Zaterdagmatinee ***

Als een fors klankbrok uiteenspat in duizend ragfijne lichtflitsen weet je: dit is het werk van een grootmeester, Dutilleux. Fluitiste Ingrid Geerlings excelleert bij Ravel en de pianist Benjamin Grosvenor bij Saint-Saëns.

Klassiek


***


Saint-Saëns, Debussy, Ravel, Dutilleux. Benjamin Grosvenor, Radio Filharmonisch Orkest o.l.v. Kazushi Ono. Amsterdam, Concertgebouw, 16/11.


Met laag neuriënde houtblazers en het getokkel van al even lage strijkers zet de Franse componist Henri Dutilleux zijn luisteraars op scherp. In dat lage register, openingsmaten van zijn Eerste symfonie, druppelt hij fijne lichtstralen die zich door de donkerte heen boren. De pauken nemen hetzelfde motief over en als een fors klankbrok uiteenspat in duizend ragfijne lichtflitsen weet je: dit is het werk van een grootmeester. Mooi dat de in mei gestorven componist dit seizoen in nog vier verschillende concerten bij de Zaterdagmatinee terugkomt.


De man die dit weekeinde zijn gerijpte visie gaf op dit vroege werk heet Kazushi Ono. Hij heeft nog met Dutilleux gewerkt en liet eerder als chef-dirigent van De Munt, het operahuis in Brussel, weten dat hij een bijzondere neus heeft voor verrassende klankcombinaties.


In de Tweede suite uit Daphnis et Chloé van Maurice Ravel hield hij voortdurend oogcontact met de musici van het Radio Filharmonisch Orkest. Met exacte bewegingen gaf hij richting aan een veelheid aan lijnen die in de ene orkestgroep beginnen en op een heel andere plek uitkomen. Ze kregen zweefkracht die nooit leek op te houden - met dank aan uitmuntende solisten in het orkest als Ingrid Geerlings, de fluitiste die je eerder die middag al in Debussy's Prélude à l'après-midi d'un faune had opgetild naar hoogten waar de lucht ijler wordt.


Voor de solopartij in Camille Saint-Saëns' Tweede pianoconcert was Benjamin Grosvenor ingevlogen, de 21-jarige Brit die op zijn 11de in één klap beroemd werd als BBC Young Musician of the Year. Sindsdien rijgen de wapenfeiten zich aaneen: soleren in Carnegie Hall op z'n 13de, concerten met het New York Philharmonic en, in Nederland, een optreden in de Kleine Zaal van het Concertgebouw.


In de openingsmaten, waar Saint-Saëns sferen opzoekt die geuren naar de oude Bach, beloofde hij diepgang, maar het lukte hem niet die belofte in te lossen. De rappe figuren waren er, sneller nog dan je zou verwachten, maar het dansende feestkarakter schoot erbij in. Soms liep hij in een lange sliert noten voor het orkest uit, op andere momenten ontbrak het hem aan massa. Pas in zijn toegift, Leopold Godowski's pianobewerking van De zwaan uit Saint-Saëns' Carnaval des animaux, blies hij de koude nootjes leven in en liet hij horen dat hij wel degelijk meer in zijn mars heeft dan fenomenaal vakmanschap.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden