You can stand under my umbrella-ella-ella

Deze rubriek belicht wekelijks alledaagse dingen met een kunstblik. Vandaag: paraplu’s...

Wieteke van Zeil

Het is niet veel, wat bondskanselier Angela Merkel en popster Rihanna gemeen hebben. Maar maandagavond bij de beelden van het vrijheidsfeest rondom de Brandenburger Tor sloop toch even, onvermijdelijk, dat deuntje naar boven. Ella ella ella Stonden ze daar gebroeder- en -zusterlijk, de zwartbejaste regeringsleiders van de geallieerde landen. Boven hun hoofd evenveel witte paraplu’s. Now that it’s raining more than ever, know that we’ll still have each other, you can stand under my umbrella-ella-ella...

Tien jaar geleden werd er nog niet zo uitbundig gedaan over de hereniging. Het was meer een Duits-Duitse aangelegenheid. Nu was het een groots moment, een ritueel van wereldwijde verzoening. Medvedev naast minister Clinton (Obama was de enige leider die het liet afweten), Brown naast Sarkozy.

Toch leek er onder de geallieerde vrienden wel enig ongemak te bespeuren. Brown tuurde voortdurend in de verte alsof hij iets aan de andere kant van Berlijn bewonderde. Medvedev vergat vooral niet te lachen. Sarkozy deed een gooi naar JFK-status met een opmerking over hoezeer we allemaal Berlijn zijn.

Alleen Merkel, die was zichtbaar trots, als verpersoonlijking van het Oost-Duitse succes sinds 1989. Rihanna voelde het aan. When the war has took its part/ When the world has dealt its cards/ If the hand is hard, together we’ll mend your heart/ Because You can stand under my umbrella-ella-ella, leek Merkel te denken, en ze bleef stralen.

Het heeft iets knulligs, zo’n paraplu bij gelegenheden waar presentatie en imago voorop staan. Je ziet het ook op rode lopers bij filmfestivals. De mooie actricemeisjes moeten zich, hoe ontastbaar hun celebritystatus ook is, in de stromende regen onderwerpen aan de vloek van de plastic accessoire. Edelstenen op sandaaltjes zakken weg in de sopperige loper, de glans van make-up en de diamanten om hun nek wordt besmet met de slagschaduw van de rode, witte of, erger, doorzichtige plu. Het zijn ook maar mensen. Ze moeten ook naar de wc, net als wij, en in de regen worden ze nat.

Dan stond het de regeringsleiders van maandag toch beter. Al was het maar omdat de plu’s beter passen bij hun conservatieve lange jassen. Maar helemaal Hanneke-en-Janneke-vrij werd het toch niet, de aanblik van hen tezamen.

Wie nog een beetje meer symboliek zocht, zag de groep zelfs, toen deze onder de Tor doorliep, langzaam opstijgen. Met mama Merkel als Mary Poppins, samen over de Muur. Vrede en vrijheid tegemoet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden