NIEUWSBREAK

'Ze hebben Tsipras het mes op de keel gezet'

Ze is blij dat de Drie Dwaze Dagen van de Bijenkorf verdwijnen en dat de mens verbonden blijkt door het universeel gebruik van 'Huh?'. Maar de Grieks-Nederlandse comedian Soula Notos kan zich druk maken om het plotselinge gebrek aan aandacht voor Griekenland en de mening van toevallige voorbijgangers in de media. 'Kunnen we alsjeblieft ophouden met straatinterviews?'

Soula NotosBeeld Annemiek van der Kuil.

Sinds 1984 waren ze een begrip: de Drie Dwaze Dagen van de Bijenkorf. Drie dagen lang ongegeneerd in bakken met koopjes graaien. Maar het luxe warenhuis heeft, tot groot verdriet van velen, aangekondigd te stoppen met zijn uitverkoopdagen.
'De Drie Dwaze Dagen. Dat was echt de Vierdaagse voor koopjesjagers of de Gay Pride voor rijke mensen. Duwen en trekken voor chiquere spullen. Angstbeelden had ik elke keer als de Drie Dwaze Dagen werden aangekondigd. Dat ik ondersteboven gelopen zou worden door een kudde lange mensenrennend naar de aanbiedingen. Ik vind het niet erg dat de Bijenkorf ermee stopt. Ik heb er nooit aan meegedaan. Al die aanbiedingen waar je geen wijs uit kon worden. Op vrijdag kan je die broeken met korting krijgen, op zaterdag die slips, maar je kon ook al eerder bestellen.... Wat een stress. Alles moest snel, snel , snel. Hier een aanbieding, daar een aanbieding. Schiet op,straks is alles weg. En als het voorbij was, had je altijd het idee dat je dat flesje parfum of die blouse toch goedkoper had kunnen krijgen. De Drie Dwaze Dagen belichaamden wat mij betreft het kapitalisme: snel, mis het niet, hebben, hebben, hebben. Ik moet best lachen dat zoveel mensen op social media zich hier druk om kunnen maken. Er zijn belangrijkere dingen dan koopjes: het drama rond de vluchtelingen, de verkiezingen in Griekenland of Justin Bieber die nu in Amsterdam schijnt te zijn. Dat wil je ook niet. '

De verkiezingen van aanstaande zondag winnen is voor Alexis Tsipras minder eenvoudig dan in januari. Tsipras tekende voor bezuinigingen waar hij zelf niet achter stond. Nu probeert de vermoeide oud-premier en leider van Syriza de Grieken ervan te overtuigen dat de strijd nog niet verloren is.
'Ik hoop echt dat Tsipras weer wint. Natuurlijk ook ik ben teleurgesteld hoe een en ander is gegaan. Maar hij kon blijkbaar op dat moment niet anders. Het mes was hem op de keel gezet. Als hij niet zou tekenen zouden de Griekse banken hun deuren niet meer hebben kunnen openen. Het was een pijnlijk moment. Maanden was ik trots geweest. Toen Tsipras in januari de verkiezingen won, dacht ik: wow! Het kan dus ook anders. Eindelijk iemand die het voor Griekenland en de Grieken opnam. Die tegen de buitenwereld durfde op te komen in plaats van lachend op de foto te gaan en handen te schudden met de wereldleiders en de Trojka. Die zei: neuh.

'Daarom hoop ik dat Tsipras wint. Dat die nieuwe wind blijft waaien in Griekenland. Maar ook dat er eindelijk eens door IMF en Europese landen Griekse schulden kwijtgescholden worden of tenminste een schuldreductie plaatsvindt. Het land kan anders niet opkrabbelen. Ik moet zeggen dat ik me ook aangetrokken voel tot de Syrizaleden die een nieuwe partij hebben opgericht. Ergens denk ik: zeg nee, stap uit de Euro en neem weer het heft in eigen hand. Dan sta je tenminste weer met geheven hoofd voor je eigen lot.'

'De crisis is in Griekenland is namelijk nog steeds verschrikkelijk. De prijs van stookolie torenhoog terwijl de winter er straks aankomt. Opmerkelijk genoeg lees je er hier in Nederland vrijwel niks meer over. Begin deze zomer ging het uitsluitend over Griekenland en nu moet je echt zoeken om er iets over te lezen in de media. Het is gewoon geworden.'

En dat terwijl Griekenland de afgelopen weken voor het eerst in de historie geleid werd door een vrouwelijke premier, opperrechter Vassiliki Thanou-Christophilou
'Ja, een vrouwelijke premier. Mooi hè! Dat heeft Nederland nog niet voor elkaar gespeeld. Het was goed dat ze er was ook al heeft ze niet meer kunnen doen dan het huisje staande houden. Maar het was goed voor de beeldvorming. Het kan dus wel. Ook in Griekenland. Zo belangrijk ook beeldvorming. Ik hoor hier in Nederland zo vaak dat de Grieken zo vaak naar de stembus gaan. Maar hoe vaak zijn we in Nederland niet wezen stemmen de afgelopen jaren? Ook nu vraag ik mij af of het kabinet-Rutte zijn termijn volmaakt als je ziet over hoeveel zaken ze het niet eens zijn.'

We kunnen er niet omheen: de vluchtelingen. Met onorthodoxe maatregelen willen woningcorporaties de komende maanden tienduizenden vluchtelingen met een verblijfsstatus aan een woning helpen. Heeft u eigenlijk al een vluchteling in huis?

'Graag zou ik wat willen doen, maar mijn huisje is echt te klein. Wat kan ik dan een vluchteling bieden behalve een slaapplek op de bank? Nee, mijn 2-kamer appartement is geen oplossing. Maar er staat zoveel leeg. Overheidsgebouwen, verzorgingstehuizen of bedrijfsterreinen waar slechts enkele kunstenaar zitten. Breng vluchtelingen daar inderdaad onder. Maar niet alleen vluchtelingen. Weet je wat ik een mooi initiatief vind? Van die plekken waar studenten en bejaarden bij elkaar wonen. Doe dat ook met vluchtelingen. Laat ze samenleven met studenten en kunstenaars. Nu worden vluchtelingen bij elkaar gezet. Alsof ze een groep vormen, terwijl ze vaak slechts door omstandigheden bij elkaar zitten.'

Is er wat u betreft te veel aandacht voor vluchtelingen in de media?

'Het is goed dat we er aandacht voor hebben. Voor de ontberingen van hun reis, de duizenden kilometers die ze moeten afleggen. De problemen bij hun huisvesting. Maar wat gebeurt er als alles weer een beetje rustiger wordt? Als we de aandacht voor de vluchtelingen verliezen? Ik hou daar een vieze smaak van in mijn mond aan over. Neem Haïti, hoor je niks meer over. Wat waren er veel mensen omgekomen bij de aardbeving, wat waren de beelden verschrikkelijk. Wat voelden wij mee, wat een geld haalden wij op met z'n allen. Maar hoe is het nu? Nog steeds is Haïti een van de armste landen ter wereld. Nog altijd hebben de Haïtianen enorme problemen. Je hoort en ziet er niks over. Het mediacircus trekt verder. Wel in de zomer over komkommer-tijd hebben, terwijl er nog zoveel te vertellen is.'

OK. Even iets luchtigers: Taalwetenschapper Mark Dingemanse en zijn collega's Francisco Torreira en Nick Enfield van het Max Planck Instituut in Nijmegen kregen vannacht de 'IgNobelprijs' voor de literatuur voor hun ontdekking dat het woordje 'Huh?' in alle talen voorkomt.

''Hoe leuk is dat? Je hoort het mensen zo vaak zeggen. Huh? Ik moet gelijk denken aan mijn collegacomedian Berit Companjen die een verhaal heeft over haar eerste ervaringen in Den Bosch tijdens carnaval. Ze beschrijft hoe ze een non gebeft zag worden door een nijlpaard. Een oudere man uit het publiek zei daarop heel hard "huh?". Ik kwam niet meer bij. Zo'n oprechte "huh, ik snap hem niet." Zo mooi dat huh? Iets universeels blijkt. Blijkbaar delen we dat als mensen. Zo verschillend zijn we misschien dus niet.'

U lacht er smakelijk om. Om welk nieuws heeft u vandaag nog meer moeten lachen?

'Meer dan nieuws was het een filmpje. Van een kind dat enorm moest huilen om haar eigen schaduw. Hysterisch bang was ze ervoor. Hoe troost je zo'n kind? Hoe stel je die gerust. Ik kan enorm lachen om zo'n filmpje.ook omdat het mij ontroert. Voortdurend word ik geconfronteerd dmet dit soort gekke filmpjes en nieuwsberichten op Twitter en Facebook. Ik laat mij als comedian ook voortdurend door nieuws inspireren. Maar kunnen we alsjeblieft ophouden met straatinterviews? Wanneer zijn we er mee begonnen om op straat te vragen wat iemand ergens van vindt? Bizar hoe dat eerst af en toe werd ingezet en nu bijna als enige bron van informatie over een onderwerp wordt gebruikt. Hou op! Wat heb ik eraan? Wat heb ik aan een gesprekje over politiek en oorlog met een willekeurige boze Egyptenaar in een café in Caïro? Wie is hij? Wat doet hij daar? Heeft hij geen werk? Waarom niet verschillende Egyptenaren aan het woord laten die zich in het dagelijks leven bezighouden met de thema's waar het in dat item om draait? Journalisten, activisten, wetenschappers, kunstenaars, bloggers. Alleen een straatinterview is te makkelijk en biedt weinig toegevoegde informatie.'

'Ook zo erg: bellen met een Nederlander ter plekke. Dat is nu ook erg gangbaar geworden in de Nederlandse berichtgeving. Dat zag je ook tijdens de Griekse crisis. Ik snap het wel, je haalt nieuws dichterbij. Maar wat is de meerwaarde van een stagiair die er net woont of niet geraakt wordt door maatregelen in het betreffende land/ waarom niet spreken met een Griekse socioloog of econoom of activist die veel meer te vertellen heeft?'

Wat wilt u de mensen vandaag nog meegeven?

'Een Griekse documentaire 'Catastroika, de privatisering van alles' die in het licht van de privatiseringen (waar ik me echt machteloos over voel en boos) in Griekenland, onderzoekt wat het effect daarvan is en kan zijn op de rest van de wereld. De Grieken verdienen het om niet vergeten te worden. Leuke mensen, een mooi land dat zondag weer op z'n kop staat. En intussen gaat de uitverkoop van Griekenland gewoon verder.'

Dit is aflevering 567 van de dagelijkse 4 uur Nieuwsbreak. In deze rubriek nemen we met een interessant persoon het nieuws van de dag door.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden