Yoga

Kinderen vermomd als grote mensen, dat is een heel zielig gezicht. Ik bedoel niet 3-jarige meisjes die aandoenlijk rondklossen op Katrien Duckschoenen of piraatjes met een ooglap, maar kinderen die levensecht zijn uitgedost als Michael Jackson of Britney Spears....

Aleid Truijens

Hetzelfde gevoel krijg ik bij cursussen yoga, meditatie en mindfulness voor kinderen. Steeds meer scholen doen eraan: kinderen die op een matje aandachtig ademen opdat zij ‘hun zonnevlecht voelen’ en ‘zien met hun derde oog’; kinderen die elkaars rug masseren bij flakkerende waxinelichtjes. Dat alles bloedserieus en onder schooltijd. Want die cursus heeft de gestreste juf, vader of moeder ook zo fijn geholpen.

Met de hele klas iets gezelligs doen, je ergens op concentreren, eens even je mond houden, daar is natuurlijk niks op tegen, al bereik je dat resultaat ook als je kinderen voorleest of een tekening laat maken. De pretenties van de cursusaanbieders zijn stukken hoger. Elkaar masseren zou een probaat middel zijn tegen pesten. Yoga zou helpen tegen dyslexie en leerprestaties zouden erdoor omhoogschieten.

Zo kolkt er weer een stroom onbewezen heilzame theorieën de klas binnen. De idiotie van het hart-breinleren is amper uitgewoed of nieuwe goeroes kloppen aan de schoolpoort. Want het klaslokaal is een nimmer opdrogende bron van nieuwe klantjes.

Om dat zo te houden moet het beeld van het overstreste hedendaagse kind er worden ingehamerd. Dat zou, anders dan ‘vroeger’, te veel prikkels krijgen in beeld en geluid, en de godganse dag van hockey naar pianoles worden gesleept. Vergeleken met welk ‘vroeger’, dat wordt er nooit bijgezegd. Vroeger, toen kinderen na school op het land moesten werken? Vroeger, toen ze met z’n tienen in een krap woninkje hokten? Vroeger, toen kinderen bij het geringste vergrijp werden geslagen – toen hadden ze minder stress?

Jonge kinderen zijn vaak ‘druk’. Daar zijn het kinderen voor. Onrust is hun motor; er valt ontzettend veel te ontdekken en te experimenteren. Ze zoeken hun eigen grenzen en die van anderen en daarom moeten ze grenzen opgelegd krijgen. Waarom zou een kind ‘rustig’ moeten zijn? Er is niks mis met een enthousiast, beweeglijk, energiek kind – behalve dat ouders en leerkrachten er doodmoe van worden.

Kinderen moeten niet rustig worden gehouden met een slome grotemensencursus, ze moeten hun behoeftes kwijt kunnen in activiteit. Van een uurtje buiten uitrazen word je minder ‘druk’; een sportwedstrijd maakt je scherp en daarna moe. Je leert samenwerken en verliezen. Laten zien wat je kunt op een podium is stressvol én vergroot je zelfvertrouwen. Daar raak je vast ook enorm veel gifstoffen mee kwijt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden