfde huidskleur als de Indiërs die ook in het vuilnis staan te graaien. 'De politie is hier inderdaad geweest om Bengalezen te zoeken', zegt bewoner Harinad Jado. 'Maar ik geloof niet dat ze iemand hebben meegenomen.'

Vorige maand besloot de Indiase regering dat de maat vol is. Er zouden maar liefst twintig miljoen Bengalese vluchtelingen in India wonen en die moeten nu eindelijk maar eens worden uitgezet. 'Ze vormen een bedreiging voor onze nationale veiligheid', zo luidde de verklaring van het ministerie van Binnenlandse Zaken. 'Het kunnen spionnen zijn, of zelfs terroristen van Al Qa'ida, en die kunnen we niet ongecontroleerd in ons land laten rondlopen.'

Deze week nog heeft de Indiase premier Atal Behari Vajpayee de Pakistaanse geheime dienst ervan beschuldigd terroristische organisaties te steunen en daarvoor zou het grondgebied van Bangladesh gebruikt worden. Militanten zouden zich hier volgens Indiase rapporten na een actie terugtrekken en er zouden zich bovendien trainingskampen bevinden.

Het is echter wel heel erg onwaarschijnlijk dat Alim Sheikh daar iets mee te maken heeft. De 28-jarige man draagt niets dan een smerige doek om de heupen en het zweet gutst van zijn lijf als een kar vol schroot door de straten trekt. Hij wordt thuis opgewacht door zijn vrouw, zijn twee broers en hun echtgenotes en nog een hele schare kinderen die op elkaar gepropt in een hut van ongeveer vier vierkante meter slapen.

Voor de deur, of liever, het stuk plastic dat met houten stokjes bij elkaar wordt gehouden, loopt een open riool waarboven een kind zit te poepen. En een meter of twee verderop gebruikt iemand anders hetzelfde water om zijn tanden met een stukje hout te poetsen.

Is dít zoveel beter dan Bangladesh dat Sheikh hiernaartoe is gevlucht? 'Ik zou het eerlijk gezegd niet weten', zegt hij grijnzend. 'Ik ben hier achttien jaar geleden met mijn ouders naartoe gekomen en herinner me weinig van het leven daar.' En natuurlijk wil hij niet terug. 'Waarom zou ik? Het leven is zwaar, maar ik wóón hier. Ik ken de mensen en ik voel me thuis. In Bangladesh heb ik helemaal niemand.'

Daar denken ze drie modderstegen verderop heel anders over. Je ziet direct aan de mensen die in deze hutjes wonen dat het Hindoes zijn; ze hebben rode stippen op hun voorhoofd en rode koordjes van ceremonies om hun polsen. 'Bengalezen zijn crimineel', zegt een jong meisje dat bakjes water over het ingezeepte hoofd van een baby giet. 'Ze gebruiken drugs, ze spioneren tegen India, ze stelen en ze liegen. Het is terecht dat de regering hen eruit wil gooien. Ze horen hier niet.'

Maar dat 'eruit gooien' verloopt niet zo soepel, want Bangladesh weigert de vluchtelingen toe te laten. 'Er komt weer een treinlading vol terug naar Delhi', zegt een agent van de Indiase inlichtingendienst op voorwaarde van anonimiteit. 'Dhaka beweert dat het Indiase burgers zijn, dat we proberen onze moslims het land uit te werken door hen als illegale migranten te bestempelen.'

Dat is inderdaad precies wat de regering in Dhaka zegt. Volgens Shamser Mobin Chowdury, de Bengalese minister van buitenlandse zaken, zijn het voornamelijk Bengaals sprekende moslims met de Indiase nationaliteit die worden uitgezet. 'Deze mensen horen niet in Bangladesh thuis', zei hij in een interview met de BBC.

Vorige week ondervond een groep van 213 mensen de gevolgen van deze diplomatieke rel. De slangenbezweerders, want dat waren ze van beroep, hebben dagenlang vastgezeten in het niemandsland tussen India en Bangladesh. Delhi wilde hen uitzetten, Dhaka weigerde hen toe te laten en de mannen, vrouwen en kinderen hebben al die tijd in de kou zitten verpieteren.

De afloop van het verhaal is een mysterie gebleven want op een ochtend waren ze alle 213 verdwenen. 'Terug naar Bangladesh', beweerden de Indiërs. 'Terug naar India', meenden de Bengalezen. En ooggetuigen wisten alleen maar te melden dat ze de slangenbezweerders voor het laatst rond middernacht hebben gezien, toen het heel erg mistig was.

Alim Sheikh kent dit verhaal niet. En het kan hem ook niet zoveel schelen.

'De politie is hier al aan de deur geweest. O ja, ze wisten dat ik uit Bangladesh kom. Waarom ik toch nog hier zit?' Hij aarzelt, kijkt naar zijn broer. Wanneer zijn broer instemmend knikt, praat hij verder. 'We hebben mazzel gehad, want ik ken mensen die door de politie in elkaar zijn geslagen. Maar als je geld geeft, laten ze je meestal gaan. Voor vijf euro mag ik gewoon in India blijven.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden