Zakgeld

Het gaat weer goed met Nederland. Na jaren van tegenwind hebben we nu de wind weer een beetje in de rug....

De consumptie neemt toe, volgend jaar. Dat is goed nieuws natuurlijk, we zijn met z`n allen dol op consumeren. Maar de zekerheid over de economie is toch minder groot dan de zekerheid over het beleid. Typisch een tekst van Gerrit Zalm. Altijd een slag om de arm. De olieprijzen, de Chinezen.

De kaarten zijn geschud. We kunnen weer ademhalen en mogen in de toekomst geloven. Minister De Geus aan het woord. We gaan er allemaal op vooruit, de een wat meer dan de ander, maar toch - allemaal, echt.

De toekomst.

Jaren niet in beeld, of alleen met donkere wolken erboven, maar gisteren werd er schaamteloos over gepraat. De ene na de andere minister sloeg zichzelf op de borst. Redders van Neerlands toekomst, mannen van stavast.

Gaan wij er ook op vooruit pap?`, vroeg een van mijn dochters. Zij was aan de keukentafel bezig met haar huiswerk. De radio stond aan. Jan Peter verkondigde zijn blijde boodschap bij Sjors Fröhlich. Babbel en Schnabbel. De bevolking belde in. Communicatie in optima forma.

Ik denk het wel`, zei pap.

Het kind keek op van haar schriften. Ze kauwde op een potlood. Haar ogen glinsterden. Hoeveel dan?`

Dat weet ik niet`, antwoordde pap naar waarheid, een paar procent waarschijnlijk. Zes geloof ik.`

Hoeveel verdien jij?`

Ik ben er nog steeds niet achter of je kinderen antwoord moet geven op dit soort vragen. Ze vragen ook weleens iets over de voortplanting, daar heb ik ook moeite mee. Er zijn grenzen, vind ik, maar je moet ze wel zelf stellen. Genoeg`, zei ik dus.

En ga ik er ook op vooruit?`, luidde nu de volgende vraag. Zes procent meer zakgeld? Jullie krijgen ook meer kinderbijslag, toch? En dat is voor ons.`

Is dat zo?`, probeerde ik het tij te keren.

Lijkt me wel hè. We hebben schoenen nodig, en kleren, en zakgeld en beltegoed. Dat komt uit de kinderbijslag.`

Ik wist het niet. Ik wist niet eens dat de kinderbijslag nog bestond. Wat een mooi woord eigenlijk. Kinderbijslag. Als ik geen kinderen had, zou ik ze nemen voor de kinderbijslag. Het zal binnenkort dus wel veranderen. Net als huursubsidie - dat voldeed ook niet meer. Heet nu huurtoeslag. Opdat de gesubsidieerde huurder zich minder gesubsidieerd voelt, vermoed ik, ja, want er rustte een stigma op hem en dat moeten we niet hebben in dit land waar de wind weer uit de goede hoek waait.

Pap? Hoeveel is zes procent van twee euro twintig?`

Ik pakte een oude krant en trok mijn pen. In de marge van een bericht over het Groene Hart dat van steen blijkt, sloeg ik aan het rekenen. Eén procent van tweehonderdtwintig eurocenten: twee eurocent twintig. Dat keer zes leverde dertien komma twee op. Veertien eurocent`, zei ik, de boel royaal afrondend naar boven.

Veertien cent?`

Lekker hè`, zei ik, wreder dan bedoeld. Het kindergezicht keek mij onthutst aan en even voelde ook ik mij verschrikkelijk genaaid door de mannen die denken dat ze over onze toekomst gaan. Daarna verhoogde ik het zakgeld met vijftig procent.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.