Yuri Honing

Yuri Honing Acoustic Quartet:


True.


Challenge Records


Hij bewerkt graag popsongs, en tegenwoordig zijn ook de eigen composities van saxofonist Yuri Honing doortrokken van een 'popsensibiliteit': veelzeggende soberheid, direct aansprekende melodieën en aandacht voor de expressieve kracht van pure klank. Zeker op zijn nieuwe album, waarop overigens ook twee covers staan, van Goldfrapp en David Bowie. Het openings- en titelnummer is typerend: een uitgeklede achtergrond, met wat kale tikken van drummer Joost Lijbaart, en Honing die niet zijn techniek etaleert maar zich beperkt tot het zo mooi mogelijk 'zingen' van het thema. Ook als er meer wordt gevarieerd laat hij vooral zijn sonore toon spreken: soms is het even of er een dwarsfluit of cello aanzet. Als hij kortstondig fel uithaalt, zoals op sopraansax in Bring me the Discoking, komt dat des te harder aan. Wolfert Brederode is de perfecte pianist voor de gedragen, onaardse sfeer, hij smeert niet alles dicht maar vult aan met rake lyriek. Spaarzame elektronische vervormingen kleuren het klankbeeld verder bij.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden