Zaterdag de beker, dinsdag misschien gedegradeerd

De FA Cup is 's werelds oudste bekercompetitie. De Volkskrant volgt vanaf de start het spoor van de winnaar, tot de finale op Wembley. Slotaflevering: Degradatiekandidaat Wigan verslaat Manchester City in de finale.

Fraaier kan de Weg naar Wembley niet eindigen. Terwijl de regen met bakken uit de Londense lucht valt, kondigt de stadionomroeper aan dat er drie minuten blessuretijd bijkomen. De tien miljonairs van Manchester City - verdediger Pablo Zabaletta is kort voor tijd na twee keer geel van het veld gestuurd - snakken naar het einde. Aan de zijde waar 30 duizend Wigan-supporters staan en zitten, mag Shaun Maloney een hoekschop nemen.

Eigenlijk had de bal op de stip moeten liggen, nadat de man van de wedstrijd Callum McManaman in het strafschopgebied was neergelegd. Het gevoel van onrecht is snel vergeten want bij de eerste paal kopt invaller Ben Watson, net hersteld van een beenbreuk, prachtig de 1-0 binnen. Cupromantiek herleeft.

Het is een mooi bekerjaar voor de noordelijke industriesteden. Eerder in het voorjaar speelde vierdeklasser Bradford City de finale van de League Cup en nu was het de beurt aan Wigan Athletic, afkomstig uit een stadje dat vooral bekendstaat om rugby, de World Pie Eating Championship en George Orwells Road to Wigan Pier.

De weg van Wigan Pier naar Wembley leek een heel korte te worden. Begin januari speelde de ploeg van Roberto Martinez - straatwaarde: 14 miljoen euro - met moeite gelijk tegen Bournemouth, om vervolgens de replay aan de zuidkust nipt te winnen.

Dat het drie ronden later Everton wegspeelde op Goodison Park was typerend. Het is altijd hollen of stilstaan met The Latics, die niet blijken te beschikken over een prijzenkast.

Waar Wigan degradatiezorgen heeft, kampt Manchester City met luxeproblemen. In de aanloop naar de finale is vooral gesproken over de mogelijke komst van Malaga's manager Manuel Pellegrini.

De oliesjeiks zijn teleurgesteld in de resultaten en de spelers balen ervan dat Robert Mancini hen publiekelijk pleegt te bekritiseren. Bij de fans kan de Italiaan geen kwaad doen. Na Abide with me, het volkslied van de FA Cup, en God Save the Queen galmt het 'Mancini, Mancini, Mancini' door het stadion.

Veel helpt het niet. Het vreemdelingenlegioen uit Manchester blijkt een baaldag te hebben opgenomen. Reeds na zes minuten creëert Wigans talentvolle rechtsbuiten McManaman (neefje van Steve) op Robben-achtige wijze de eerste van een reeks fraaie kansen.

Dat de winnende treffer pas in blessuretijd valt, draagt bij tot het dramatische effect. Wigans winst, gevierd op de deunen van I'm a believer van The Monkees, roept herinneringen op aan de 1-0-overwinning van Wimbledons Crazy Gang tegen Liverpool, een kwart eeuw geleden.

'We zijn een absurde club' zegt de trouwe Wigan-volgeling Helen Foster, die met haar voltallige familie naar Wembley is gereisd, inclusief haar vijf jaar oude kleinzoon Ben die trots zijn Ben Watson-shirt toont. 'Als we dinsdag uit van Arsenal verliezen, worden we de eerste club die én degradeert, én de FA Cup wint,' zegt de 65-jarige oma. 'Maar we gaan hoe dan ook Europa in! Voorkeuren? Het liefst een Spaanse of Italiaanse club. Een extra zonvakantie hebben wij wel verdiend.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden