Zaak-Peper inspireert misdaadauteurs

Bram Peper zegt dat hij van de afdeling vrijheid-blijheid is. Als de oud-minister van Binnenlandse Zaken een hiërarchie moest aanbrengen, gooide de vrijheid van meningsuiting de hoogste ogen....

De verschijning van de misdaadroman De dood van een kroonprins is de directe aanleiding voor deze rangorde in grondrechten. Daarin gaat het om een minister van Binnenlandse Zaken, die als burgemeester van Rotterdam gesjoemeld zou hebben met gemeenschapsgelden. En waarom trad Bram Peper twee jaar geleden af? Omdat hij ervan werd verdacht te hebben geknoeid met declaraties ten tijde van zijn burgemeesterschap in Rotterdam.

Peper weet van het boek. Sterker nog: hij had het gelezen kunnen hebben als de drukproef, een onpersoonlijk stapel A4-tjes, hem niet zo had tegengestaan. Maar trouw aan de liberale beginselen van zijn afdeling bromt hij: 'Ze gaan hun goddelijke gang maar.'

Tien Nederlandse misdaadauteurs hebben de affaire-Peper als leidraad gebruikt om een thriller te vervaardigen. Peper: 'Alsof ik ooit een kroonprins ben geweest.' Maar daarmee raakt hij volgens Tomas Ross, een van de tien schrijvers, de kern van het boek. De affaire-Peper is slechts een inspiratiebron geweest. 'We hebben er onze fantasie op losgelaten', aldus René Appel, collega van Tomas Ross.

De dood van een kroonprins is als collectieve inspanning een idee van De Bezige Bij. Vorig jaar deed de uitgeverij iets vergelijkbaars met literaire auteurs en De Schrijver werd een succes dat naar meer smaakte. Appel, Ross en Rinus Ferdinandusse werden benaderd voor een thriller-uitvoering en hun antwoord luidde: ja, mits.

Tomas Ross: 'We hebben wel meteen onze eisen gesteld. Het probleem met dit soort feuilletons is namelijk dat het zo gemakkelijk ontspoort.'

Eis één was daarom een nietsontziende eindredactie en eis twee was een strak treatment, een fijnmazig raamwerk voor het verhaal. Daarmee benaderden ze zeven collega's die Ross kent als behoorlijk eigenzinnig. 'Maar tot mijn stomme verbazing zeiden ze allemaal ja.' Ze schreven allemaal één hoofstuk in het verhaal van een journalist die de raadselachtige dood van een omstreden bewindsman onderzoekt.

Eigen ideeën mochten dus niet, maar een eigen stijl wel, die moest zelfs. Aan De dood van een kroonprins is namelijk een prijsvraag gekoppeld. De lezer mag raden welke schrijver welk hoofdstuk heeft geschreven en maakt met tien goede antwoorden kans op een crimeweekend in Engeland. Voor de herkenbaarheid werd Lydia Rood aangemoedigd haar hoofdstuk op te peppen met wat seks en Maarten 't Hart moest bij het schrijven vooral zijn literaire thematiek voor ogen houden.

Het resultaat is volgens Thomas Ross in alle opzichten de som der delen. De dood van een kroonprins mag een aardigheidje heten, maar beslist geen flutboekje. De drie supervisors moesten daartoe wel een paar keer ingrijpen. René Appel: 'Als je een Nederlandse misdaadauteur zijn gang laat gaan, grijpt de hoofdpersoon voortdurend naar de whisky. Dat moesten we echt schrappen, anders was Joop Meijer in hoofdstuk vijf al volledig onbekwaam geweest.' Ross: 'En de aansluiting klopte ook niet altijd. De hoofdpersoon werd bijvoorbeeld in hoofdstuk vier al geïnformeerd over iets dat hij pas in hoofdstuk zes mocht weten.'

Bram Peper zal vanmiddag het eerste exemplaar uit handen van Rinus Ferdinandusse ontvangen. 'Mischien moest ik maar eens een gepeperd praatje houden over normen en waarden in de Haagse politiek', zegt de oud-minister van Binnenlandse Zaken. Hij wil ook nog wel even gezegd hebben dat op 23 mei het volgens hem 'finale oordeel' in zijn zaak wordt geveld. 'Misschien kan ik dat praatje beter tot dan bewaren.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden