Zakelijkheid rukt op in straat idealisten

Viaductstraat in Groningen viert 25-jarig jubileum...

Je moet er wat voor over hebben om in de Viaductstraat in Groningen te wonen. Solliciteren bij je aanstaande buren bijvoorbeeld en elk jaar drie dagen klussen op straffe van een boete.

Als tegenprestatie heb je wel midden in de stad woonruimte voor een prikkie, plus buren die elkaar allemaal kennen. Dat is het voordeel van je eigen straat, want de Viaductstraat is eigendom van de bewoners.

En dat al 25 jaar. Zaterdag wordt dit groots gevierd. Met muziek, oud-bewoners, foto’s en anekdotes. Bijvoorbeeld over de ruziënde stellen waar elk weekend politie aan de deur stond. ‘Dat had wel wat’, grijnst Piter Siebenga, een van de oorspronkelijke krakers en penningmeester van de Vereniging Viaductstraat.

De straat is er voor ‘studenten, werkenden, maar ook voor personen die maatschappelijk gewoon niet verder komen’, zegt Siebenga. En wie er woont, gaat niet snel weg. ‘Dat komt ook door de lage prijzen’, zegt Siebenga. Als er een plekje vrij komt, hebben de bewoners eerste keus. Dat schuift door, en de uiteindelijke ‘vacature’ wordt extern opgevuld.

Na bijna 22 jaar voelt het nog steeds als ‘zijn straatje’, zegt Siebenga. Hij maakte de aankoop en renovatie van de straat mee. ‘Losers en idealisten, zo zou je de bewoners kunnen omschrijven’, grapt hij. ‘Ach’, nuanceert hij even later. ‘De meesten zijn geen van beide; die zijn vooral geïnteresseerd in de lage huurprijzen.’

Het voelt echt anders als de straat van jezelf is, mijmert voorzitter Emil Klok. Hij woont er nu tien jaar. ‘Het idee van zelfbeheer heeft iets idealistisch. Je bent niet afhankelijk van een corporatie. En ik denk dat er weinig straten zijn waar iedereen ook iedereen kent.’

De Viaductstraat biedt kamers, zelfstandige en semi-zelfstandige woonruimten. De kleinste ruimte is 34, de grootste 67 vierkante meter. Iedereen betaalt 61 euro per maand: geen huur, maar contributie voor de vereniging. Daarnaast kost elke vierkante meter 1,48 en zijn er servicekosten. Wie maandelijks meer dan duizend euro netto verdient, draagt 15 procent af van het gedeelte boven de duizend. De gemiddelde huur is 146,48 euro per maand.

Elk jaar trekken de bewoners er drie dagen voor uit om de boel te onderhouden. Wie niet mee klust, krijgt 30 euro boete per gemist uur. Na de werkzaamheden volgt een drankje, soms een barbecue. Ook zonder klussen trouwens, zegt Sabine Boertjens, die er vijf jaar woont. ‘Als je met je pilsje op straat zit, komt er altijd wel iemand bij je zitten. Dat maakt het hier leuk.’

‘Het gaat verder dan alleen wonen’, zegt Emil Klok. ‘Je past ook op elkaar.’ Zo schakelden de buren de psychiater in toen jaren geleden een bewoner psychotisch werd.

Maar de tijden zijn veranderd, verzucht de penningmeester. Het is steeds moeilijker bestuursleden te vinden. En niet iedereen klust even hard. ‘Sommigen halen met een mesje onkruid weg en noemen het onderhoud. Het zware werk komt bij minder mensen terecht. Een feestje wil iedereen wel. Zaken als beheer en bestuur zijn minder populair.’

Er speelt ook iets anders mee, denkt de penningmeester. ‘Hoe wrang ook, ik denk dat de motivatie is afgenomen nu het gezamenlijke doel weg is. De vereniging is opgericht om de straat van de sloop te redden. Dat is nu niet meer aan de orde. Toen die dreiging wegviel, is ook de saamhorigheid onder de bewoners ook iets minder geworden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden