Column

'Zanahoria' betekent 'worteltje'. Een heerlijk woord

Hoe leer je een taal? Er zijn verschillende methoden, waarvan ik de meeste aan den lijve heb ondervonden. Engels leerde ik, zoals elk Nederlands kind, van de televisie. Dat is een uitstekende bijkomstigheid van Nederlandse zuinigheid: ondertitelen is goedkoper dan nasynchroniseren. Frans en Duits leerde ik op school, summier en met tegenzin.

Beeld anp

Later, toen ik in Berlijn ging wonen, heb ik pas goed Duits geleerd, zoals ik ook Russisch leerde in Moskou, waar indertijd zowat niemand iets anders sprak dan Russisch. De eerste weken kon ik niets verstaan en niets zeggen; moedeloos van onmacht onderging ik al die vreemde klanken, maar wie dag in, dag uit Russisch hoort spreken zal het gaandeweg begrijpen, eerst langzaam en dan steeds sneller, zoals bij het leggen van een puzzel.

Frans spreek ik nog steeds slecht, en dat laat ik verder maar zo. Ik mag natuurlijk niet generaliseren, maar Fransen zijn kapsoneslijers die nog steeds niet kunnen verkroppen dat hun aanstellerige getsjilp geen wereldtaal meer is. Spaans, daarentegen, wil ik al een tijdje graag leren, want dat is een mooie taal die in veel landen van pas komt. Voortvarende mensen gaan dan op talencursus in Spanje, maar ik ben vooralsnog niet verder gekomen dan een appje op mijn telefoon, Duolingo geheten.

Sindsdien leer ik elke dag een half uurtje Spaans. Het gaat best goed. Na één dag kon ik al zeggen 'de krab eet brood', na twee dagen bracht ik het tot 'heb je méér worteltjes nodig?' de derde dag 'mijn broer drinkt nooit' en 'dit is waarschijnlijk een tomaat'. Ik doe het nu een week: vanochtend kreeg ik zelfs 'volgens mijn neef is die jurk blauw met zwart' uit mijn strot.

Volgens dat appje spreek ik inmiddels '21 procent vloeiend Spaans'. Mijn opgetogen theorie dat ik dus over vier weken 100 procent vloeiend Spaans spreek, is zojuist helaas door een bevriend wiskundige ruw ontkracht. Jammer hoor. Ik was net zo lekker bezig, met die waarschijnlijke tomaten, brood etende krabben, geheelonthoudende broers en blauw-zwarte jurken; ik kreeg zowat zin om een roman te gaan schrijven. In het Spaans.

Maar nee, zover ben ik nog lang niet. Een taal spreek je pas vloeiend wanneer je dingen kunt zeggen als: 'Klootzak, je hebt mijn versnellingsbak gesloopt' of 'Doe er in godsnaam een stuk minder maizena in dan vorige keer' of 'Mijn oor ziet eruit alsof ik op een zee-egel heb geslapen.' Dat kan nog wel even duren, dus.

Maar ik ben blij dat ik het woord voor 'worteltje' ken. Zanahoria. Een mooi woord, een heerlijk woord. Zanahoria. Het stemt me dankbaar, en hoopvol voor de toekomst.

s.witteman@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden