Yvonne Spigt heeft snipperdag nodig om kampioen te worden

EMMEN - Yvonne Spigt werd woensdag nationaal kampioene op natuurijs en ze durfde maar één ding te wensen. Hopelijk, zei ze, kan een rood-wit-blauw schaatspak haar baas ervan overtuigen dat ze vrij moet krijgen mocht de Elfstedentocht toch nog dit jaar worden gereden.

De 24-jarige Spigt moet hopen op coulance van haar werkgever. De vlug opgekomen vorstperiode maakt haar niet tot de gemakkelijkste werknemer, zei ze met een glimlach.

Het begon al toen ze in december onderhandelde over een halfjaarcontract. Ze vertelde er eerlijk bij dat ze in het nieuwe jaar wel even naar Oostenrijk moest om te schaatsen. Maar omdat er van vorst nog lang geen sprake was, kon ze onmogelijk inschatten hoe overvol haar agenda deze weken zou zijn. 'Ik probeer het te doseren', zei ze, 'ook nu het natuurijs dagelijks bereden kan worden.'

Op de Grote Rietplas in Emmen sprong ze in de slotkilometers weg en zag ze alleen Rixt Meijer aanhaken. Omdat Meijer viel, lag voor de rijdster van Beteropenhaardhout.nl de weg open naar haar tweede titel op buitenijs. Ze was op de Oostenrijkse Weissensee al eens winnaar van het open NK geworden. Als jong talent werkte ze volgens de schaatsbond destijds op een vuilniswagen en in een bakkerij om haar sport te kunnen betalen.

Ze heeft dit jaar al zo veel dagen vrij genomen dat er hoogstwaarschijnlijk een streep gaat door haar zomervakantie. Meijer, die als tweede eindigde, lachte er hartelijk om. 'Eén zomervakantie? Zeg maar gerust twee zomervakanties', zei ze om aan te geven hoeveel vrije dagen zij al heeft moeten opnemen.

Haar geval is symptomatisch voor de staat van het vrouwenpeloton. Waar veel mannen bij hun ploeg als prof op de loonlijst staan, zijn hun vrouwelijke collega's in eerste instantie werknemer of student en daarna pas schaatser.

Meijer heeft een fulltime baan als software-engineer. De als derde geëindigde Carla Zielman werd eerder Nederlands kampioen op zowel natuur- als kunstijs, won twee klassiekers en was vorige week de beste in de Alternatieve Elfstedentocht. Desondanks staat ze vier dagen per week voor de klas.

Met haar baas trof ze een regeling over de wedstrijden in Oostenrijk en Zweden. 'Daarvoor kon ik wel vrij krijgen. Maar dan moest ik wel winnen, zeiden ze erbij.'

Een onvertogen woord heeft Meijer haar werkgever nog nooit horen zeggen. 'Maar ik zie soms wel gefronste wenkbrauwen als ik weer eens vrij vraag.'

Een belangrijke wedstrijd wordt soms twee dagen van tevoren aangekondigd. Het betekent razendsnel handelen voor de rijdsters. En hopen dat hun baas nog één keer met de hand over zijn hart wil strijken.

Het liefst zouden ze, net als veel mannen, als professional worden betaald om zonder andere beslommeringen op het ijs te staan. De werkelijkheid is omgekeerd. Hun prestaties trekken nauwelijks aandacht. En in alle debatten over een Elfstedentocht heeft nog geen vrouw het woord mogen voeren. Spigt is erbij gebaat om eens in het rood-wit-blauw als eerste op de Bonkevaart aan te komen. Ze kan zich niets mooiers voorstellen. Ze hoopt dat haar baas er net zo over denkt.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden