Zakenman Rosario Spadaro weet alle beschuldigingen van corruptie te overleven Sint Maarten houdt weer van Don Saro

'Dat vindt hij vast leuk.' Manager Robert Dubourcq van het Great Bay Beach-hotel aan de rand van Philipsburg op Sint Maarten heeft zojuist telefonisch zijn baas geïnformeerd wie er deze week even te gast zijn: de gouverneur van de Nederlandse Antillen, Saleh, en vooraanstaande parlementariërs uit Nederland: Bolkestein, Heerma, Wallage...

Van onze verslaggever

Rob Gollin

PHILIPSBURG

Zo'n prominent gezelschap zou ruim anderhalf jaar geleden ondenkbaar zijn geweest. De eigenaar van Great Bay is immers Rosario Spadaro, ooit hoofdverdachte in het corruptieschandaal rond de uitbreiding van de luchthaven op het eiland en beticht van innige banden met de Cosa Nostra, de New-Yorkse tak van de mafia.

Op Sint Maarten wist de noordoost-passaat sporen van het verleden snel uit. In april 1995 veroordeelde de rechter Spadaro nog tot twaalf maanden voorwaardelijk wegens meineed. Maar eind 1995 riepen lokale media de zwaarlijvige Siciliaan uit tot Man van het Jaar. Zakenlieden spreken weer vol respect over hem. Zelfs gezaghebber Dennis Richardson bekent dat het eiland hem 'best dankbaar' mag zijn. Jazeker, Sint Maarten houdt weer van Don Saro, zoals vrienden hem noemen.

De reden voor die loftuitingen wortelt in het optreden van de Italiaan na de orkanen Luis en Marilyn, die in september vorig jaar het eiland nagenoeg verwoestten. Waar andere hotelmagnaten hun kapot gewaaide paradijzen sloten en het personeel naar huis stuurden, rechtte Spadaro de rug en kondigde stoer aan dat zijn hotels open zouden blijven en dat niemand van zijn veertienhonderd medewerkers zou worden ontslagen. Dat leverde hem kort na Luis al een koninklijke gast op: prins Willem-Alexander logeerde tijdens een bliksembezoek aan het rampgebied in een ander hotel van Spadaro, Maho Beach.

Ruim een jaar later is de Italiaanse zakenman, die in 1975 als een van de eerste grote investeerders op het eiland kwam, zo'n beetje de kurk waarop Sint Maarten drijft. Hij is er de grootste particuliere werkgever. Afgezien van wat kleinere zakenhotels en enkele time share-complexen, zijn Maho Beach en Great Bay, met in totaal negenhonderd kamers plus casino's, winkels en restaurants, de enige hotelcomplexen van formaat die open zijn. Bij de overheid heeft hij vrijstelling van winstbelasting bedongen, campagnes in Brazilië en Argentinië zijn door het plaatselijke bestuur van harte ondersteund. Gezaghebber Richardson stelt de beeldvorming wat bij. 'Hij is een factor om rekening mee te houden in het zakendoen, zeker. Maar hij moet beseffen dat hij de boel hier niet dicteert.'

In zijn penthouse, met glad marmer op de vloer en prachtig zicht op zee, zakkende zon, zwembaden en het in roze en wit opgetrokken Maho Beach, doet de 64-jarige Spadaro luchtigjes over het huldebetoon. 'Iedere zakenman had hetzelfde kunnen doen.' Hij schuift, gekleed in een korte, geruite broek en een poloshirt, snel achter de glazen tafel. De dokter is ook op bezoek. Die controleert twee keer per week bloeddruk en 'suiker'.

Hij heette tamelijk onbenaderbaar te zijn. Voelt hij zich nu gerehabiliteerd? Er volgt een wegwerpgebaar. 'Ik heb niks misdaan. Wat zou er aan eerherstel moeten zijn?'

Het Openbaar Ministerie dacht drie jaar geleden een grote vis aan de haak te hebben. Nadat er al eerder verdenkingen bestonden over grootscheepse witwasoperaties - het gerucht wil dat de Italiaan de miljoenen guldens voor het failliete Great Bay in contanten betaalde, iets wat hij met klem ontkent: 'het was management met optie tot koop' - volgde in 1993 de aanval.

Een speciaal team van rechercheurs en hulpofficieren werkte maandenlang aan de ontrafeling van gesjoemel bij de plannen voor uitbreiding voor het vliegveld en de haven. Spadaro bemiddelde als Italiaans consul tussen de bestuurders van Sint Maarten en Italiaanse banken over leningen en orders aan Italiaanse aannemers.

Met de omstreden politicus Claude Wathey, diens zoon Al, voormalig gezaghebber Ralph Richardson en toenmalig luchthavendirecteur Frank Arnell zouden frauduleuze contracten zijn afgesloten, waarbij ook smeergeld zou zijn betaald. Spadaro werd bij Saint Barths van zijn jacht geplukt en belandde in een cel op Guadeloupe, waar hij dertien maanden wachtte op uitlevering. Hij gruwt nog bij de herinnering. 'Het toilet diende als eettafeltje.'

De vonnissen in deze affaire vielen in bijna alle gevallen fors lager uit dan de eis. De rechter honoreerde alleen valsheid in geschrifte en meineed en legde celstraffen op die varieerden van 12 tot 18 maanden. Ooplichting en deelname aan een criminele organisatie waren niet bewezen. In enkele gevallen loopt nog hoger beroep. Spadaro heeft daar na overleg met justitie maar vanaf gezien. 'Er was niets tegen mij.'

De speculaties dat hij lid is van de mafia zullen hem wel blijven achtervolgen. Wat wil je ook? Siciliaan, dik, rijk, Engels met een zwaar Italiaans accent; voor de rol van Godfather in een misdaadfilm hoeft niet verder te worden gezocht. Hij ziet zich 'slechts als zakenman die het leuk vindt anderen te helpen'.

'Ik bleef open voor de mensen die hier werken en voor hun kinderen die verwachten dat er elke dag brood en melk is.' Een miljoen dollar per maand is het verlies geweest sinds Luis. Massaal bleven de toeristen weg. Een lening van 30 miljoen dollar bij de Nova Scotia-bank in Toronto heeft hem gered. Maar het hoogseizoen komt, de kamers zijn vol. 'We komen er bovenop.'

Waarom het de andere hoteliers niet lukt? 'Dat zijn speculanten, immorele types. Ja, schrijf dat maar op. Ze azen op uitkeringen van de verzekering. Elke dag dicht levert ze geld op.'

Wie de concurrentie bezoekt, treft louter treurnis. Sommige complexen liggen er nog net zo verwaaid bij als na de orkanen. De palmen geknakt, de kamers in puin, de zwembaden vol drab. Het Dawn Beach-hotel wacht tevergeefs op uitkering van de verzekering. Een lokale tussenpersoon bleek de premies niet te hebben afgedragen.

Een ander prestigieus complex, Port de Plaisance, is dicht omdat de eigenaar in Frankrijk is opgepakt wegens gesjoemel met geld van pensioenfondsen. Op het uitgestrekte terrein van Mullet Bay, ooit het toeristisch vlaggenschip van het eiland, is het een chaos. De eigenaar, Hushang Ansari, voormalig ambassadeur en minister van financiën van de sjah van Perzië, beraadt zich op een nieuwe formule. Tot grote ergernis van 'buurman' Spadaro. 'Zolang Mullet Bay niet open is, geloven de Amerikanen niet dat je naar Sint Maarten kan. Als ik jonger was, en vijftig kilo lichter, zou ik het kopen.'

Vindt hij het inderdaad leuk dat Nederlandse fractieleiders bij hem komen logeren? Een schouderophalen maakt duidelijk dat het hem weinig doet. Hij vindt het 'gewoon'. En nu is het tijd voor de dokter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden